Yuval Abraham

Λίγους μήνες μετά τις 7 Οκτωβρίου, εγγράφηκα σε ένα εισαγωγικό μάθημα για τη γενοκτονία στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο του Ισραήλ. Ο διδάσκων ξεκίνησε το πρώτο μάθημα λέγοντάς μας –σε περίπου 20 Εβραίους-Ισραηλινούς φοιτητές που είχαμε συγκεντρωθεί στο Zoom– ότι μέχρι το τέλος του εξαμήνου θα κατανοούσαμε ακριβώς τι σημαίνει γενοκτονία και θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε γιατί το Ισραήλ δεν διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα. Με λίγα λόγια, το επιχείρημά του ήταν το εξής: το πολύ πολύ, το Ισραήλ μπορεί να καταστρέφει τη Γάζα, αλλά οι ενέργειές του καθοδηγούνται από στρατιωτικούς στόχους και όχι από «πρόθεση να καταστρέψει» μια συγκεκριμένη ομάδα «ως τέτοια», όπως ορίζει η Σύμβαση για τη Γενοκτονία. Χωρίς αυτή την πρόθεση, κατέληξε, ο όρος γενοκτονία δεν ισχύει.

       Gilbert Achcar

Όσο για τον περήφανο παλαιστινιακό λαό, έχει περάσει έναν αιώνα αποδεικνύοντας την άρνησή του να υποταχθεί στους καταπιεστές του – είτε πρόκειται για τις βρετανικές αρχές της Εντολής είτε για τη σιωνιστική κυβέρνηση. Δεν θα φιλήσει το χέρι του Ντόναλντ Τραμπ ούτε θα του δείξει «εκτίμηση», ανεξάρτητα από το τι μπορεί να κάνουν εκείνοι που ισχυρίζονται ότι τον εκπροσωπούν. Δεν θα υποταχθούν στο λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης που προεδρεύει ο Τραμπ, στο οποίο συμμετέχουν προσωπικότητες όπως ο Τόνι Μπλερ, συνεργάτης του Τζορτζ Μπους στην κατοχή του Ιράκ. Αντίθετα, ο παλαιστινιακός λαός θα συνεχίσει τον αγώνα του για πλήρη δικαιώματα, χωρίς να υποχωρήσει. Είναι καιρός να αντλήσει διδάγματα από την Καρίθα (σοβαρή καταστροφή) του σήμερα, καθώς και από τη Νάκμπα του χθες, και να βρει έναν τρόπο να ανακτήσει τη δυναμική που είχε επιτύχει κατά τη διάρκεια των δύο ένδοξων λαϊκών ιντιφάντα του 1936 και του 1988 – τα αποκορύφωμα της μακράς ιστορίας της αντίστασής του.

 Ο σιωνισμός και το κράτος του δεν μπορούν να μεταρρυθμιστούν, επειδή ούτε η παρούσα θυσία των ισραηλινών ομήρων από τον Νετανιάχου, ούτε οι προνομιακές συμμαχίες του με όλα τα νεοφασιστικά και αντισημιτικά αποβράσματα του κόσμου, αποτελούν κάτι καινούργιο για τον σιωνισμό. Ο Νετανιάχου απλώς δεν κάνει τίποτα άλλο από το να σπρώχνει τη σιωνιστική λογική στα άκρα. Προς μεγάλη δυστυχία όχι μόνο των Παλαιστινίων, ολάκερης της Μέσης Ανατολής και όλων μας, αλλά και των ίδιων των Ισραηλινών Εβραίων...

Το κείμενο του Ισραηλινού πανεπιστημιακού Ron Dudai, έχει δύο σπάνιες αρετές: περιγράφει πιστά τη διολίσθηση της ισραηλινής κοινωνίας στη σημερινή οικτρή της απάνθρωπη πραγματικότητα, μέσα από την σχέση της με την αλήθεια των ίδιων των εγκληματικών πολιτικών και πράξεων της. Και ταυτόχρονα, εμβαθύνει την αναπόδραστη πορεία του Ισραηλινού Κράτους αλλά και της συντριπτικής πλειοψηφίας των Εβραίων πολιτών του προς την παρούσα γενοκτονική και αγριανθρωπική τους πραγματικότητα, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην τέλεια αποκτήνωση τους! Μοναδική ακτίνα φωτός σε αυτό το μαύρο και άραχνο τοπίο, είναι οι, δυστυχώς, λίγοι αλλά, ευτυχώς, αυξανόμενοι ηρωικοί Ισραηλινοί πολίτες που δεν σιωπούν, δεν το βάζουν κάτω και μαχόμενοι στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού...

Η ανάλυση και η θέση που θα αναπτύξω εδώ είναι ουσιαστικά αυτές που προωθώ εδώ και σχεδόν έξι δεκαετίες, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Μπορούν να βρεθούν στο αρχείο της Matzpen, της Σοσιαλιστικής Οργάνωσης στο Ισραήλ, η οποία ιδρύθηκε το 1962, αλλά δεν υπάρχει πλέον.Θα ασχοληθώ με το ερώτημα: ποιο θα ήταν ένα κομμουνιστικό, μαρξιστικό πρόγραμμα για την επίλυση της αποικιακής σύγκρουσης στο ισραηλινοπαλαιστινιακό ζήτημα. Θεωρώ ότι δεν χρειάζεται, για ένα ακροατήριο όπως αυτό, να εξηγήσω ότι πρόκειται πραγματικά για μια αποικιακή σύγκρουση, μια σύγκρουση που οφείλεται στην αποικιοκρατία. Αυτό δεν είναι μια αξιακή κρίση. Είναι γεγονός

Gilbert Achcar

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, που έγιναν σε συνέντευξη στο Fox News την περασμένη Πέμπτη και σε δύο συνεντεύξεις Τύπου την Κυριακή, προκάλεσαν μεγάλη αναταραχή. Καταδικάστηκαν από τις περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της γερμανικής κυβέρνησης (κάτι εξαιρετικά σπάνιο), οι οποίες τον κατηγορούν ότι ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της Λωρίδας της Γάζας καταλαμβάνοντας τις υπόλοιπες κατοικημένες περιοχές, από την πόλη της Γάζας έως το Ντεϊρ αλ-Μπάλαχ. Υποκριτικές καταγγελίες έχουν ξεσπάσει, προειδοποιώντας τον Νετανιάχου ότι αυτό το σχέδιο θα οδηγήσει σε μαζικές εκτοπίσεις και μεγάλο αριθμό θανάτων, σαν να μην υπήρχαν ήδη η γενοκτονία και οι εκτοπίσεις που διαπράττει ο σιωνιστικός στρατός τους τελευταίους 22 μήνες, και που υποστηρίχθηκαν για αρκετούς μήνες από τις ίδιες δυτικές κυβερνήσεις που σήμερα κατηγορούν τον Νετανιάχου, ως χειρότερες από αυτές που υπόσχεται τώρα.

Το B’tselem είναι το παλαιότερο κέντρο πληροφόρησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ισραήλ. Είναι μία από τις δύο οργανώσεις στο Ισραήλ (μαζί με τους Γιατρούς για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) που έχουν πλέον αναγνωρίσει επίσημα τον πόλεμο του ισραηλινού κράτους κατά της Γάζας ως γενοκτονία Ακολουθεί η περίληψη της έκθεσης του B’tselem με τίτλο «Η δική μας γενοκτονία». ..Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, το Ισραήλ ξεκίνησε μια εντατική στρατιωτική επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία συνεχίζεται ακόμη και 21 μήνες μετά. Η επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα περιλαμβάνει μαζικές δολοφονίες, τόσο με άμεσες επιθέσεις όσο και με τη δημιουργία καταστροφικών συνθηκών που αυξάνουν τον τεράστιο αριθμό των θυμάτων, καθώς και τις σοβαρές σωματικές ή ψυχικές βλάβες σε ολόκληρο τον πληθυσμό της Λωρίδας, μεγάλης κλίμακας καταστροφή των υποδομών και των συνθηκών διαβίωσης, μαζικές συλλήψεις και κακοποίηση κρατουμένων σε ισραηλινές φυλακές, οι οποίες έχουν μετατραπεί ουσιαστικά σε στρατόπεδα βασανιστηρίων για χιλιάδες Παλαιστινίους που κρατούνται χωρίς δίκη, μαζική αναγκαστική εκτόπιση, συμπεριλαμβανομένων προσπαθειών εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων στη Γάζα...

Linah Alsaafin

Ήδη από τις 31 Οκτωβρίου 2023, η Unicef περιέγραφε τη Γάζα ως «νεκροταφείο για τα παιδιά, μια ζωντανή κόλαση για όλους τους άλλους». Αυτό έχει επαναληφθεί από πολυάριθμους αξιωματούχους του ΟΗΕ, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την περασμένη Παρασκευή από τον επικεφαλής της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, Philippe Lazzarini, ο οποίος προειδοποίησε για το «μακιαβελικό σχέδιο δολοφονιών» από το Ισραήλ στη Γάζα. Βλήματα και θραύσματα διαμελίζουν τα εύθραυστα σώματα των παιδιών σε ανοιχτές αγορές, σε σημεία συλλογής νερού, σε χώρους διανομής βοήθειας και ενώ περιμένουν στην ουρά για συμπληρώματα διατροφής. Τα παιδιά βομβαρδίζονται μέσα σε σκηνές εκτοπισμού, καίγονται ζωντανά σε σχολικά καταφύγια και θάβονται κάτω από τα ερείπια των σπιτιών τους. Ακόμη και πριν γεννηθούν, τα έμβρυα ξεριζώνονται από τη μήτρα των μητέρων τους από τη δύναμη των βομβών.

Raphael Greenberg

Dikla Taylor-Sheinman

Αν πάρετε οποιοδήποτε κομμάτι της ιστορίας της περιοχής Ισραήλ-Παλαιστίνης, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, δεν θα βρείτε έναν ενιαίο ομοιογενή πολιτισμό σε όλο το τοπίο. Δεν υπάρχει εποχή κατά την οποία όλοι σε αυτή τη χώρα ήταν εβραίοι, μουσουλμάνοι, χριστιανοί ή οτιδήποτε άλλο. Η αρχαιολογία στην ουσία της δεν παρέχει αυτό το είδος βεβαιότητας και καθαρότητας που μπορεί να θέλουν οι εθνοκρατικοί δεξιοί υπουργοί της κυβέρνησης. Έτσι πρέπει να την εφεύρουν. Και μετά λένε ότι οι Παλαιστίνιοι βλάπτουν αυτό [την αποκλειστικά εβραϊκή κληρονομιά] και τότε θα το χρησιμοποιήσουμε ως μέσο για να αρπάξουμε περισσότερη γη. Έτσι [οι έποικοι] έχουν αυτή την πολύ εργαλειακή άποψη για το τι μπορεί να τους προσφέρει η αρχαιολογία. Δεν πρόκειται καθόλου για τις αρχαιότητες – πρόκειται για την αποτελεσματική χρήση των αρχαιοτήτων ως έναν άλλο τρόπο απόκτησης ακίνητης περιουσίας. Στο Emek Shaveh, το αποκαλούμε «οπλοποίηση της αρχαιολογίας» ή «μοντέλο Ελάντ», μετά από αυτό που συνέβη στη γειτονιά Σιλουάν της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Εκεί, οι Εβραίοι έποικοι απέκτησαν όχι μόνο [παλαιστινιακά] σπίτια αλλά και μεγάλες εκτάσεις άδειου αρχαιολογικού χώρου. Και συνδέοντας τα σπίτια που απέκτησαν με τον αρχαιολογικό χώρο, έφτασαν να ελέγχουν όλο το Σιλουάν, ή τουλάχιστον τη γειτονιά Γουάντι Χίλουεχ. Το μοντέλο Ελάντ είναι αυτό που οι έποικοι προσπαθούν να αποτυπώσουν στη Δυτική Όχθη.

Εκτελεστικό Γραφείο της 4ης Διεθνούς

Δύο ημέρες μετά το χτύπημα στο Ιράν, την Τρίτη 24 Ιουνίου, ο Τραμπ ανακοίνωσε με μεγάλες φανφάρες ότι επέβαλε κατάπαυση του πυρός στο Ισραήλ και στο Ιράν, ισχυριζόμενος ότι η επίθεσή του κατέστρεψε το ιρανικό πυρηνικό δυναμικό και άνοιξε την πόρτα στην ειρήνη. Οι ώρες που ακολούθησαν έδειξαν την επισφάλεια αυτής της εκεχειρίας και τα όρια της εξουσίας του Τραμπ απέναντι στον ισραηλινό σύμμαχό του. Σε κάθε περίπτωση, ο Τραμπ παραμένει μια πολεμοκάπηλη και καταστροφική δύναμη, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί δύναμη ειρήνης. Επιτιθέμενος και βομβαρδίζοντας το Ιράν δέκα ημέρες μετά την ισραηλινή επίθεση, ο Τραμπ βύθισε την ανθρωπότητα στη δολοφονική βία, ενισχύοντας εκείνη που είχε ήδη προκαλέσει ο Νετανιάχου. Ο Τραμπ πήρε το δικαίωμα να επιτεθεί σε μια κυρίαρχη χώρα, στον πληθυσμό της, να τραυματίσει και να σκοτώσει παιδιά και ενήλικες, για τη μοναδική επιβεβαίωση μιας στρατιωτικής δύναμης που προσποιείται ότι μπορεί να χτυπήσει όποιον θέλει, όποτε και όπου θέλει. [Αναδημοσίευση από Περιοδικό «Τέσσερα»]