https://www.theguardian.com/ "Να 'μαστε λοιπόν τώρα, στην κόλαση που αυτοί δημιούργησαν συλλογικά, με κάθε ανεξάρτητο θεσμό που είναι απαραίτητος για τη λειτουργία μιας δημοκρατίας συμβιβασμένο και ξεκοιλιασμένο και με έναν ιό που είναι εκτός ελέγχου. Η μηχανή παραγωγής κρίσεων που αποκαλούμε κυβέρνηση είναι ανίκανη να μας βγάλει από αυτή την καταστροφή… Όσο για τον Μόντι; Είναι εφικτή η παραίτηση από τα εγκλήματά σας; …Αυτός και οι άνδρες του θα μπορούσαν απλά να φύγουν. Οι υπόλοιποι από εμάς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καθαρίσουμε τα χάλια τους. Όχι, η Ινδία δεν μπορεί να απομονωθεί. Χρειαζόμαστε βοήθεια."

Δεν θα αφήσουμε τον Μακρόν και την κυβέρνησή του να εκδώσει τους τέως αυτούς αγωνιστές στην Ιταλία. Το γαλλικό κράτος πρέπει να σεβαστεί το λόγο που έδωσε ο Μιτεράν, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας πριν από πολλές δεκαετίες. Πρόκειται όχι μόνο για αδικία αλλά και για «δύο μέτρα και δύο σταθμά», καθώς ξέρουμε, π.χ., ότι η Γαλλία συνεχίζει να φιλοξενεί και να προστατεύει την Agathe Habyarimana, που είναι μία από τους βασικούς οργανωτές της γενοκτονίας των Τούτσι στη Ρουάντα, η οποία προκάλεσε 800.000 νεκρούς: η έκδοσή της απορρίφθηκε όμως πέρυσι με δικαστική απόφαση!

https://againstthecurrent.org Όχι ότι έφυγε ποτέ, φυσικά: Η τάση των Ηνωμένων Πολιτειών να κυβερνούν τον κόσμο είναι ένα σταθερό γεγονός της παγκόσμιας ζωής και των πολλαπλών κρίσεών της. Ποιο είναι λοιπόν το νόημα της διακήρυξης του προέδρου Τζο Μπάιντεν ότι "Η Αμερική επέστρεψε", που χαιρετίστηκε θερμά σε πολλές πρωτεύουσες και μεταξύ των ελίτ των διαμορφωτών της κοινής γνώμης;…"Υποσχόμενος να ανακατασκευάσει μια στενή προσέγγιση της παγκόσμιας τάξης της εποχής Ομπάμα, ο Μπάιντεν υπόσχεται να αποκαταστήσει ένα βίαιο, αρπακτικό σύστημα που είχε χάσει όλο και περισσότερο τη νομιμοποίησή του.

Χιλιάδες κόσμου και στις δύο πλευρές της Λευκωσίας βροντοφωνάξαμε για μια επανενωμένη Κύπρο και δώσαμε υπόσχεση ότι θα σταθούμε μαζί, ώμο με ώμο, απέναντι στον φασισμό. Παρά το γεγονός ότι οι δύο πορείες δεν κατάφεραν να συναντηθούν στην Πύλη Πάφου όπως αρχικά είχε προγραμματιστεί, το μήνυμα πέρασε δυνατά από ακρή σε άκρη της πόλης ότι η ειρήνη στην Κύπρο δεν μπορεί να εμποδιστεί. Και δεν θα εμποδιστεί αν ο κόσμος και στις δύο πλευρές της πράσινης γραμμής συνεχίσει να αντιστέκεται δυναμικά στις διχοτομικές πολιτικές και τις πολεμικές ιαχές, μέχρι να επιτευχθεί η λύση του κυπριακού με Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με…

Οι κύκλοι της «νέας αντιπολίτευσης» στη Λευκορωσία είχαν αναγγείλει την επανέναρξη των διαδηλώσεων στους δρόμους για τις 25 και 27 Μαρτίου. Οι ημέρες αυτές θα ήταν ένα είδος δείκτη για το επίπεδο της κινητοποίησης μέσω των διαμαρτυριών και θα έδειχναν εάν ο λαός είναι έτοιμος να συνεχίσει τον αγώνα του κατά του βοναπαρτιστικού καθεστώτος του Λουκατσένκο. Το ερώτημα ήταν πραγματικό για όλους τους αντίπαλους του καθεστώτος καθώς οι μαζικές αυτές δράσεις θα έδειχναν με μεγαλύτερη σαφήνεια εάν τα κατασταλτικά μέτρα του καθεστώτος είχαν πράγματι λειτουργήσει ή αν, αντίστροφα, η πολιτική επανάσταση θα μπορούσε να περάσει σε ένα παρατεταμένο στάδιο.