Leila Al Shami Όπως και με την Κομμούνα του Παρισιού, υπάρχουν πολλά να μάθουμε από την επαναστατική εμπειρία της Συρίας. Σε περιόδους εξέγερσης ή σε περιόδους κρίσης, συχνά εμφανίζονται νέοι τρόποι οργάνωσης που παρέχουν εναλλακτικές λύσεις στα ιεραρχικά, καταναγκαστικά και εκμεταλλευτικά συστήματα που εφαρμόζουν τόσο ο καπιταλισμό όσο και το κράτος. Μέσω της αποκεντρωμένης αυτοοργάνωσης, χωρίς την ανάγκη για ηγέτες ή αφεντικά, αλλά με την εθελοντική ένωση, τη συνεργασία και την ανταλλαγή πόρων, οι άνθρωποι μπορούν να μεταμορφώσουν τις κοινωνικές σχέσεις και να επηρεάσουν ριζικές κοινωνικές αλλαγές. Μας δείχνουν ότι το μέλλον της χειραφέτησης μπορεί να οικοδομηθεί εδώ και τώρα,…
Δεν υπάρχει παρά μόνο ένας ασφαλής δρόμος για τη ριζοσπαστική αριστερά: να ετοιμαστεί για τη νέα κινητοποίηση της διαμαρτυρίας και να δώσει τον αγώνα για να διατηρηθούν τα κόμματά της, τα συνδικάτα της και τα όργανα αυτο-οργάνωσης της λαϊκής εξουσίας. Η ριζοσπαστική αριστερά πρέπει να οδηγήσει το δημοκρατικό πρόγραμμα σε νικηφόρα έκβαση με τα δικά της μέσα….Η απάντηση δεν μπορεί να είναι παρά η συμμετοχή στο δημοκρατικό κίνημα -χωρίς μονολιθική συγχώνευση στις κορυφές της φιλελεύθερης αντιπολίτευσης- και η στήριξη των διεκδικήσεων των διαδηλωτών που οδηγούν προς την αποδιάρθρωση της δικτατορίας και που τείνουν ταυτόχρονα και πιο πέρα από την αστική…
Τί είναι το σημαντικό που το διαφοροποιεί από τις προηγούμενες διαμαρτυρίες; Όχι μόνο η μαζικότητά του, αλλά και ότι έχει επεκταθεί πλατιά σε όλη τη χώρα. Για πρώτη φορά είδαμε συγκεντρώσεις με χιλιάδες ανθρώπους σε πολλές επαρχιακές πόλεις. Στις 23 Ιανουαρίου, για παράδειγμα, ήταν σε πάνω από 100 πόλεις της Ρωσίας.. Αυτό είναι πολύ διαφορετικό από τις διαμαρτυρίες του 2011, όταν αυτές είχαν κατά πολύ περιοριστεί στη Μόσχα και στην Αγία Πετρούπολη… Ήταν επίσης και μια τεράστια πολιτικοποίηση για τους νέους ανθρώπους. Είδαμε δεκαεξάρηδες, δεκαεφτάρηδες, εικοσάρηδες να μπαίνουν στη διαμαρτυρία. Είναι μια γενιά που μεγάλωσε κάτω από το καθεστώς του…
Η παρούσα ανοιχτή επιστολή συντάχθηκε από μια ομάδα σύριων συγγραφέων και διανοουμένων μαζί με άλλους αλληλέγγυους. Υπογράφεται από αγωνιστές, συγγραφείς, καλλιτέχνες και πανεπιστημιακούς από τη Συρία και από 32 άλλες χώρες της Αφρικής, της Ασίας, της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής, της Βορείου Αμερικής, της Ωκεανίας και της Νοτίου Αμερικής. Δημοσιεύεται ταυτόχρονα σε πολλές γλώσσες: αγγλικά, αραβικά, γαλλικά, ισπανικά, ελληνικά και ιταλικά: «Ανυπόληπτα δημοσιεύματα, συχνά εμφανιζόμενα ως “ανεξάρτητη δημοσιογραφία” με υποτιθέμενες “αριστερές” ευαισθησίες, διασπείρουν προπαγάνδα διαφθοράς και αποπληροφόρησης, με στόχο να βγάλουν τους Σύριους από την πολιτική ατζέντα…»
Σχεδόν 10 χρόνια μετά το ξεκίνημα της συριακής λαϊκής εξέγερσης, το καθεστώς επικρατεί πλέον σε περισσότερο από το 70% του συριακού εδάφους. Με τη βοήθεια της Ρωσίας, του Ιράν, της λιβανέζικης Χεζμπολάχ και άλλων θρησκευτικών και αντιδραστικών πολιτοφυλακών, η Δαμασκός έχει συντρίψει την αρχική λαϊκή εξέγερση και, κατά πολύ, έχει νικήσει σε αυτό που μετατράπηκε σιγά-σιγά, με τα χρόνια, σε περιφερειακό και διεθνή πόλεμο. Ωστόσο, το συριακό καθεστώς αντιμετωπίζει τεράστιες κοινωνικοοικονομικές προκλήσεις που καθόλου δεν έχουν ξεπεραστεί. Η κατάσταση για τις λαϊκές τάξεις στη Συρία είναι πιο πολύ και από καταστροφική. Το ποσοστό φτώχειας ξεπερνάει το 85% …
Στις 20 Φλεβάρη αποδείξαμε ότι είμαστε χιλιάδες και πως διαθέτουμε δύναμη και θέληση να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε συλλογικά κόντρα στην αστυνομική βαρβαρότητα που είχαμε βιώσει στις 13/2…Τονίζουμε για άλλη μια φορά πως οι κινητοποιήσεις μας έχουν ξεκάθαρο αντιφασιστικό και ταξικό χαρακτήρα και ως εκ τούτου εθνικιστικά και θρησκευτικά σύμβολα και συνθήματα δεν είναι ευπρόσδεκτα. Στις 27/3, για ακόμα μια φορά, κατεβαίνουμε στο δρόμο για να σπάσουμε το φόβο! Για να αντισταθούμε στη λεηλασία του κοινωνικού πλούτου και του περιβάλλοντος. Για να αντισταθούμε στον αυταρχισμό και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Για να ανοίξουμε δρόμους εκεί που δεν υπάρχουν.
Σελίδα 260 από 396