Το νομοσχέδιο θα επιτρέπει τις απολύσεις και τις υπερωρίες χωρίς τη συγκατάθεση των συνδικάτων, θα εξουσιοδοτεί τους εργοδότες να αποκρύπτουν πληροφορίες από τα συνδικάτα, θα επιτρέπει τη συνεχή βιντεοεπιτήρηση στον χώρο εργασίας και θα στερεί την προστασία από τους εργαζόμενους γονείς με παιδιά άνω των δεκαοκτώ μηνών. Η κυβέρνηση καθορίζει τους όρους ενός κώδικα που θα τεθεί σε ισχύ μετά τον πόλεμο, υπό συνθήκες — στρατιωτικό νόμο, αποδυναμωμένα συνδικάτα, γενικευμένες διακοπές ρεύματος— που εμποδίζουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να συμμετάσχουν στη συζήτηση.

Faisal Garba Η αφροφοβία στη Νότια Αφρική παρουσιάζεται συχνά ως πρόβλημα μεταξύ «ξένων και ντόπιων», σαν να προκύπτει φυσιολογικά από πολιτισμική εχθρότητα ή ανταγωνισμό μεταξύ φτωχών ανθρώπων. Ωστόσο, αυτή η εξήγηση αποκρύπτει τις βαθύτερες πολιτικές και οικονομικές πραγματικότητες που γεννούν τη βία κατά των μεταναστών και την ξενοφοβική κινητοποίηση. Η άνοδος της αφροφοβίας στη Νότια Αφρική δεν μπορεί να κατανοηθεί εκτός του πλαισίου της βαθιάς ανισότητας, της ανεργίας, της απαλλοτρίωσης, της πολιτικής χειραγώγησης και των αποτυχιών της μετα-απαρτχάιντ μεταρρύθμισης. Δεν πρόκειται απλώς για προκατάληψη. Πρόκειται για την ανακατεύθυνση της κοινωνικής οργής μακριά από τα συστήματα εκμετάλλευσης και σε βάρος ευάλωτων…

Anthony Teso Το να χαρακτηρίσουμε το σημερινό καθεστώς ως φασιστικό μπορεί να αποτελεί λάθος, ενώ το να το ονομάσουμε «λαϊκιστικό αυταρχισμό» μπορεί να παραβλέπει ορισμένες σημαντικές αποχρώσεις. Αυτό που πραγματικά έχουμε μπροστά μας είναι μια πιο συγκεκριμένη κατηγορία – μια κατηγορία που αντανακλά τον τρόπο με τον οποίο η εκτελεστική εξουσία έχει αποκτήσει μεγαλύτερη ανεξαρτησία από τις διάφορες ταξικές φατρίες εντός ενός εξαντλημένου ηγεμονικού μπλοκ, ενώ παράλληλα υιοθετεί μια πιο προσωπική και πατρογονική προσέγγιση στη διαχείριση του κράτους. Το ονομάζω «πατρογονικό βοναπαρτισμό», ο οποίος συνδυάζει στοιχεία από δύο σημαντικές θεωρίες: τη μαρξιστική θεωρία για τον βοναπαρτισμό ως μια ιδιαίτερη μορφή…

Η σημερινή δομή μετατρέπει την αλληλεγγύη σε χρέος: αγορές όπλων που χρηματοδοτούνται μέσω δανείων της ΕΕ τα οποία θα αποπληρώσει η Ουκρανία, οικονομική στήριξη που συνδέεται με 325 όρους μεταρρυθμίσεων. Το Sotsialnyi Rukh υποστηρίζει, ορθώς, ότι η Ουκρανία πρέπει να χρηματοδοτήσει μεγαλύτερο μέρος της άμυνας και της ανασυγκρότησής της μέσω προοδευτικής φορολόγησης του πλούτου των ολιγαρχών και όχι μέσω ξένων δανείων.  Όμως, το αίτημα που απευθύνεται στη διεθνή αριστερά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτό: η αλληλεγγύη των εργαζομένων της Δύσης προς τους Ουκρανούς εργαζόμενους σημαίνει να απαιτήσουν από τις κυβερνήσεις τους να παρέχουν υποστήριξη χωρίς προϋποθέσεις — όχι ως πηγή…

Όπως γράφει η Σνιζάνα Ολεξούν, «μια ήττα της Ουκρανίας θα ενίσχυε τις φασιστικές και αυταρχικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο». Προσθέτει: «Η αντίθεση στην αποστολή όπλων στην Ουκρανία μας αφήνει ανυπεράσπιστους». Πρέπει να απαιτήσουμε μια δίκαιη ειρήνη, όχι μια ιμπεριαλιστική «ειρήνη» αποφασισμένη πίσω από την πλάτη των Ουκρανών και ενάντια στα πολιτικά και κοινωνικά τους δικαιώματα.