Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αναβάλει την επίσκεψή του στο Πεκίνο (προς μεγάλη δυσαρέσκεια του Σι Τζινπίνγκ) με την ελπίδα, όπως πίστευε, να λύσει το ζήτημα του Ιράν και να φτάσει εκεί από θέση ισχύος. Συνέβη όμως το αντίθετο. Ήρθε να ικετεύσει τους Κινέζους, συμμάχους των Ιρανών, να τον βοηθήσουν να βγει από ένα αδιέξοδο για το οποίο είναι ο μόνος υπεύθυνος.Ο Σι επιθυμεί βεβαίως την επαναλειτουργία του στενού του Ορμούζ και δεν θέλει να δει μια καινούργια χώρα να εισέρχεται στον πολύ κλειστό κύκλο των πυρηνικών δυνάμεων. Γνωρίζει όμως ότι ο Τραμπ βρίσκεται υπό πίεση
Τώρα που ο Μαδούρο έχει φύγει από το προσκήνιο και το τσαβιστικό καθεστώς συνεργάζεται στενά με την Ουάσινγκτον, η εργατική τάξη της Βενεζουέλας δεν μπορεί να υποταχθεί στο χρονοδιάγραμμα των καταπιεστών της. Οι στόχοι της παραμένουν οι ίδιοι όπως ήταν πριν αρχίσουν να πέφτουν βόμβες πάνω σε όσους την καταπιέζουν. Πρωταρχικοί μεταξύ αυτών είναι η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, η αποκατάσταση των συνταγματικών εγγυήσεων και του κράτους δικαίου, η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και της διαμαρτυρίας, οι ελεύθερες εκλογές και η μετάβαση στη δημοκρατία. Οι θέσεις εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς παραμένουν αναπόφευκτη προτεραιότητα. Εναπόκειται στην ίδια την εργατική τάξη να οργανωθεί…
Οι ανώτεροι προοδευτικοί ραβίνοι του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν αναγνωρίσει χωρίς περιστροφές αυτό που θα έπρεπε να είναι προφανές σε κάθε έντιμο άνθρωπο: η ακροδεξιά και ολοένα και πιο δολοφονική πορεία του Ισραήλ αποτελεί «υπαρξιακή απειλή» για τον Ιουδαϊσμό. Πρόκειται για ένα αποτέλεσμα για το οποίο είχαν προειδοποιήσει αμέτρητοι Εβραίοι επικριτές του Σιωνισμού, ακόμη και πριν από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ...Πολλοί από τους Εβραίους επικριτές του Σιωνισμού εξέφρασαν τον φόβο ότι ένα κράτος που γεννήθηκε υπό αποικιακές συνθήκες εις βάρος ενός αυτόχθονα πληθυσμού θα κατέληγε να συμπεριφέρεται με τρόπο που θεωρούσαν «ασυμβίβαστο με τις εβραϊκές αξίες»... 
Η εισαγγελική δίωξη που άσκησαν σήμερα επίσημα οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ραούλ Κάστρο δεν είναι παρά το προοίμιο μιας στρατιωτικής δράσης. Η Κούβα έχει τεράστια πολιτική βαρύτητα. Η ήττα της το έτος της εκατονταετηρίδας του Φιντέλ Κάστρο αυξάνει την αξία της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δίνουν σοβαρές ενδείξεις για πιθανή στρατιωτική δράση εναντίον της Κούβας. Επιπλέον, το κάνουν την ημέρα που οι προδότες γιορτάζουν τη γέννηση του νεοαποικιακού κράτους της Κούβας.
Αυτό που χρειάζεται η Κούβα είναι μια επανάσταση: όχι αφηρημένες αλλαγές. Μια επανάσταση όπου, για πρώτη φορά, η εξουσία θα βρίσκεται στα χέρια της εργατικής τάξης….. Η μόνη αξιοπρέπεια που μετράει είναι η εργατική τάξη να ξεσηκωθεί και να κάνει επανάσταση, ανατρέποντας την κυβέρνηση και λέγοντας στον Τραμπ: δεν έχεις το δικαίωμα να με εμποδίζεις. Μια διαδικασία κοινωνικής μεταμόρφωσης όπου τα λίγα θα μοιράζονται δίκαια, θα παράγονται συλλογικά και θα κοινωνικοποιούνται. Οι «αλλαγές» σε αφηρημένο επίπεδο θα φέρουν μόνο αρνητικές συνέπειες. Δεν ακούγεται κανένα πραγματικό πρόγραμμα, σχεδιασμένο για την εργατική τάξη. «Να ιδιωτικοποιήσουμε τις τράπεζες, να πουλήσουμε τη γη και…
Μια στρατιωτική επίθεση κατά της Κούβας γίνεται πλέον μια απτή πραγματικότητα, όπως σπάνια έχει συμβεί στο παρελθόν. Η Ανεξάρτητη Εκστρατεία Αλληλεγγύης Εργατών και Φοιτητών αποκτά πλέον μεγαλύτερη σημασία και επείγοντα χαρακτήρα. Θα πρέπει να επιταχύνουμε τις δράσεις μας και να προετοιμαστούμε για περαιτέρω ενέργειες σε περίπτωση που η επίθεση πραγματοποιηθεί. Η Λατινική Αμερική, καταρχάς, πρέπει να σταθεί δίπλα στην κουβανική εργατική τάξη, η οποία εγκαταλείπεται από τις προοδευτικές κυβερνήσεις.
Σελίδα 7 από 407