Τιμάμε την κατάληψη της Νομικής στις 21.2.1973 και τη θυσία των 200 κομμουνιστών που εκτέλεσαν οι ναζί κατακτητές στις 1.5.1944 στην Καισαριανή εντείνοντας τον αγώνα ενάντια σε κάθε νομιμοποίηση και ανοχή της εγκληματικής βίας της Χ.Α. και όσων δηλώνουν ιδεολογικοπολιτικοί απόγονοι "των ηττημένων του 1945". Την Παρασκευή 27.2.2026 και ώρα 09.00 π.μ. θα ανακοινωθεί η απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθήνας για τη δίκη Χ.Α. σε δεύτερο βαθμό. Η Λ. Αλεξάνδρας πρέπει να είναι γεμάτη, όπως και πολλοί δρόμοι σε άλλες πόλεις, όπως στις 7.10.2020. Τα καλέσματα έχουν αρχίσει. Επισυνάπτονται δύο κείμενα : Στατιστικά στοιχεία για τη δίκη, όπως είχαν περιληφθεί στον πρόλογο της αγόρευσής μου, επικαιροποιημένα μέχρι σήμερα και ο επίλογος της αγόρευσής μου.

Στις 21 Φεβρουαρίου 2026, τα ιρανικά πανεπιστήμια μετατράπηκαν για άλλη μια φορά σε κέντρα διαμαρτυριών, συνθημάτων και συγκρούσεων. Η πρώτη μέρα των δια ζώσης μαθημάτων μετά από εβδομάδες κλεισίματος και διαδικτυακής διδασκαλίας συνέπεσε με την 40ή ημέρα από τον θάνατο των θυμάτων των διαμαρτυριών του Ιανουαρίου. Αντί να σηματοδοτήσει την επιστροφή στην «κανονική ζωή», η μέρα αυτή ανέδειξε για άλλη μια φορά το βαθύ χάσμα μεταξύ των φοιτητών και του κράτους.

Η Σοβιετική Ένωση γεννήθηκε από την Επανάσταση του Οκτώβρη σαν εργατικό κράτος. (…) Αλλά ταυτόχρονα ο μηχανισμός του κράτους υποβλήθηκε σε έναν πλήρη εκφυλισμό, μεταμορφώθηκε από όπλο της εργατικής τάξης σε όπλο της γραφειοκρατικής βίας ενάντια στην εργατική τάξη και, ολοένα και περισσότερο, σε όπλο για σαμποτάζ της οικονομίας της χώρας. Η γραφειοκρατικοποίηση του καθυστερημένου και απομονωμένου εργατικού κράτους και η μεταμόρφωση της γραφειοκρατίας σε μια παντοδύναμη προνομιούχα κάστα αποτελεί την πιο πειστική αναίρεση – όχι μονάχα θεωρητική, αλλά, αυτή τη στιγμή, και πρακτική- της θεωρίας του σοσιαλισμού σε μια μόνη χώρα.

Σήμερα εν έτει 2026, στη χώρα μας, αν κάποιος φτωχός ή ανασφάλιστος νοσήσει βαριά και χρειαστεί το δικό του “νάρθηκα”, το σημερινό σύστημα θα του τον προσφέρει; Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα των πολιτικών του νεοφιλευθερισμού. Ειδικότερα των ερειπίων που άφησαν τα Μνημόνια και τα “μετα”Μνημόνια του ΣΥΡΙΖΑ, της εφιαλτικής διαχείρισης της πανδημίας, της πολιτικής να “γκρεμίσουμε τα μισά νοσοκομεία με μπουλντόζες” που εφαρμόζει τώρα η ΝΔ και ο Α.Γεωργιάδης. Μπορούμε να πάμε τον τροχό της ιστορίας προς τα μπρος αντί να τον αφήσουμε να τον κινούν διαρκώς προς τα πίσω;

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τη μεγαλειώδη συγκέντρωση - "υποδοχή" του υπουργού διάλυσης και ιδιωτικοποίησης της δημόσιας Υγείας, Γεωργιάδη και καταγγέλλει την τραμπούκικη επίθεση της αστυνομίας ενάντια σε εργαζόμενες και εργαζόμενους του Γ.Κ. Νοσοκομείου Νίκαιας καθώς και τη σύλληψη του γιατρού Δημήτρη Ζιαζιά,  μέλος της ΕΓ της ΟΕΝΓΕ. Μόνο με την παρουσία των δυνάμεων καταστολής μπορεί ο Γεωργιάδης να "επισκέπτεται" τα δημόσια Νοσοκομεία γιατί, παντού, η οργή των εργαζόμενων σ' αυτά, αυτών που κρατάνε όρθια τη δημόσια υγεία, ξεχειλίζει.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και η άρχουσα ελίτ του είναι εμμονικοί με τη Δύση, «η οποία θεωρείται ταυτόχρονα ως ο κύριος αντίπαλος και ο μόνος δυνητικός εταίρος», γράφει ο Ilya Budraitskis, Ρώσος ιστορικός που εργάστηκε στο παρελθόν στη Σχολή Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών της Μόσχας ... Σε αυτό το άρθρο γνώμης για το Mediapart, υποστηρίζει ότι αυτή η εμμονή «έχει τις ρίζες της στην αντιδραστική κληρονομιά της Ρωσικής Αυτοκρατορίας» και ότι το Κρεμλίνο «είναι διατεθειμένο να θυσιάσει χωρίς δισταγμό ακόμη και τους στενότερους συμμάχους του, αν χρειαστεί, αντιμετωπίζοντάς τους ως διαπραγματευτικά χαρτιά» στις σχέσεις του με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Joseph Daher

Η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον βασίζεται εξ ολοκλήρου στην ικανότητα των Σύριων να αναπτύξουν και να συντονίσουν αγώνες από τη βάση. Επί του παρόντος, η εξουσία και ο έλεγχος που ασκούν πάνω στην κοινωνία οι νέες αρχές στις οποίες κυριαρχεί η ΧΤΣ, δεν είναι ακόμη πλήρεις, καθώς οι ανθρώπινοι και στρατιωτικοί πόροι τους δεν τους επιτρέπουν να κυβερνήσουν πλήρως ολόκληρη τη χώρα, παρόλο που ενισχύονται ολοένα και περισσότερο. Επομένως, υπάρχει ακόμη περιθώριο ελιγμών για οργάνωση, το οποίο είναι απαραίτητο να αξιοποιηθεί. Σήμερα, αυτή η δυνατότητα υπάρχει, αλλά ο χρόνος πιέζει και ο εργαζόμενος λαός πρέπει να την αξιοποιήσει για να σηκώσει το κεφάλι και να δώσει νόημα σε όλες τις θυσίες που έγιναν για την υπεράσπιση των αρχικών προσδοκιών της Επανάστασης του 2011: δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα.

Υπάρχουν διάφορες μορφές αγώνα. Αλλά δεν υπάρχει εύκολος δρόμος για την καταπολέμηση του φασισμού. Για να αντισταθούμε σε αυτόν, χρειαζόμαστε την ενότητα -και όχι μόνο στις εκλογές- των συνδικαλιστικών και πολιτικών δυνάμεων που είναι αφοσιωμένες στον κοινωνικό μετασχηματισμό. Περισσότερο από ποτέ, πρέπει να οικοδομήσουμε ένα ενιαίο μαζικό μέτωπο ικανό να κάνει τους φασίστες να υποχωρήσουν στις κάλπες, αλλά κυρίως στους δρόμους, στις γειτονιές, στις επιχειρήσεις. Είναι επείγον να κρατήσουμε μια ενιαία, λαϊκή και μαζική αντιφασιστική γραμμή απέναντι στο κύμα φαιάς πανούκλας που προμηνύεται. Αντιφασίστες για όσο χρειαστεί!

Συνέντευξη του Frank García Hernández στην εφημερίδα La Izquierda Diario του Μεξικού στις 9 Φεβρουαρίου 2026, με ερωτήσεις των Pablo Oprinari και Milton D'León

«Η κατάσταση της Κούβας φαίνεται αδιέξοδη, αλλά η παγκόσμια εργατική τάξη μπορεί να τη σώσει. Σε μεγάλο βαθμό, η κουβανική κυβέρνηση φταίει για την απώλεια της πολιτικής υποστήριξης, ακόμη και σε διεθνές επίπεδο. Δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμη καμία μαζική διαδήλωση στο εξωτερικό υπέρ της Κούβας. Υπάρχουν μόνο μικρές πολιτικές ενέργειες και μεμονωμένες εκκλήσεις. Η πίεση της διεθνούς κοινότητας υπέρ της Κούβας μειώθηκε παράλληλα με τη γραφειοκρατικοποίηση της επανάστασης.»

Πηγή: Comunistas Cuba

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την προκλητική, εκδικητική και κατάφωρα ρατσιστική επίθεση από τον ακροδεξιό υπουργό "Αντιμετανάστευσης και κατάργησης του ασύλου", Πλεύρη, κατά του Τζαβέντ Ασλάμ με τη “κλήση προς ακρόαση” για να ανοίξουν το δρόμο για την αφαίρεση ασύλου. Κάτι ανάλογο είχε τολμήσει να κάνει και ο προκάτοχος του, Ν. Μηταράκης αλλά η επιτροπή ασύλου το απέρριψε.  Η κυβέρνηση της ΝΔ, σε "γραμμή Τραμπ", με πρόσφατο παράδειγμα το έγκλημα στη Χίο, επιτίθεται με δολοφονικό μίσος κατά των μεταναστών και των προσφύγων και με μένος κατά όσων υπερασπίζονται τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των μεταναστών...