Από τις Εκδόσεις Τόπος κυκλοφόρησε η συλλογή «Καρλ Μαρξ. Για τον καπιταλισμό». Περιλαμβάνει επιλεγμένα κείμενα από τα κλασικά οικονομικά έργα του Μαρξ και ένα εκτενές εισαγωγικό δοκίμιο του Χρήστου Κεφαλή. Η βαθιά κρίση του καπιταλισμού, οι πόλεμοι, οι απειλές και οι καταστροφές της εποχής μας, από την κλιματική αλλαγή ως τη μαζική μετανάστευση και την άνοδο του φασισμού, επαναφέρουν επίμονα τον Μαρξ στο κέντρο της επικαιρότητας. Οι βαθιές αναλύσεις τους των νόμων του καπιταλισμού δίνουν και σήμερα πολύτιμα εργαλεία όχι μόνο για τη γνώση αλλά και για την αλλαγή του κόσμου.

Timofei Sapronov Το επίσημο δόγμα έχει ως εξής: «Έχουμε περάσει στην περίοδο του σοσιαλισμού. Υπάρχουν δύο συστήματα στον κόσμο – το καπιταλιστικό και το σοσιαλιστικό. Εκεί υπάρχει κρίση, εμείς έχουμε ευημερία, εκεί η εξαθλίωση των μαζών, εδώ η αδιάκοπη αύξηση της ευημερίας τους κ.λπ.». Η δήλωση ότι υπάρχουν δύο συστήματα είναι σωστή, καθώς πρόκειται για δύο διαφορετικές μορφές εκμετάλλευσης. […] Οι υπάρχουσες μορφές εκμετάλλευσης στη χώρα μας είναι μοναδικές, επειδή προέκυψαν από την ήττα της προλεταριακής επανάστασης. Το υποκείμενο της εκμετάλλευσης (γραφειοκρατία) καλύπτει την πιο σκληρή εκμετάλλευση, μέχρι και τις φασιστικές μεθόδους, με κομμουνιστικό λεξιλόγιο και ψευτοδιεθνισμό και γι’ αυτό…

Κυκλοφόρησε μόλις η συλλογή κειμένων «Γκέοργκ Λούκατς. Κριτικά Δοκίμια». Σε επιμέλεια των Χρήστου Κεφαλή και Νίκου Φούφα, περιλαμβάνει κείμενα Ελλήνων μελετητών για το έργο του Ούγγρου μαρξιστή φιλοσόφου και θεωρητικού της λογοτεχνίας Γκέοργκ Λούκατς. Δημοσιεύουμε το Δελτίο Τύπου και ένα απόσπασμα από τη συνεισφορά του Χρήστου Υφαντή, «Γκέοργκ Λούκατς: από την προσχώρηση στον μαρξισμό έως την ύστερη οντολογία του». Από τις Εκδόσεις Εύμαρος

Fredric Jameson Ο Γκέοργκ Βίλχελμ Φρίντριχ Χέγκελ διέκρινε τρία είδη ιστορίας: την ιστορία των συμμετεχόντων ή των σύγχρονων μαρτύρων, την ιστορία που ανακατασκευάζεται γύρω από ένα θέμα, ενδεχομένως αλλά όχι απαραίτητα αυθαίρετο, και, τέλος, την ιστορία που αντιμετωπίζεται ως η εξέλιξη της Ιδέας, ως η πραγμάτωση του Απόλυτου. Η ιστορία της γαλλικής θεωρίας που προτείνω εδώ μπορεί να γίνει αντιληπτή και από τις τρεις οπτικές γωνίες. Αν, στη θέση του χεγκελιανού Απόλυτου, τοποθετήσει κανείς την εξέλιξη του καπιταλισμού, τότε θα γίνει σταδιακά σαφές πώς η ανάδυση της γαλλικής θεωρίας στη δεκαετία του 1940 και η σταδιακή εξάντλησή της στη νεοφιλελεύθερη…

Fredric Jameson Επιτρέψτε μου πρώτα να προσπαθήσω να αποσαφηνίσω τη συζήτηση γύρω από την ουτοπία ή, ίσως θα έπρεπε να πω, γύρω από τις πολιτικές χρήσεις της ουτοπίας. Φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα συμφωνούσαν ότι οι ουτοπιστές του τέλους του δέκατου όγδοου και των αρχών του δέκατου ένατου αιώνα ήταν όλοι ουσιαστικά προοδευτικοί, με την έννοια ότι τα οράματα ή οι φαντασιώσεις τους αποσκοπούσαν στη βελτίωση της κατάστασης του ανθρώπινου γένους. Η στιγμή που με ενδιαφέρει είναι αυτή της οξυμένης ανάλυσης κατά την οποία αυτές οι ουτοπίες και οι ενθουσιώδεις οπαδοί τους καταγγέλλονται ότι έχουν αναγκαστικά ολέθρια αποτελέσματα. Αργότερα,…