Κυριακή, 24 Μαρτίου 2024 17:15

«Ο τρόπος του Τζον Μπράουν»

David Whitehouse Το 1859, ο Τζον Μπράουν πραγματοποίησε ένοπλη επιδρομή στη βόρεια Βιρτζίνια. Η ομάδα εφόδου περιελάμβανε δεκατέσσερις λευκούς και πέντε Μαύρους. Άφησαν άλλους τρεις πίσω για να δουλέψουν στην επανατοποθέτηση όπλων πιο κοντά στο Χάρπερς Φέρι, το οποίο ήταν ο τόπος της επιδρομής. Η επιχείρηση είχε διάφορους στόχους. Ο ένας ήταν να προκαλέσει φόβο στους δουλοκτήτες σε ολόκληρο τον Νότο. Ένας άλλος ήταν να απελευθερωθούν κάποιοι σκλαβωμένοι Μαύροι και να εξοπλιστούν όσοι ήθελαν να συμμετάσχουν στον αγώνα. Ο τρίτος κύριος στόχος ήταν να υποχωρήσουν στα βουνά με τους νεοστρατολογημένους. Η κεντρική ιδέα ήταν να επαναληφθεί το σχέδιο των επιδρομών…
Peter Hudis Από την αρχή του έργου της ως αγωνίστρια και θεωρητικός, η Λούξεμπουργκ κατήγγειλε τις γενοκτονικές συνέπειες της εισβολής του ευρωπαϊκού και αμερικανικού κεφαλαίου στον μη δυτικό κόσμο – συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής, ενός μέρους του κόσμου στο οποίο πολλοί δυτικοί σοσιαλιστές έδιναν ελάχιστη προσοχή εκείνη την εποχή… Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στα εγκλήματα της Γερμανίας κατά των Νάμα και των Χερέρο, καθώς αυτά συνέβαιναν.
Erin Russell Ο Μεγάλος Εργατικός Αγώνας της Νότιας Κορέας το 1987 ήταν μια εκρηκτική περίοδος αντίστασης της εργατικής τάξης. Εκατομμύρια εργαζόμενοι συμμετείχαν σε απεργίες βάσης, οι οποίες σάρωσαν τη χώρα σαν πυρκαγιά. Η εξέγερση πυροδοτήθηκε από μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση στις 29 Ιουνίου από τον πρόεδρο του κυβερνώντος Κόμματος Δημοκρατικής Δικαιοσύνης της Νότιας Κορέας ότι, μετά από δεκαετίες στρατιωτικής κυριαρχίας, η χώρα θα μεταβαίνε σε ελεύθερες εκλογές.
  Θεωρήσαμε σκόπιμο να γράψουμε μια σειρά άρθρων με  αποσπάσματα από την ιστορία του παγκόσμιου  και ελληνικού εργατικού κινήματος ενδυναμώσουμε τις γνώσεις και τις εμπειρίες μας από τους αγώνες, τις θυσίες, τις νίκες, τις ήττες, τα σωστά και ιδιαίτερα από τα λάθη των κομμουνιστών προγόνων μας. Γιατί όπως ο Ένγκελς έγραφε: “Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για διαύγεια στη θεωρητική γνώση από το να μάθει κανείς από τα λάθη του, “να γίνει πιο έξυπνος” μέσα από τις ατυχίες του”. (Γράμμα στο Σβάιτσερ 1886). Ξεκινάμε αποσπάσματα από το δυσεύρετο πλέον  βιβλίο του κομουνιστή  αγωνιστή Γιάννη Δ. Χατζηδήμου...
Paul Le Blanc Ο Λένιν δεν αισθανόταν δεσμευμένος από κάποια άκαμπτη έννοια του «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού» να μην εκφράζει τις δικές του απόψεις, αν αυτές τύχαινε να έρχονται σε αντίθεση με εκείνες της επίσημης ηγεσίας του επαναστατικού κόμματος στο οποίο ανήκε. Για τον Λένιν, οι επαναστατικές αρχές υπερέβαιναν πάντα την οργανωτική αρμονία, και αυτό ήταν ένα στοιχείο απαραίτητο για την αντίληψή του περί δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και επαναστατικής οργάνωσης. Σε σχέση με αυτό, μια ανοιχτή συζήτηση μεταξύ συντρόφων στις σελίδες της κομματικής εφημερίδας δεν ήταν καθόλου ξένη προς τον λενινισμό των πρώτων μπολσεβίκων.
Πρόσφατα έγινα αποδέκτης τιμητικής πρόσκλησης από τον γνωστό ιστορικό Μενέλαο Χαραλαμπίδη να συμμετάσχω στην παρουσίαση το βιβλίου του «Οι δωσίλογοι» που κυκλοφόρησε πρόσφατα (εκδόσεις «Αλεξάνδρεια»). Το βιβλίο αυτό, καθώς και εκείνο του Δημήτρη Κουσουρή, που είχε γραφτεί αρκετά χρόνια παλιότερα, με τίτλο «Δίκες των δοσιλόγων 1944-1949» (Εκδόσεις Πόλις 2014) αποτελούν κατά την γνώμη μου τα κορυφαία μέχρι σήμερα βιβλία που έχουν γραφτεί για το ζήτημα. Και τα δύο αποτελούν αποτέλεσμα μακράς, εξαντλητικής, αυθεντικής και πρωτότυπης έρευνας των συγγραφέων τους και αποτυπώνουν με πολύ μεγάλη ακρίβεια και πληρότητα την ιστορική αλήθεια για το θέμα….
Σελίδα 22 από 78