Serhii Ishchenko Ο τελευταίος γύρος της φρικτής αιματοχυσίας στο Ισραήλ/Παλαιστίνη μας αναγκάζει να θυμηθούμε όχι μόνο τη θλιβερή μοίρα αυτής της ταραγμένης περιοχής, αλλά και την εβραϊκή ιστορία. Σήμερα, ό,τι σχετίζεται με τον εβραϊσμό και το παρελθόν του «μονοπωλείται» από το κράτος του Ισραήλ. Αλλά αυτό δεν συνέβαινε πάντοτε. Στην Ανατολική Ευρώπη, υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις στο σιωνιστικό σχέδιο της «συγκέντρωσης όλων των Εβραίων στην Παλαιστίνη» που ήταν αρκετά ισχυρές για να το ανταγωνιστούν. Αυτή με τη μεγαλύτερη επιρροή ήταν η Μπουντ, ένα εβραϊκό εθνικό κίνημα που, όπως και πολλά άλλα εθνικά κινήματα στην Ανατολική Ευρώπη (ουκρανικά, πολωνικά, γεωργιανά και άλλα),…

Frank Ryan Ο νόμος κατά του «σοδομισμού» (που δεν καταργήθηκε μέχρι το 2003) βασιζόταν σε μια ερμηνεία της Βίβλου που θεωρούσε τις ομοφυλοφιλικές πράξεις βδέλυγμα και άξιες θανάτου∙ μια ιδιαίτερα σατανική αμαρτία που πρέπει να τιμωρηθεί αυστηρά και να εξαλειφθεί. Επρόκειτο για ένα έγκλημα με ποινή θανάτου. Ο δικαστής δεν δίστασε να καταδικάσει σε θάνατο τον Τζέιμς Πρατ και τον Τζον Σμιθ. Τους προειδοποίησε ότι δεν είχαν καμία ελπίδα να ασκήσουν έφεση και ότι δεν μπορούσαν να περιμένουν καμία αναστολή. Έπρεπε να προετοιμαστούν, είπε, για να δεχθούν την κρίση του Θεού όταν θα έφευγαν από αυτή τη ζωή. Και οι…

Michel Warschawski G. Taut Το γεγονός ότι ο σιωνισμός επέλεξε την Παλαιστίνη σαν «πατρίδα» των απανταχού Εβραίων δείχνει την ύπαρξη του θρησκευτικού στοιχείου στην ιδεολογία του. Ο υποτιθέμενος δεσμός των Εβραίων με την Παλαιστίνη χρονολογείται εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια και τα λεγόμενα «ιστορικά δικαιώματα» που επικαλούνται οι ίδιοι οι Εβραίοι δεν είναι παρά μια εξωπραγματική και παράλογη εικόνα της αρχαιότητας. Η ανάλυση της διαδικασίας διαμόρφωσης και εξέλιξης του σιωνισμού από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα μας υποχρεώνει να αφήσουμε στην άκρη το θρησκευτικό παράγοντα και να ασχοληθούμε με τις κοινωνικές και οικονομικές ρίζες της εβραϊκής κοινωνίας στην Ανατολική Ευρώπη.…

George Woodcock Στις 12 Ιανουαρίου 1848, ο λαός του Παλέρμο βγήκε στους δρόμους σε μια εξέγερση ενάντια στη δεσποτική κυριαρχία του Φερδινάνδου της Νάπολης, που αργότερα έγινε πασίγνωστος ως «Βασιλιάς Μπόμπα» για τον βάναυσο βομβαρδισμό της επαναστατημένης πόλης της Μεσσήνης. Η εξέγερση αυτή αποτέλεσε το προοίμιο μιας ολόκληρης σειράς επαναστάσεων, στις οποίες δεν ενεπλάκη μόνο η Ιταλία, αλλά και η Γαλλία, η Γερμανία, η Αυστρία, η Ουγγαρία, η Βοημία, η Τρανσυλβανία και όλοι οι μικροί σλαβικοί λαοί που ήταν τότε οι «κατώτερες» φυλές της τεράστιας αυστριακής αυτοκρατορίας. Ακόμα και στην Αγγλία και την Ιρλανδία, υπό το ερέθισμα των ηπειρωτικών παραδειγμάτων,…

Katherine Connelly Εργάτες, αποικιοκρατούμενοι, σκλαβωμένοι: αυτό που είχαν κοινό οι απελευθερωτικοί αγώνες καθεμιάς από αυτές τις ομάδες ήταν η αναπόφευκτη υπαρξιακή απειλή που αποτελούσαν για την παλιά τάξη πραγμάτων, με την οποία δεν μπορούσε να υπάρξει συμβιβασμός. Ήταν αυτό το ουσιαστικό γεγονός που εξηγούσε το επίπεδο βίας που αναπτύχθηκε εναντίον των εξεγερμένων του Ιουνίου, εναντίον των αποικιοκρατούμενων και των σκλαβωμένων.