G. E. M. de Ste. Croix Ήταν η αθηναϊκή αυτοκρατορία ένας εγωιστικός δεσποτισμός, απεχθής για τους υποτελείς τούς οποίους καταπίεζε και εκμεταλλευόταν; Οι αρχαίες πηγές και οι σύγχρονοι μελετητές συμφωνούν σχεδόν ομόφωνα ότι ήταν, και οι λίγες φωνές που διατυπώθηκαν σε αντίθεση με αυτή τη σκληρή ετυμηγορία, δεν κατάφεραν να τροποποιήσουν ή έστω να εξηγήσουν την επικράτησή της. Χαρακτηριστική της στάσης πολλών ιστορικών είναι η αυστηρή κρίση του Last, ο οποίος, αντιπαραβάλλει την Αθήνα ως «πόλη τύραννο» με τη Ρώμη ως «communis nostra patria»…

Luca Tavan Το «Καυτό Φθινόπωρο» της Ιταλίας ήταν μια από τις πιο βαθιές στιγμές της παγκόσμιας ριζοσπαστικοποίησης στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και του 1970, μια περίοδος μαζικών απεργιών, φοιτητικών εξεγέρσεων και κοινωνικών αγώνων που διήρκεσε μια δεκαετία. Στους δρόμους, τα κινήματα για την εκπαίδευση, για το δικαίωμα στη στέγαση και για την απελευθέρωση των γυναικών μεταμόρφωσαν τις συνθήκες και τις κοινωνικές προσδοκίες εκατομμυρίων ανθρώπων.

Κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Εύμαρος το βιβλίο του Χρήστου Κεφαλή «Κριτική του νεοσταλινισμού του ΚΚΕ». Στο παρόν βιβλίο ο Χρήστος Κεφαλής δείχνει ότι μακριά από το να αποτελούν κάποιες συμπτωματικές ή αποσπασματικές επιλο­γές, οι παραπάνω τάσεις συνιστούν τις αλληλένδετες όψεις του νεοσταλινισμού, της σύγχρονης εκδοχής του σταλινισμού, που με συνέπεια προώθησε η ηγεσία των Παπαρήγα, Μαΐλη, κ.ά., και συ­νέχισε η ηγεσία Κουτσούμπα. Φέρνει σε φως την ιστορική χρε­οκοπία του ΚΚΕ και τεκμηριώνει την ιστορική ανάγκη για τη δη­μιουργία στη χώρα μας ενός νέου κομμουνιστικού κόμματος, με μαρξιστικές, επαναστατικές βάσεις και αρχές.

Joshua J. Mark Η επιρροή των απεργιών μεγάλη επειδή αυτοί οι εργάτες είχαν τα περισσότερα να χάσουν, γνώριζαν όλοι πολύ καλά την αρχή του μά’ατ και το καθήκον τους προς αυτό, και παρόλα αυτά επέλεξαν να εναντιωθούν σε μια κυβερνητική πρακτική την οποία θεωρούσαν άδικη. Αυτό που ξεκίνησε ως παράπονο για καθυστερημένους μισθούς μετατράπηκε σε δράση διαμαρτυρίας για τη διαφθορά και την αδικία. Προς το τέλος της απεργίας τους οι εργάτες δεν φώναζαν πλέον για την πείνα τους αλλά για το γενικότερο ζήτημα: «Απεργήσαμε όχι από πείνα, αλλά επειδή έχουμε μια σοβαρή κατηγορία να διατυπώσουμε: άσχημα πράγματα έχουν γίνει σε…

Δημήτρης Λιβιεράτος Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, άρχισαν να εμφανίζονται μερικές ομάδες και άτομα στις αποικίες, που προπαγάνδιζαν την ιδέα της Ανεξαρτησίας. Ιδιαίτερα στην Βόρεια Αφρική. Όμως δεν υπήρχε καμιά συγκεκριμένη κατεύθυνση της Γ΄ Διεθνούς και των Κομμουνιστικών Κομμάτων των Μητροπόλεων για δράση στις αποικίες. Είχε ιδρυθεί ένας Σύνδεσμος για την Απελευθέρωση της Ανατολής, αλλά αφορούσε κυρίως τις ασιατικές χώρες. Αλλά και αυτός ο Σύνδεσμος δεν ανέπτυσσε μεγάλη δραστηριότητα.