Ομιλήτριες: Yuliya Yurchenko, συγγραφέας του βιβλίου "Η Ουκρανία και η αυτοκρατορία του κεφαλαίου": From Marketization to Armed Conflict.  Oksana Dutchak,  Ουκρανή κοινωνιολόγος και συνεκδότρια του βιβλίου Commons: Journal of Social Criticism, ένα περιοδικό της ουκρανικής αριστεράς. Είναι αναπληρώτρια διευθύντρια του Κέντρου Κοινωνικών και Εργασιακών Ερευνών στο Κίεβο. Wonda Powell, ομότιμη καθηγήτρια Ιστορίας στο Los Angeles Southwest College. Sasha Talaver είναι υποψήφια διδάκτωρ (Σπουδές Φύλου, CEU, Βιέννη) και επί του παρόντος είναι υπότροφος στο ZZF (Leibniz Center for contemporary History Potsdam).   Frieda Afary, Ιρανοαμερικανίδα συγγραφέας του επερχόμενου βιβλίου Socialist Feminism: A New Approach
Sophia Siddiqui Ο αντιρατσισμός και ο φεμινισμός πρέπει να συμβαδίζουν και κάθε συζήτηση γύρω από τον ρατσισμό που δεν εξετάζει τον ρόλο του φύλου είναι ελλιπής. Ταυτόχρονα, κάθε συζήτηση γύρω από τον φεμινισμό που δεν περιλαμβάνει τον ρατσισμό είναι επίσης ελλιπής. Ήθελα να μιλήσω και για τα δύο ταυτόχρονα και να πω ότι χρειαζόμαστε έναν αντιρατσιστικό φεμινισμό αν θέλουμε να κατανοήσουμε αυτόν τον κόσμο στον οποίο ζούμε και να αντισταθούμε σε όλες τις μορφές καταπίεσης.
Με τον Οδηγό η Συνέλευση Φεμινιστικών και Εργατικών Συλλογικοτήτων και οι άλλες συλλογικότητες διεξάγουν την Καμπάνια  #DenEisaiMoni στους χώρους δουλειάς. Επιδιώκουν να ανοίξει τη συζήτηση στα σωματεία και στους χώρους δουλειάς για ένα ταξικό εργατικό κίνημα, συμπεριληπτικό σε οργανική σύνδεση με το φεμινιστικό. Δημοσιεύουμε όλο τον οδηγό  Ενάντια στην Έμφυλη Βία και τις Διακρίσεις στους Χώρους Δουλειάς που θα παρουσιαστεί την Πέμπτη 3 Μαρτίου ώρα 6μμ στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων
Dianne Feeley Δεκάδες χιλιάδες συγκεντρώθηκαν, διαδήλωσαν και φώναξαν για την αναπαραγωγική δικαιοσύνη σε 650 πόλεις των ΗΠΑ στις 2 Οκτωβρίου. Με συμμετοχή από εκατοντάδες έως 10.000-20.000 άτομα, οι δράσεις ήταν απάντηση στον νόμο του Τέξας κατά των αμβλώσεων που τέθηκε σε ισχύ την 1η Σεπτεμβρίου. Η πλειονότητα των αυτοσχέδιων πλακάτ εξέφραζε την αγανάκτηση και την αποφασιστικότητα: «Το χέρι μου έχει κουραστεί να κρατάω αυτή την πινακίδα από τη δεκαετία του ’60» – «ΤΕΞΑΣ: όπου ένας ιός έχει αναπαραγωγικά δικαιώματα και μια γυναίκα όχι» – και «Μια μέρα ελπίζω απλώς να έχω τα ίδια δικαιώματα με ένα όπλο». Το γενικότερο μήνυμα…
Η Πινάρ Σελέκ, κοινωνιολόγος, συγγραφέας, φεμινίστρια, αντιμιλιταρίστρια είναι ΤΟ σύμβολο της Τουρκίας που αντιστέκεται στο αυταρχικό της Κράτος. Καθώς διώκεται εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια από το καθεστώς, μπορούμε νόμιμα να πούμε ότι έχουμε να κάνουμε με μια δικαστική σκευωρία και να καταγγείλουμε ότι πρόκειται για ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών που εξυφαίνεται στις ανώτερες σφαίρες της εξουσίας.
Αύριο στις 9.30 πμ στην Ευελπίδων (όπου το ανέκφραστο κάθαρμα θα απολογηθεί) και την άλλη Τρίτη πορεία. Για την Καρολάιν και όλες τις δολοφονημένες, Για την Καρολάιν και όλες τις επιζήσασες… Δεν μας επιτρέπεται να τους αφήσουμε να δηλητηριάζουν με αυτόν τον τρόπο το δημόσιο λόγο που εκφέρεται. Δεν θα αφήσουμε τον γυναικοκτόνο να "πέσει στα μαλακά", δεν θα αφήσουμε να ξεχαστεί η γυναικοκτονία, δεν θα αφήσουμε να χρησιμοποιηθεί το 3ο θύμα, το παιδί, στο παιχνίδι της μείωσης της ποινής του στυγνού γυναικοκτόνου, όσο υψηλές διασυνδέσεις και αν έχει!
Σελίδα 3 από 17