Σε ένα διεθνές κλίμα που επαναλαμβάνει αδιάκοπα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στις απαιτήσεις του κεφαλαίου, των αγορών και των επενδυτών, οι Αλβανοί διαδηλωτές προτείνουν μια άλλη εκδοχή: καμία ανάπτυξη δεν μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη όταν υλοποιείται ενάντια στη βούληση των εμπλεκόμενων πληθυσμών. Πίσω από την υπεράσπιση μιας λιμνοθάλασσας, μιας παραλίας ή ενός νησιού, τελικά διακυβεύεται το δικαίωμα των λαών να αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον τους. Το ζητούμενο πλέον είναι η πολιτική διαμόρφωση αυτού του αγώνα...

Επέστρεψε στη φυλακή ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος. Αναβιώνει η εποχή του Πιουριφόι! Ο διαβόητος εκπρόσωπος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην Ελλάδα του 1950, που φωτογραφιζόταν με τα πόδια πάνω στο γραφείο του Έλληνα πρωθυπουργού, υπαγόρευε δημόσια στην κυβέρνηση το πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα. Και, βέβαια, εισακουόταν…

Με ανάλογο τρόπο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, έσπευσε να υπαγορεύσει στη δικαστική και πολιτική εξουσία της Ελλάδας την αναίρεση της Απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά για την υφ’ όρον αποφυλάκιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου μετά από 24 χρόνια. Μιας απόφασης που μεταξύ άλλων, συνεκτιμούσε και λόγους υγείας του 82χρονου πολυϊσοβίτη.

Ο μήνας Ιούνιος του 2026 θα μπορούσε, εκ των υστέρων, να φανεί ως μια αποφασιστική στιγμή στη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική ιστορία του Βελγίου. Το διακύβευμα εκεί ξεπερνά κατά πολύ μια απλή κλαδική μεταρρύθμιση. Πρόκειται για μια βαθιά αντιπαράθεση μεταξύ δύο ασυμβίβαστων οραμάτων για το σχολείο. Από τη μία πλευρά, ένα δημόσιο ίδρυμα που θεωρείται πυλώνας της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας· από την άλλη, ένα σύστημα που σταδιακά ευθυγραμμίζεται με τη λογική της αγοράς, της κερδοφορίας και της ατομικής ευθύνης.

Michael Karadjis

Φαίνεται σχεδόν βέβαιο ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν θα συμφωνήσουν στο Μνημόνιο Συνενόησης (MOU) για την άρση του αμοιβαίου αποκλεισμού στα Στενά του Ορμούζ και θα ξεκινήσουν μια περίοδο διαπραγματεύσεων 30 ή 60 ημερών για τα βασικά ζητήματα. Εάν συμβεί αυτό (εκτός και αν το ταπεινωμένο καθεστώς Τραμπ αποφασίσει ξαφνικά να εξαπολύσει έναν τελευταίο γύρο απεγνωσμένων βομβαρδισμών για να κάνει επίδειξη ισχύος, ή κάνει κάποια ανόητη απόπειρα να «κατάσχει το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν» από καθαρή απόγνωση) τότε πρόκειται για μια πλήρη ήττα του πολέμου των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ πράγματι βομβάρδισαν την πόλη-λιμάνι Μπαντάρ Αμπάς στο νότιο Ιράν σε «αυτοάμυνα», ενώ μια ιρανική αντιπροσωπεία υψηλού επιπέδου βρισκόταν στο Κατάρ προσπαθώντας να διαπραγματευτεί τη συμφωνία. Ωστόσο, σε αυτό το στάδιο, αυτές οι μεμονωμένες ενέργειες φαίνεται να είναι τακτικές καθυστέρησης για τη διάσωση των προσχημάτων – το Ιράν γνωρίζει ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεται καθόλου τις ΗΠΑ, αλλά πιθανώς γνωρίζει επίσης ότι ο Τραμπ είναι εξαντλημένος και ότι μια επιστροφή στον πόλεμο μάλλον θα αύξανε μόνο την ταπείνωσή του.

Melissa Muller

Το κίνημα πλέον έχει εξελιχθεί. Αυτό που ξεκίνησε ως περιβαλλοντικός αγώνας έχει μετατραπεί σε μια ευρύτερη αντικυβερνητική εξέγερση… Αυτές οι διαδηλώσεις αποτελούν έκφραση της γενικευμένης απογοήτευσης απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα που δίνει προτεραιότητα στα πολυτελή θέρετρα και όχι στις βασικές ανάγκες των Αλβανών... Και έχουν ήδη οδηγήσει σε μερική επιτυχία: η δικαστική αρχή κατά της διαφθοράς της Αλβανίας, η SPAK, έχει ξεκινήσει έρευνα και έχει παγώσει περιουσιακά στοιχεία και τραπεζικούς λογαριασμούς που συνδέονται με μια εταιρεία που συμμετέχει στο έργο.

Πρωτοβουλία Αλβανών Μεταναστών και Αλληλέγγυων

Για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα συνεχίζουμε να διαδηλώνουμε και να αντιστεκόμαστε στην αλβανική κυβέρνηση που ξεπουλά τη γη της Αλβανίας! Το περασμένο Σάββατο η αλβανική κοινότητα στην Αθήνα έδειξε ότι δεν μένει με τα χέρια σταυρωμένα απέναντι στα «αίσχη» που συμβαίνουν στην Αλβανία.

Η προσοχή επικεντρώνεται συνεχώς στην ταυτότητα του Σουδανού πρόσφυγα που διέπραξε τη δολοφονική επίθεση τη Δευτέρα το βράδυ, σαν να εκπροσωπεί όλο τον σουδανικό λαό ή όλους τους μετανάστες και πρόσφυγες. Είναι σαν να κατηγορούμε όλους τους κατοίκους του Νότιου Λονδίνου αν κάποιος μαχαιρωθεί στο Σάουθγουορκ. Μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί σχεδόν καμία κάλυψη στις τρομοκρατημένες οικογένειες από εθνοτικές μειονότητες που τους καίνε τα σπίτια οι φασίστες κακοποιοί. Για άλλη μια φορά είναι αόρατοι και χωρίς φωνή.Αυτό που βλέπουμε είναι φασιστικά πογκρόμ.

Το Σάββατο 13 Ιούνη θα γίνει το φετινό Athens Pride στο Σύνταγμα, με τίτλο “Σε αφορά”. Ο τίτλος είναι σαφής. Η καταπίεση των ανθρώπων με βάση το φύλο και τη σεξουαλικότητά τους, την ταυτότητά τους, μας αφορά όλους, όλες και όλα. Την εργατική τάξη και τη νεολαία. Είτε είμαστε ΛΟΑΤΚΙ+, είτε όχι. Είναι αγώνας ενάντια σε αυτούς που οργανώνουν την καταπίεση όλων μας, μέσα από την εκμετάλλευση και την προσπάθεια να μας διασπάσουν. Κυβερνήσεις και αφεντικά που οργανώνουν πολέμους για τα κέρδη συμμετέχοντας στη γενοκτονία των Παλαιστινίων και χτυπώντας τα τύμπανα του πολέμου σε όλη τη Μ. Ανατολή.

Πλατεία Ομονοίας 7μμ - Thessaloniki, Ag. Venizelos Square, 7 p.m.- Ιωάννινα, Περιφερεια 6:30 μ.μ - Ξάνθη, Κεντρική Πλατεία 7μμ. - Κομοτηνή, Πλατεία Ειρήνης 7μμ. - Χανιά, Πλατεία Αγοράς 7μμ. - Ρέθυμνο, Δημαρχείο 7μμ. - Βόλος, Αγ. Νικόλαος 6:30μμ.. Στις 14 Ιουνίου συμπληρώνονται τρία χρόνια από το έγκλημα της βύθισης της Αδριάνας από σκάφος του Λιμενικού Σώματος, στέλνοντας πάνω από 600 πρόσφυγες στο θάνατο. Ήταν το μεγαλύτερο ρατσιστικό έγκλημα στη Μεσόγειο από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και το Λιμενικό Σώμα να διαλύουν το δικαίωμα ασύλου και τη διάσωση ανθρώπων που κινδυνεύουν στη θάλασσα.Ήρθε η ώρα να γίνει επιτέλους η δίκη των 21 αξιωματικών του Λιμενικού Σώματος στο Ναυτοδικείο.

Η σχεδιαζόμενη ισραηλινή επένδυση στη Δυτική Παραλία της Καλαμάτας δεν είναι «ανάπτυξη». Είναι πρόκληση. Είναι πολιτική και οικονομική συνενοχή. Είναι προσπάθεια ξεπλύματος ενός κράτους που αιματοκυλίσει τον παλαιστινιακό λαό, που ισοπεδώνει τη Γάζα, που επεκτείνει την κατοχή, που επιτίθεται σε γειτονικές χώρες και που σπέρνει τον πόλεμο σε όλη την περιοχή. Την ώρα που ο παλαιστινιακός λαός μετρά νεκρούς, κατεστραμμένα σπίτια, νοσοκομεία, σχολεία και ολόκληρες γειτονιές, η κυβέρνηση, το τοπικό κεφάλαιο, οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι «θεσμοί ανάπτυξης» στρώνουν κόκκινο χαλί σε ισραηλινά συμφέροντα.