Οι εργαζόμενοι και ο λαός θα συνεχίσουν να μάχονται και αυτό φοβάται η κυβέρνηση και τα συμφέροντα του κεφαλαίου που την στηρίζουν. Δεν θα τους περάσει. Άμεσα πρέπει να καταγγελθεί η σύμβαση με την Hellenic Train, να φύγει χωρίς αποζημίωση και να γίνει κρατικοποίηση των σιδηροδρόμων με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Να αποσυρθεί άμεσα η προκλητική μήνυση της Hellenic Train! Να απελευθερωθούν άμεσα οι 25 συλληφθέντες και να απαλλαγούν από τις κατηγορίες. Να σταματήσουν οι διώξεις για συμμετοχή στις συγκεντρώσεις της Παρασκευής 28/2/25. Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων.

Ο λαός μίλησε στις ιστορικές συγκεντρώσεις της απεργίας της Παρασκευής 28 Φλεβάρη. Οι συγκλονιστικές συγκεντρώσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας και πολλές του εξωτερικού, έστειλαν μήνυμα ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ με την ισχυρή απαίτηση να τιμωρηθεί το έγκλημα των Τεμπών και να μπει ένα τέλος στη συγκάλυψη. Ο λαός βγήκε στον δρόμο γιατί διψάει για δικαιοσύνη, γιατί τον πνίγει η ίδια αδικία στη ζωή του από την κυβέρνηση της φτώχειας, των ιδιωτικοποιήσεων, του αυταρχισμού. Δεν πέρασε η άθλια κυβερνητική εκστρατεία του ψέματος, της συκοφαντίας και του φόβου, πρώτα απ’ όλα ενάντια στους συγγενείς των θυμάτων…

Στη φετινή 8η Μάρτη, ημέρα - ορόσημο των φεμινιστικών αγώνων εδώ και δεκαετίες, δεν μπορούμε παρά να γίνουμε η φωνή όσων ζητούν δικαιοσύνη. Τη φετινή 8Μ επικαθορίζει σε μεγάλο βαθμό το έγκλημα που διαπράχθηκε στα Τέμπη, και οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των τελευταίων εβδομάδων, που τάραξαν συθέμελα την κανονικότητα ζητώντας δικαιοσύνη. Το έγκλημα των Τεμπών ήρθε να θυμίσει με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι στο σύστημα που ζούμε, οι ζωές μας δεν έχουν πάντα αξία, αλλά θυσιάζονται στο βωμό των κερδών τους. Τα σώματά μας, βέβαια, ξέρουν από βία και κρατικές δολοφονίες…

Οι “συμφωνίες” για τη μοιρασιά και τον πλούτο της επαναφέρουν τον καθαρό ιμπεριαλισμό των αρχών του 20ου αιώνα, που οδήγησε σε δύο παγκόσμιους πολέμους…Ο Ίλια Μπουντράιτσκις, ιστορικός και συγγραφέας, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια, μία από τις σημαντικότερες φωνές της αριστερής ρωσικής διανόησης, μιλάει στην «Εποχή» για την ιμπεριαλιστική λογική που διέπει τις συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία, τους στόχους των δύο πλευρών και τη στάση της ρωσικής Αριστεράς απέναντι σε μια πιθανή ειρηνευτική συμφωνία.

[Αναδημοσίευση από “Η Εποχή”, 1-2/3/2025: “Η Ουκρανία το στόχαστρο της ιεράς συμμαχίας” & -στο τέλος- ένα επικαιροποιημένο σχόλιο του συγγραφέα, μετά τη συνάντηση Τραμπ-Ζελένσκι στο Λευκό Οίκο]… Η συμφωνία Τράμπ – Πούτιν κατά της Ουκρανίας, στην οποία βιάζονται να ενταχθούν και οι άλλοι ιμπεριαλιστές, κυρίως οι Ευρωπαίοι, αποτελεί καμπή στην παγκόσμια αταξία. Κυρίως γιατί την επικυρώνει ως τέτοια, ως “νόμο της βίας”, του χρήματος και του εκβιασμού χωρίς τις φιοριτούρες του “διεθνούς δικαίου” και της “διεθνούς κοινότητας”. Μπορεί ασφαλώς να βαπτίζεται οργουελικά ως “ειρηνευτική¨, όμως έτσι είχε βαπτιστεί και η συμφωνία του Μονάχου του 1938, που επικύρωσε τη ναζιστική επέκταση.

Καμία αμφιβολία λοιπόν ότι ο Τραμπ, ο Πούτιν, ο Νετανιάχου, ο Μασκ, ο Μίλεϊ και οι φίλοι τους απανταχού γης δεν αντιπροσωπεύουν μια απλή σκληρότερη παραλλαγή του νεοφιλελευθερισμού, όπως εξακολουθούν να ισχυρίζονται κάποιοι ανόητοι ανεύθυνοι. Αντιπροσωπεύουν έναν θανάσιμο κίνδυνο για όλους μας, για την ανθρωπότητα, τη δημοκρατία και τον πλανήτη. Έναν κίνδυνο ανάλογο με εκείνο που αποτελούσαν ο φασισμός και ο ναζισμός πριν από 80 χρόνια. Αντιπροσωπεύουν την Φαιά Διεθνή της εποχής μας ! Ας αντιδράσουμε λοιπόν όλοι μαζί πριν είναι πολύ αργά. Επειδή αυτή τη φορά δεν θα έχουμε δεύτερη ευκαιρία...

Ένα τόσο ισχυρό κίνημα δεν μπορεί και δεν πρέπει να μείνει στη μέση του δρόμου. … Το κίνημα πρέπει να στοχεύσει την αιτία του προβλήματος, ν’ αναμετρηθεί με την πολιτική που δημιούργησε τα Τέμπη, την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και του κέρδους που μπαίνει πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Να εθνικοποιηθούν οι σιδηρόδρομοι, οι συγκοινωνίες να είναι δημόσια κοινωνικά αγαθά , φθηνά και ασφαλή για όλο το λαό. Να πάρουμε τη ζωή μας πίσω απέναντι στην πολιτική του κέρδους που είναι και πολιτική του θανάτου. Γιατί η ιδιωτικοποίηση είναι το έγκλημα.

Τίποτε πια δεν είναι ίδιο με πριν… Το μήνυμα είναι σαφέστατο : Κάτι καινούργιο πρέπει να γεννηθεί. Η κοινωνία θα βρει το δρόμο της προοπτικής της. Ήταν μια ιστορική μέρα που από τον χειμώνα μας έφερε στην άνοιξη. Το επόμενο βήμα είναι αυτό το τεράστιο κίνημα διαμαρτυρίας να εξελιχθεί σε κίνημα ανατροπής, με προοπτική και πρόγραμμα. Αυτό θα φέρει το οξυγόνο και τότε είναι που η άνοιξη θα φέρει το καλοκαίρι. Έχουμε το δικαίωμα στην ελπίδα όσο εργαζόμαστε για τη βεβαιότητα που τη γεννάει. Ας εργαστούμε!

Με τον Τραμπ, οι μάσκες πέφτουν. Και στην αριστερά, επίσης. Για τους θεωρητικούς του λεγόμενου «πολέμου των ΗΠΑ μέσω πληρεξουσίου κατά της Ρωσίας», έφτασε η στιγμή της αλήθειας. Ο διεθνισμός δεν είναι η επιλογή της πλευράς του ενός ληστή εναντίον του άλλου, στο όνομα του «μικρότερου κακού»: είναι πάντα η επιλογή της πλευράς των καταπιεσμένων εναντίον των καταπιεστών, των εκμεταλλευόμενων εναντίον των εκμεταλλευτών, των απειλούμενων εναντίον των επιτιθέμενων. Όπως λέει και το σύνθημα: «Από την Ουκρανία μέχρι την Παλαιστίνη, η κατοχή είναι έγκλημα/From Ukrain to Palestina occupation is a crime». Το να επιμένεις στον καμπισμό σημαίνει να επιλέγεις το δρόμο που οδηγεί στον φαιοκόκκινο βάλτο της σκοτεινής μνήμης. Αλληλεγγύη στον Ουκρανικό λαό!

Jaime Pastor

Λίγο περισσότερο από ένα μήνα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Ντόναλντ Τραμπ ως Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον ολιγάρχη της τεχνολογίας Μασκ στο πλευρό του, ο κατάλογος των πρωτοβουλιών και των μέτρων που είναι έτοιμο να εφαρμόσει το δίδυμο στο τιμόνι της ακόμη κορυφαίας παγκόσμιας δύναμης είναι ήδη αρκετά εκτεταμένος. Από όλες αυτές, δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς την ακλόνητη αποφασιστικότητά τους να εγκαθιδρύσουν μια νέα «κοινή λογική» –όπως οι ίδιοι την ορίζουν– ένα υπερφιλελεύθερο οικονομικό πρότυπο, αυταρχικό στην πολιτική και αντιδραστικό στην κουλτούρα, στην υπηρεσία του σχεδίου τους MAGA, δηλαδή της ακλόνητης πρόθεσής τους να ανακόψουν δραστικά την αυτοκρατορική παρακμή που υφίσταται η χώρα τους εδώ και αρκετό καιρό.