Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή βρίσκονται στο επίκεντρο των ανησυχιών των υπεύθυνων χάραξης πολιτικής σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι προσπαθούν να καταστρώσουν το καλύτερο σενάριο διαχείρισης των οικονομικών επιπτώσεων του πολέμου. Το CNBC μίλησε με περισσότερους από 30 κεντρικούς τραπεζίτες, πολιτικούς και υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στις συναντήσεις του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσιγκτον αυτή την εβδομάδα για την αβεβαιότητα που φέρνει ο πόλεμος και πώς επηρεάζει τον πληθωρισμό και την ανάπτυξη. Η μεγαλύτερη αβεβαιότητα αφορά την διάρκεια της σύγκρουσης και του πολέμου.

Χαράλαμπος Κουρουνδής

Η συζήτηση για τη δικαιοσύνη δεν μπορεί παρά να ξεκινάει από τη συζήτηση για το κράτος. Η αστική τάξη, από την αμερικανική και τη γαλλική επανάσταση και μετά, συγκρότησε μια ενιαία, απαραίτητη για την καπιταλιστική συσσώρευση, εθνική αγορά, έστησε την αναγκαία για την κυκλοφορία του κεφαλαίου διοικητική μηχανή και προσπάθησε να θεμελιώσει θεσμούς συμμετοχής της στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας. Τα Κοινοβούλια κατά τον 19ο αιώνα ήταν θεσμοί που περιόριζαν την εξουσία των βασιλιάδων αλλά και, επειδή δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι είχαν μόνο οι κάτοχοι περιουσίας και ιδιοκτησίας, ένας χώρος συζήτησης και συμβιβασμού των αντιθέσεων ανάμεσα στις ιδιοκτήτριες τάξεις. Πλούσιοι ψήφιζαν, πλούσιοι εκλέγονταν, πλούσιοι αποφάσιζαν. Με άλλα λόγια, ο κοινοβουλευτισμός ήταν εξαρχής αστικός, δεν ήταν όμως προορισμένος να είναι δημοκρατικός [Αναδημοσίευση από Κομμουνιστική Απελευθέρωση].

Dan La Botz

Ο λαός των Ηνωμένων Πολιτειών εκφράζει μια αυξανόμενη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και ειδικότερα στον πόλεμο που έχει κηρύξει εναντίον του Ιράν. Ενώ οι περισσότεροι Ρεπουμπλικάνοι συνεχίζουν να υποστηρίζουν τον Πρόεδρο, ορισμένοι από το κίνημα «Make America Great Again» (MAGA) αντιτίθενται στον πόλεμο. Διάφοροι Δημοκρατικοί και επιφανείς προσωπικότητες του κινήματος MAGA έχουν ζητήσει την εφαρμογή της 25ης Τροποποίησης για την απομάκρυνση του Τραμπ από το αξίωμα, επειδή θεωρείται ψυχικά ασταθής.

Michael Karadjis

Στις αρχές Απριλίου, χιλιάδες Σύροι σε όλη τη χώρα βγήκαν στους δρόμους εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους προς την Παλαιστίνη, καταδικάζοντας τον νέο ισραηλινό νόμο απαρτχάιντ που επιτρέπει την εκτέλεση Παλαιστινίων κρατουμένων/ομήρων, καθώς και το συνεχιζόμενο κλείσιμο του τεμένους Αλ-Άκσα στην Ιερουσαλήμ. Ο νόμος δεν ισχύει για τους Εβραίους, αλλά αποτελεί άμεση απειλή για τη ζωή περισσότερων από 10.000 Παλαιστινίων κρατουμένων σε παράνομες φυλακές στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, όπου τα στρατιωτικά «δικαστήρια» έχουν ποσοστό «καταδίκης» 96%. Διαδηλώσεις ξέσπασαν στη Δαμασκό, τη Χομς, τη Χάμα, το Χαλέπι, τη Νταράα, την Κουνέιτρα, τη Λατάκια, το Ίντλιμπ και στο παλαιστινιακό στρατόπεδο Γιαρμούκ.

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του Νεπάλ στις 5 Μαρτίου 2026 οδήγησαν σε ένα αποτέλεσμα χωρίς προηγούμενο από το 1959. Το Κόμμα Rastriya Swatantra (Εθνικό Ανεξάρτητο Κόμμα) του Μπαλέντρα Σαχ κατέλαβε 182 από τις 275 έδρες, ενώ οι δύο βασικές κομμουνιστικές παρατάξεις κέρδισαν συνολικά λιγότερο από 10%. Τρεις εβδομάδες αργότερα, ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Π. Σάρμα Όλι και ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Ραμές Λεκχάκ συνελήφθησαν για την καταστολή του Σεπτεμβρίου 2025, κατά την οποία σκοτώθηκαν 76 νεαροί διαδηλωτές. Ο Άνταμ Νόβακ και ο Πιερ Ρουσέ αναλύουν μια πολιτική αναδιάρθρωση που οδηγεί την αριστερά του Νεπάλ όχι μόνο σε εκλογική ήττα, αλλά σε ιδεολογική κατάρρευση - είκοσι χρόνια αποτυχίας να μετατραπούν οι υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις σε πραγματική πολιτική.

Μια δήμαρχος που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου αλλά και τα δικά της, μιας και δραστηριοποιείται στον ξενοδοχειακό χώρο με σύζυγο εργολάβο...Η ίδια η Γαύδος είναι ένας από τους ελάχιστους τόπους μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού, που επέτρεπε μέχρι πρόσφατα την άμεση, ακηδεμόνευτη και αδιαμεσολάβητη επαφή με τη φύση. Σε ένα πλαίσιο μακριά από οικονομικές συναλλαγές αλλά με αυτοοργάνωση και συλλογική συμμετοχή, ο Λαυρακάς αποτελούσε μια νησίδα ηρεμίας, ειλικρινούς επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων του, απόλαυσης και ταύτισης με τη φύση...

Στο ακριτικό νησί της Γαύδου —και σε μια περίοδο που το σκοτάδι από πολέμους, φτώχεια και κατάρρευση του κοινωνικού ιστού βαθαίνει με ολοένα και γρηγορότερους ρυθμούς— το κράτος επέλεξε να καταστρέψει μια από τις τελευταίες μικροσκοπικές εστίες ελεύθερης έκφρασης και ουσιαστικής συνύπαρξης του ανθρώπου με τη φύση! Εξαιτίας του μικροσκοπικού της μεγέθους και της μεγάλης απόστασής της από τα αστικά κέντρα, η Γαύδος είναι ένας από τους τελευταίους ελληνικούς τόπους που ο χαρακτήρας τους και η φυσική τους ομορφιά δεν έχουν θυσιαστεί στο βωμό του γρήγορου (αλλά μακροχρόνια μη-βιώσιμου) κέρδους. 

16 Απριλίου: Αν ο πόλεμος κατά του Ιράν τελείωνε αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις θα χρειαζόταν πολλοί μήνες για να σταματήσει η ολοένα και μεγαλύτερη ζημιά στην παγκόσμια οικονομία, ιδίως —αλλά όχι αποκλειστικά— στις χώρες του Νότου και της Ασίας. Η αποκατάσταση της ενεργειακής παραγωγής και των υποδομών στον Κόλπο θα είναι πιθανώς έργο πολλών ετών.Και αυτό χωρίς να υπολογίζουμε τις χιλιάδες ζωές που έχουν ήδη χαθεί στο Ιράν και τον Λίβανο, και που είναι αναντικατάστατες.

 Τα ξημερώματα της Τρίτης 21 Απρίλη, έφυγε από τη ζωή η αγαπημένη συντρόφισσα του ΣΕΚ Τάνια Βρυζάκη. Μία επαναστάτρια αφοσιωμένη στην οργανωμένη πάλη για τον Σοσιαλισμό. Η απώλεια της Τάνιας είναι τεράστια για το κίνημα, την τάξη, το ΣΕΚ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για όλη την Αριστερά. Ήταν από τις βασικές συντρόφισσες στην ΚΕΕΡΦΑ που είχε σχέση με τις γαλλόφωνες κοινότητες μεταναστών, οργανώνοντας τους αγώνες τους. Ήταν στα τζαμιά της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα ενάντια στην τρομοκρατία των φασιστών την περασμένη δεκαετία, στις συνελεύσεις και στις διαδηλώσεις, πάντα στο πλευρό καθενός που παλεύει ενάντια στον ρατσισμό και τις διακρίσεις.

Εδώ και αρκετές ημέρες, η Ιρλανδία βιώνει μερικές από τις πιο μαχητικές διαμαρτυρίες των τελευταίων ετών: δρόμοι μπλοκαρισμένοι, αποθήκες καυσίμων και το διυλιστήριο του Whitegate στο στόχαστρο, ο εφοδιασμός με καύσιμα σε χάος. Η κυβέρνηση βρίσκεται υπό πραγματική πίεση, επειδή το βασικό αίτημα είναι σωστό και απολαμβάνει τεράστια λαϊκή υποστήριξη: ανώτατα όρια τιμών στα καύσιμα, εν μέσω μιας κρίσης του κόστους διαβίωσης που συνθλίβει τους απλούς ανθρώπους. Ζητάμε τέτοια όρια εδώ και χρόνια. Επειδή η κυβέρνηση δεν έδρασε, έχουμε μια κρίση του κόστους διαβίωσης πάνω σε μια ακόμη κρίση του κόστους διαβίωσης.