N. Irazu

Η Μινεάπολη βρίσκεται υπό παραστρατιωτική κατοχή από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Από τον Δεκέμβριο, η «Επιχείρηση Metro Surge» έχει αναπτύξει πάνω από 3000 μασκοφόρους οπλισμένους άνδρες από διάφορες υπηρεσίες του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των ICE και CBP, περισσότερους από οποιαδήποτε άλλη πόλη. Άνθρωποι απαγάγονται από το δρόμο, ρίχνονται σε φορτηγά χωρίς πινακίδες και εξαφανίζονται. Αυτοκίνητα βρίσκονται εγκαταλελειμμένα με τα κλειδιά ακόμα στη μίζα, ως ενθύμια των επιδρομών της ICE. Σπάνε πόρτες χωρίς ένταλμα και ανακρίνουν οικογένειες για να αποκαλύψουν την τοποθεσία των μεταναστών γειτόνων τους. Τα παιδιά χρησιμοποιούνται ως δόλωμα για να προσελκύσουν μέλη της οικογένειας για απέλαση.

Luca Tavan

Ruby Healer

Καθώς ο τρόμος της ICE εξαπλώθηκε από πόλη σε πόλη, γρήγορα ακολούθησαν δίκτυα άμεσης αντίδρασης που παρακολουθούν και παρεμποδίζουν τις επιχειρήσεις της ICE, από το Λος Άντζελες μέχρι τη Νέο Υόρκη και το Σικάγο. Στη Μινεάπολη, αυτή η αντίσταση ήταν ιδιαίτερα έντονη. Την απαιτούσε η κλίμακα της επίθεσης του Τραμπ: η πόλη κατακλύστηκε από 3.000 πράκτορες της ICE, οι οποίοι ουσιαστικά την κατέλαβαν. Οι κάτοικοι το παρομοίασαν με ξένη κατοχή. Οι μετανάστες εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να μείνουν στο σπίτι και να παραιτηθούν από τους μισθούς τους για να αποφύγουν τη σύλληψη. Οι οικογένειές τους επιβιώνουν χάρη στις παραδόσεις τροφίμων που συντονίζονται από τις τοπικές συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών.

Gilbert Achcar

Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο πόσο ανθεκτικές μπορούν να είναι οι ψευδαισθήσεις μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα. Η συνάντηση της περασμένης Δευτέρας μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Μπέντζαμιν Νετανιάχου –η έκτη συνάντησή τους μόνο κατά το τελευταίο έτος, το πρώτο έτος της δεύτερης θητείας του Τραμπ– οδήγησε για άλλη μια φορά τους σχολιαστές να εκφράσουν την ελπίδα τους ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα ασκήσει αποφασιστική πίεση στον Ισραηλινό πρωθυπουργό για να προχωρήσει στη δεύτερη φάση του «ειρηνευτικού σχεδίου» του Τραμπ.

       Claudia Cinatti

Από το μεσημέρι της 10ης Οκτωβρίου, όταν η εκεχειρία τέθηκε επίσημα σε ισχύ στη Γάζα, ένα τεράστιο κύμα ανθρώπων – με τα πόδια, με ξεχαρβαλωμένα φορτηγά, καροτσάκια ή ποδήλατα – άρχισε και πάλι την πορεία του προς την πόλη της Γάζα, ή μάλλον προς ό,τι απέμεινε από αυτήν μετά τη βίαιη επίθεση και τη χερσαία κατοχή από τον ισραηλινό στρατό. Το συλλογικό αίσθημα ανακούφισης του παλαιστινιακού λαού, που εκφράζεται με πανηγυρισμούς στους δρόμους, συνυπάρχει με την απελπισία για την ανυπολόγιστη καταστροφή που άφησε πίσω της η γενοκτονία που διαπράχθηκε από το κράτος του Ισραήλ. Τα τελευταία δύο χρόνια άφησαν ανεξίτηλα σημάδια: ερείπια και χαλάσματα εκεί όπου κάποτε υπήρχαν σχολεία, νοσοκομεία και σπίτια, προσεκτικά σχεδιασμένος λιμός, καμένη γη. Σχεδόν 70.000 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων 20.000 παιδιά, αν και ο τελικός αριθμός μπορεί να είναι διπλάσιος (ένας συνταξιούχος Ισραηλινός στρατηγός παραδέχτηκε ότι οι νεκροί και οι τραυματίες αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 10% του πληθυσμού της Γάζας) – εν συντομία, ένα σχέδιο γενοκτονίας με στόχο την υλοποίηση του ρητού στόχου της κυβέρνησης Νετανιάχου να πραγματοποιήσει μια νέα εθνοκάθαρση και να προσαρτήσει τα παλαιστινιακά εδάφη στο «Μεγάλο Ισραήλ». Δεν είναι τυχαίο ότι μια από τις πιο διαδεδομένες φράσεις αυτές τις μέρες είναι του ιστορικού Τάκιτου από την εποχή της ακμής της Pax Romana: Δημιουργούν ερημιά και την αποκαλούν ειρήνη.

       Gilbert Achcar

Όσο για τον περήφανο παλαιστινιακό λαό, έχει περάσει έναν αιώνα αποδεικνύοντας την άρνησή του να υποταχθεί στους καταπιεστές του – είτε πρόκειται για τις βρετανικές αρχές της Εντολής είτε για τη σιωνιστική κυβέρνηση. Δεν θα φιλήσει το χέρι του Ντόναλντ Τραμπ ούτε θα του δείξει «εκτίμηση», ανεξάρτητα από το τι μπορεί να κάνουν εκείνοι που ισχυρίζονται ότι τον εκπροσωπούν. Δεν θα υποταχθούν στο λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης που προεδρεύει ο Τραμπ, στο οποίο συμμετέχουν προσωπικότητες όπως ο Τόνι Μπλερ, συνεργάτης του Τζορτζ Μπους στην κατοχή του Ιράκ. Αντίθετα, ο παλαιστινιακός λαός θα συνεχίσει τον αγώνα του για πλήρη δικαιώματα, χωρίς να υποχωρήσει. Είναι καιρός να αντλήσει διδάγματα από την Καρίθα (σοβαρή καταστροφή) του σήμερα, καθώς και από τη Νάκμπα του χθες, και να βρει έναν τρόπο να ανακτήσει τη δυναμική που είχε επιτύχει κατά τη διάρκεια των δύο ένδοξων λαϊκών ιντιφάντα του 1936 και του 1988 – τα αποκορύφωμα της μακράς ιστορίας της αντίστασής του.

Εκτελεστικό Γραφείο της 4ης Διεθνούς

Δύο ημέρες μετά το χτύπημα στο Ιράν, την Τρίτη 24 Ιουνίου, ο Τραμπ ανακοίνωσε με μεγάλες φανφάρες ότι επέβαλε κατάπαυση του πυρός στο Ισραήλ και στο Ιράν, ισχυριζόμενος ότι η επίθεσή του κατέστρεψε το ιρανικό πυρηνικό δυναμικό και άνοιξε την πόρτα στην ειρήνη. Οι ώρες που ακολούθησαν έδειξαν την επισφάλεια αυτής της εκεχειρίας και τα όρια της εξουσίας του Τραμπ απέναντι στον ισραηλινό σύμμαχό του. Σε κάθε περίπτωση, ο Τραμπ παραμένει μια πολεμοκάπηλη και καταστροφική δύναμη, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί δύναμη ειρήνης. Επιτιθέμενος και βομβαρδίζοντας το Ιράν δέκα ημέρες μετά την ισραηλινή επίθεση, ο Τραμπ βύθισε την ανθρωπότητα στη δολοφονική βία, ενισχύοντας εκείνη που είχε ήδη προκαλέσει ο Νετανιάχου. Ο Τραμπ πήρε το δικαίωμα να επιτεθεί σε μια κυρίαρχη χώρα, στον πληθυσμό της, να τραυματίσει και να σκοτώσει παιδιά και ενήλικες, για τη μοναδική επιβεβαίωση μιας στρατιωτικής δύναμης που προσποιείται ότι μπορεί να χτυπήσει όποιον θέλει, όποτε και όπου θέλει. [Αναδημοσίευση από Περιοδικό «Τέσσερα»]

Με τον βομβαρδισμό του Ιράν, ο Τραμπ έκανε μια αποφασιστική προσπάθεια να ανέβει στις τάξεις των εγκληματιών πολέμου που έχουν καταλάβει τον Λευκό Οίκο. Η άσκηση τέτοιας αυτοκρατορικής βίας αποτελεί, φυσικά, προϋπόθεση του αξιώματος. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν αναφορές ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε συμμετάσχει πέρυσι σε κοινές πολεμικές ασκήσεις προετοιμασίας για αυτού ακριβώς του είδους την επίθεση. Αλλά αυτοί οι βομβαρδισμοί, αυτή τη στιγμή, συνδυάζουν μοναδικά την αλαζονεία του Τραμπ, ένα επίπεδο πολιτικής ασυνέπειας και μια αίσθηση πολιτικής σκοπιμότητας ενός μαφιόζου.

Carlos Sapir

Από τις 13 Ιουνίου, το Ισραήλ πραγματοποιεί μια θρασύτατη στρατιωτική επίθεση, πλήττοντας τόσο πολιτικούς όσο και στρατιωτικούς στόχους σε όλο το Ιράν. Απέναντι σε αυτή την επίθεση από ένα κράτος με την πλήρη στρατιωτική υποστήριξη του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, το Ιράν έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να αντεπιτεθεί. Με τον τρόπο αυτό, ανοίγει ένα νέο μέτωπο στον πόλεμο ενάντια στη σιωνιστική κατοχή και τη γενοκτονία που διεξάγεται εναντίον των Παλαιστινίων… Κάτω τα χέρια από το Ιράν! Κάτω τα χέρια από την Παλαιστίνη! Να σταματήσει η αμερικανική βοήθεια προς το Ισραήλ τώρα!

Imran Kamyana

Η σύγκρουση Πακιστάν-Ινδίας στη Νότια Ασία δεν έχει ακόμη καταλαγιάσει πλήρως, τη στιγμή που, στη Μέση Ανατολή, οι φλόγες του πολέμου μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ έχουν και πάλι αναζωπυρωθεί. Βασικά, πρόκειται για τη συνέχιση της ανεξέλεγκτης επιθετικότητας του Ισραήλ στην περιοχή, κατά τη διάρκεια της οποίας η Γάζα έχει καταστραφεί και η γενοκτονία των Παλαιστινίων συνεχίζεται απρόσκοπτα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι συνεχιζόμενες εντάσεις μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ έχουν, από πέρυσι, κλιμακωθεί κατά διαστήματα σε άμεσες αντιπαραθέσεις, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη ο ένας εναντίον του άλλου.

Στεκόμαστε σταθερά στο πλευρό του λαού του Ιράν, τόσο στη συνεχή του αντίσταση κατά της δικτατορίας όσο και στο δικαίωμά του να ζει ελεύθερος χωρίς ξένη στρατιωτική επιθετικότητα. Καταγγέλλουμε την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν και απαιτούμε από τη διεθνή κοινότητα να πιέσει για να σταματήσει αμέσως αυτή η ανεύθυνη περιφερειακή του κλιμάκωση.