Ο κοινός παρανομαστής όλων αυτών των οργανώσεων, από τη Βάγκνερ ως την ICE, είτε πρόκειται για υπηρεσίες ασφάλειας είτε για στρατιωτικές και παραστρατιωτικές μονάδες, είναι η αυτονόμηση και στεγανοποίησή τους από κάθε κοινωνικό έλεγχο, η άμεση πρόσδεσή τους στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και των κέντρων εξουσίας του. Αν και η αστυνομία και ο στρατός επιτελούν επίσης λειτουργίες καταστολής, οι δυνάμεις αυτές μπορεί έτσι να εκπληρώνουν πολύ πιο αποτελεσματικά αυτό το ρόλο. Συγκεντρώνοντας στις τάξεις τους κάθε λογής τυχοδιώκτες και εγκληματικά στοιχεία, διαμορφώνουν και εκπαιδεύουν τον τύπο των πειθήνιων, κτηνωδών οργάνων που αποτέλεσαν το εργαλείο για όλες τις αντιδραστικές και φασιστικές εκτροπές.

Τρία σημαντικά βιβλία κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις Εκδόσεις Τόπος, τα δυο μέσα στο 2024 και το άλλο το 2022. Αν και δεν αποτελεί συνηθισμένη πρακτική, αξίζει να τα εξετάσουμε από κοινού, για δυο κυρίως λόγους. Από τη μια μεριά, πραγματεύονται κοινά ή παρεμφερή θέματα, που είναι η άνοδος της ακροδεξιάς, η γενικευμένη χειραγώγηση και η αποδυνάμωση της αστικής δημοκρατίας…Και από την άλλη περιορίζουν την εξέταση αυτών των τάσεων αποκλειστικά στις αστικές δυνάμεις του Δυτικού Κόσμου, κυρίως σε Ευρώπη και ΗΠΑ, ακόμη και στη Λατινική Αμερική, αφήνοντας εντελώς έξω τη Ρωσία, ενώ παραλείπουν κάθε αναφορά στην αντανάκλασή τους σε συνιστώσες, σταλινικής κύρια απόχρωσης, του κομμουνιστικού κινήματος.

«Αντιγόνη στη Χάγη. Η κατάθεση της Λιάνας Κανέλλη στη Δίκη του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς»: με αυτό τον τίτλο κυκλοφόρησε μια αξιοπρόσεκτη –αν μη τι άλλο, για την απροσμέτρητη αθλιότητά της– έκδοση από τις Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, το επίσημο εκδοτικό του ΚΚΕ. Το βιβλίο περιλαμβάνει την κατάθεση της Λιάνας Κανέλλη το 2004 στη δίκη του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα πολέμου στη Γιουγκοσλαβία. Προλογίζεται από τον Αριστείδη Λαμπρούλη, δημοτικό σύμβουλο στη Λάρισα με την παράταξη του ΚΚΕ.

Μια πολύ σημαντική και ενδιαφέρουσα συνέντευξη έδωσε ο Χ. Κίσινγκερ στον The Economist της 20.5.2023. Σε αυτήν προειδοποιεί επίμονα για τον κίνδυνο ενός Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σε σύνδεση με τον ανταγωνισμό ΗΠΑ - Κίνας, και συζητά πλευρές της επικαιρότητας, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία και η κατάσταση στις ΗΠΑ. Στο παρόν άρθρο θα σχολιάσουμε, υπό τη φως της πρότερης ιστορικής εμπειρίας, τις επισημάνσεις του Κίσινγκερ για τον κίνδυνο παγκοσμίου πολέμου. Αποτελούν, άλλωστε, τον πυρήνα της συνέντευξης, όπως εύγλωττα πιστοποιεί ο τίτλος της: «Πώς να εμποδίσουμε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο».

Τους τελευταίους μήνες οι συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία αναπτύχθηκαν περαιτέρω, καθώς ο ίδιος ο πόλεμος αλλά και ο ευρύτερος ανταγωνισμός ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις πέρασαν σε νέα φάση. Από τη μια μεριά, η σύγκρουση ανάμεσα στη Ρωσία και τους Δυτικούς μεταφράστηκε σε μια γενικευμένη ενεργειακή κρίση στην ΕΕ, που ενόψει του χειμώνα ανησυχεί βαθιά τις ευρωπαϊκές ελίτ κυοφορώντας μεγάλες κοινωνικές αναταράξεις. Από την άλλη, οι ήττες της Ρωσίας στα μέτωπα της Ουκρανίας φανέρωσαν την εσωτερική αστάθεια και σαθρότητα του καθεστώτος Πούτιν. Αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο έχουμε μπει σε μια φάση εντεινόμενων κλυδωνισμών του καπιταλισμού…

Τους τελευταίους μήνες οι συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία αναπτύχθηκαν περαιτέρω, καθώς ο ίδιος ο πόλεμος αλλά και ο ευρύτερος ανταγωνισμός ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις πέρασαν σε νέα φάση. Από τη μια μεριά, η σύγκρουση ανάμεσα στη Ρωσία και τους Δυτικούς μεταφράστηκε σε μια γενικευμένη ενεργειακή κρίση στην ΕΕ, που ενόψει του επερχόμενου χειμώνα ανησυχεί βαθιά τις ευρωπαϊκές ελίτ κυοφορώντας μεγάλες κοινωνικές αναταράξεις. Από την άλλη, οι πρόσφατες ήττες της Ρωσίας στα μέτωπα της Ουκρανία φανέρωσαν την εσωτερική αστάθεια και σαθρότητα του καθεστώτος Πούτιν. Αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο γενικότερα βρισκόμαστε σε μια φάση εντεινόμενων κλυδωνισμών του καπιταλισμού…

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έθεσε σε σοβαρή δοκιμασία τις δυνάμεις της αριστεράς παγκόσμια. Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με τις θέσεις που πήραν οι σχηματισμοί της ελληνικής κομμουνιστικής αριστεράς, δηλαδή όσοι αναφέρονται στο μαρξισμό και σε μια προοπτική επαναστατικής υπέρβασης του καπιταλισμού. Ανάμεσά τους διαμορφώθηκαν δυο βασικές θέσεις. Από τη μια το ΚΚΕ, το ΝΑΡ και το ΣΕΚ εκτίμησαν ότι πρόκειται για έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο, μια ενδοϊμπεριαλιστική διαμάχη ανάμεσα στους αμερικανονατοϊκούς και το ρωσικό ιμπεριαλισμό, απέναντι στην οποία επιβάλλεται η καταδίκη και των δυο πλευρών...