Το θέμα ήταν τόσο προφανές που δεν θα άξιζε τον κόπο να βάλουμε στοίχημα. Ήταν πολύ προφανές και απολύτως βέβαιο ότι το αίτημα του εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ), Καρίμ Αχμέντ Χαν, να εκδοθούν διεθνή εντάλματα σύλληψης κατά του πρωθυπουργού και υπουργού "Άμυνας" του Ισραήλ θα οδηγούσε το Σιωνιστικό κατεστημένο να εκτοξεύσει την κατηγορία του αντισημιτισμού εναντίον του και εναντίον του δικαστηρίου. Όπως τα σκυλιά του Ρώσου επιστήμονα Ιβάν Παβλόφ…ο Νετανιάχου και ο Γκαλάντ, μαζί με ολόκληρη τη Σιωνιστική ελίτ εξουσίας…όλοι τους καταδίκασαν αμέσως και βίαια τη θέση του εισαγγελέα, ενώ του απηύθυναν την κατηγορία του "αντισημιτισμού".

Gilbert Achcar

Ενώ ο ισραηλινός στρατός ολοκληρώνει τις προετοιμασίες του για να επιτεθεί στην πόλη Ράφα, στην οποία κατέφυγε πάνω από το μισό πληθυσμό της Γάζας μετά τον εκτοπισμό του από άλλες περιοχές της Λωρίδας, δηλαδή πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι, οι σουδανικές Δυνάμεις ταχείας υποστήριξης ετοιμάζονται να επιτεθούν στην πόλη Ελ Φάσερ, την πρωτεύουσα του Βόρειου Νταρφούρ, ο πληθυσμός της οποίας ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο, αφού νέοι εκτοπισμένοι προστέθηκαν στους προηγούμενους.

4η Διεθνής

Η επίθεση στη Ράφα σηματοδοτεί ένα νέο στάδιο στη διαδικασία γενοκτονίας που έχει ξεκινήσει το Ισραήλ. 1,5 εκατομμύριο Παλαιστίνιοι –άνδρες, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι– έχουν εκτοπιστεί από τον περασμένο Οκτώβριο, δεκάδες χιλιάδες έχουν πεθάνει και η πείνα και οι ασθένειες σκοτώνουν κάθε μέρα. Η ακροδεξιά κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία στο Ισραήλ έχει θέσει ξεκάθαρα ως στόχο την εξόντωση του παλαιστινιακού πληθυσμού της Γάζας. Το σχέδιο αυτό αποτελεί μέρος του ευρύτερου σχεδίου του Μεγάλου Ισραήλ της ισραηλινής ακροδεξιάς, η οποία έχει μια φασιστική, υπεροπτική ιδεολογία, βασισμένη στο σιωνισμό, που αρνείται κάθε δικαίωμα σε γη και κυριαρχία για τον παλαιστινιακό λαό, που αρνείται την ίδια την ύπαρξή του ως λαού.

Gilbert Achcar

Όποιες ομοιότητες μπορεί να εντοπίσει κανείς μεταξύ της Χαμάς και των Ναζί, υπάρχουν σίγουρα περισσότερες ομοιότητες μεταξύ των τελευταίων και της ακροδεξιάς σιωνιστικής κυβέρνησης του Ισραήλ, στην οποία κυριαρχεί το Λικούντ, ένα κόμμα με φασιστικές καταβολές, και η οποία περιλαμβάνει υπουργούς τους οποίους ο ισραηλινός ιστορικός του Ολοκαυτώματος Ντάνιελ Μπλάτμαν, καθηγητής στο Ινστιτούτο Σύγχρονου Εβραϊσμού του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, δεν δίστασε να περιγράψει ως «νεοναζί» στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz.

Édouard Soulier

Μετά τις 7 Οκτωβρίου, οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης έχουν εντείνει τις επιθέσεις τους στην Ερυθρά Θάλασσα εναντίον πλοίων που θεωρούν ότι συνδέονται με το Ισραήλ. Έτσι, στις 19 Νοεμβρίου κατέλαβαν ένα εμπορικό πλοίο που ανήκε σε έναν Ισραηλινό επιχειρηματία, το «Galaxy Leader», με τα 25 μέλη του πληρώματός του. Οι Χούθι έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι θα σταματήσουν τις επιθέσεις αυτές μόνο με τον τερματισμό του πολέμου του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας. Μεταξύ 18 Νοεμβρίου και 13 Ιανουαρίου, περισσότερα από 27 εμπορικά πλοία που έπλεαν στη νότια Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Άντεν δέχθηκαν επιθέσεις.

Τη νύχτα της 13ης Απριλίου 2024, το ιρανικό καθεστώς εξαπέλυσε την επιχείρηση "Αληθινή Υπόσχεση", κατά την οποία εκτόξευσε περισσότερα από τριακόσια μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους κατά του Ισραήλ σε αντίποινα για το χτύπημα που πραγματοποίησε κατά του παραρτήματος της Ιρανικής πρεσβείας στη Δαμασκό την 1η Απριλίου. Σε απάντηση στην "Αληθινή Υπόσχεση", οι Ισραηλινές Δυνάμεις Κατοχής οργάνωσαν τη δική τους στρατιωτική επιχείρηση εναντίον ενός συστήματος αεράμυνας κοντά στην επαρχία Ισφαχάν του Ιράν, το οποίο προστατεύει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις της Νατάνζ. Πρόκειται για την πιο σημαντική σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν μέχρι σήμερα, η οποία δημιουργεί προηγούμενο για ακόμη μεγαλύτερες εχθροπραξίες στο μέλλον.

Michael Karadjis

Πόσους Παλαιστίνιους έχει σκοτώσει, βομβαρδίσει και υποβάλλει σε λιμοκτονία το Ισραήλ την τελευταία εβδομάδα περίπου; Δεν υπάρχουν πολλές τέτοιες ειδήσεις, επειδή μας αποσπάται η προσοχή από το «μεγαλύτερο» θέατρο: μια «περιφερειακή» σύγκρουση μπορεί να ετοιμάζεται. Ας παρατηρήσουμε και ας αναλύσουμε αυτή τη μεγαλύτερη εικόνα, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι η συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα είναι το πραγματικό ζήτημα εδώ, όχι τα πυροτεχνήματα του Ισραήλ και του Ιράν.

Στο κείμενο που ακολουθεί, ο Ζιλμπέρ Ασκάρ, που ίσως είναι ο πιο έγκυρος και πιο διορατικός αναλυτής των μεσανατολικών εξελίξεων στα φώτα του οποίου καταφεύγουν ακόμα και τα μεγάλα ΜΜΕ της Δύσης και της Ανατολής, εξετάζει και απορρίπτει κατηγορηματικά τη “λύση των δυο κρατών” που προτείνεται από πολλούς, και εσχάτως και από κάποιες μεγάλες δυνάμεις, ως πανάκεια για την ειρήνευση της περιοχής. Στις αρχές του περασμένου Γενάρη, ο Ασκάρ είχε προβλέψει στην συνέντευξη του L’Humanité, ότι “επωφελούμενο της υποστήριξης των ΗΠΑ, το Ισραήλ δείχνει αποφασισμένο να τελειώνει μια και καλή με την Χεζμπόλαχ και το Ιράν” Γ.Μητραλιάς

Farrah Koutteineh

Τις τελευταίες εβδομάδες ήρθαν στο φως τρομακτικές αποκαλύψεις για εκτεταμένα σεξουαλικά βασανιστήρια και βιασμούς Παλαιστίνιων γυναικών από τις ισραηλινές δυνάμεις που εισέβαλαν στη Γάζα. Την περασμένη εβδομάδα αναφέρθηκε ότι μια έγκυος Παλαιστίνια απήχθη και κρατήθηκε όμηρος μαζί με την οικογένειά της από Ισραηλινούς στρατιώτες κοντά στο νοσοκομείο Αλ-Σίφα‘ της Γάζας. Την ξυλοκόπησαν βάναυσα για αρκετές ώρες και αφού είπε στους ισραηλινούς στρατιώτες ότι ήταν πέντε μηνών έγκυος, ο ξυλοδαρμός εντάθηκε. Στη συνέχεια ακολούθησαν στρατιώτες που τη βίασαν μπροστά στον σύζυγο και τα παιδιά της.

Hafsa Kanjwal

Αυτό το δεύτερο μέρος της συνέντευξης αναλύει τρεις διαφορετικές περιόδους αναταραχής και πολιτικής αλλαγής στο Κασμίρ: το καθεστώς μαριονέτα του Μπακσί Γουλάμ Μουχάμμαντ από το 1953-63, την ένοπλη εξέγερση της δεκαετίας του 1990 και τη διακυβέρνηση του Ναρέντρα Μόντι, ιδίως μετά την κατάργηση του άρθρου 370 του ινδικού Συντάγματος. Θα τονιστεί ο συγκεκριμένος οργανωμένος αγώνας για αυτοδιάθεση του λαού του Κασμίρ ενάντια στο ινδικό κράτος, ο ρόλος της λογοκρισίας, η πολιτιστική αντίσταση του Κασμίρ και οι ευρύτερες γεωπολιτικές συνδέσεις, ιδιαίτερα όσον αφορά το ουκρανικό και το παλαιστινιακό ζήτημα.