Τετάρτη, 05 Ιουνίου 2024 11:46

Η εκεχειρία στη Γάζα και τα διλήμματα που αντιμετωπίζουν ο Νετανιάχου και η Χαμάς

 

 

Gilbert Achcar

 

Η εκεχειρία στη Γάζα και τα διλήμματα που αντιμετωπίζουν ο Νετανιάχου και η Χαμάς

 

 

Από τα τέλη της περασμένης εβδομάδας, οι ειδήσεις που σχετίζονται με τον συνεχιζόμενο γενοκτονικό πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας επισκιάζονται από το σχέδιο εκεχειρίας[1] που ανακοίνωσε την Παρασκευή ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, αποδίδοντάς το στο «Ισραήλ», χωρίς να διευκρινίζει ποιο ισραηλινό κυβερνητικό όργανο το ενέκρινε. Οι σχολιαστές των μέσων ενημέρωσης βρήκαν μάλλον περίεργο το γεγονός ότι μια ισραηλινή πρόταση ανακοινώνεται από τον πρόεδρο των ΗΠΑ αντί να ανακοινώνεται από επίσημες ισραηλινές πηγές. Η σύγχυση αυξήθηκε όταν ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου φάνηκε να θέλει να αποστασιοποιηθεί από το σχέδιο διεκδικώντας όρους που προφανώς το απέρριπταν ή το περιέπλεκαν, με κυριότερο την επιμονή του να συνεχιστεί η επίθεση μέχρι να εξαλειφθούν πλήρως οι στρατιωτικές και πολιτικές δυνατότητες της Χαμάς και να εξασφαλιστεί ο ισραηλινός έλεγχος ασφαλείας σε ολόκληρη τη Λωρίδα της Γάζας.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό το φαινομενικό μπέρδεμα αντανακλά μια πραγματική κατάσταση σύγχυσης που περιστρέφεται κυρίως γύρω από τον ίδιο τον Νετανιάχου. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Σιωνιστής ηγέτης βρίσκεται ανάμεσα σε δύο πυρά: Την πίεση των ΗΠΑ που υποστηρίζεται από την ισραηλινή αντιπολίτευση και από μια ομάδα μέσα στο ίδιο του το κόμμα, το Λικούντ, με επικεφαλής τον υπουργό «Άμυνας» Γκαλάντ, και την αντίρροπη πίεση που ασκούν οι σύμμαχοι του Νετανιάχου από τη σιωνιστική ακροδεξιά. Ποια είναι η φύση αυτών των δύο αντίθετων πιέσεων;

Ας ξεκινήσουμε με την πίεση από τα δύο «νεοναζιστικά» μπλοκ με τα οποία συμμάχησε ο Νετανιάχου πριν από ενάμιση χρόνο για να αποκτήσει την πλειοψηφία στην Κνέσετ που του επέτρεψε να επιστρέψει στην εξουσία. Είναι γνωστό ότι αυτά τα δύο μπλοκ πιστεύουν ότι δεν έχει νόημα η σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας με τη Χαμάς, έστω και προσωρινής, και ότι ο στόχος του συνεχιζόμενου πολέμου πρέπει να είναι το σιωνιστικό κράτος να καταλάβει ολόκληρη τη Λωρίδα της Γάζας και να την προσαρτήσει στην επικράτειά του ως μέρος του «Ερέτς Ισραέλ» (της Γης του Ισραήλ) μεταξύ του ποταμού και της θάλασσας. (Αυτό έχει γίνει ο κοινός στόχος της σιωνιστικής ακροδεξιάς, αφού αναγκάστηκε να περιορίσει το σχέδιο του «Μεγάλου Ισραήλ» σταματώντας το στα σύνορα του Σινά στο νότο και του Ιορδάνη ποταμού στα ανατολικά, ενώ επεκτάθηκε βόρεια στα Υψίπεδα του Γκολάν και εποφθαλμιά μέρος του νότιου Λιβάνου). Οι ηγέτες της σιωνιστικής ακροδεξιάς φιλοδοξούν να απελάσουν τους κατοίκους της Γάζας από τη Λωρίδα της Γάζας -ή να τους υποκινήσουν να την εγκαταλείψουν «οικειοθελώς», όπως ισχυρίζονται με ξεδιάντροπη υποκρισία- και να τους αντικαταστήσουν με Εβραίους εποίκους. Θεωρούν επίσης αυτόν τον στόχο πιο σημαντικό από τις ζωές των υπόλοιπων αιχμαλώτων που κρατούνται από τη Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές παρατάξεις στη Γάζα.

Από την άλλη πλευρά, οι δύο κύριες κομματικές πτέρυγες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού βλέπουν ότι τα συμφέροντα του κράτους τους επιτυγχάνονται με τη δημιουργία μιας περιφερειακής στρατιωτικής συμμαχίας που περιλαμβάνει το σιωνιστικό κράτος και τους Άραβες συμμάχους της Ουάσιγκτον, δηλαδή, από τον Ωκεανό μέχρι τον Κόλπο: το Βασίλειο του Μαρόκου, την Αίγυπτο, το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και άλλες μοναρχίες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, καθώς και το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας. Πρόκειται για ένα σχέδιο για το οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες όσο βρισκόταν στον Λευκό Οίκο, και οι προσπάθειές του συνεχίστηκαν από τον διάδοχό του, τον Μπάιντεν, ο οποίος δεν διαφέρει σχεδόν καθόλου από αυτόν όσον αφορά την «ευρύτερη Μέση Ανατολή». Η επίτευξη αυτού του σχεδίου προϋποθέτει ωστόσο μια «λύση» στο Παλαιστινιακό ζήτημα που θα βασίζεται στην ίδρυση ενός «παλαιστινιακού κράτους», το οποίο θα του δώσει την υποστήριξή του και έτσι θα εξαπατήσει την αραβική κοινή γνώμη (κατά την άποψη των εν λόγω κυβερνήσεων).

Όσον αφορά την τύχη της Γάζας σύμφωνα με αυτό το όραμα, θα ήταν μια επιστροφή σε αυτό που προέκυψε από τις συμφωνίες του Όσλο, δηλαδή μια Παλαιστινιακή Αρχή επιφορτισμένη με το καθήκον της διαχείρισης πυκνοκατοικημένων παλαιστινιακών περιοχών, ενώ ο σιωνιστικός στρατός θα περιβάλλει αυτές τις περιοχές και θα τις εποπτεύει από πλευράς ασφάλειας παράλληλα με την προαναφερθείσα αρχή. Όμως η εμπειρία έχει αποδείξει ότι μια Παλαιστινιακή Αρχή που συνεργάζεται με την κατοχή δεν είναι σε θέση να ελέγξει μόνη της τη λαϊκή αντίσταση. Αμερικανοί αξιωματούχοι και οι Άραβες σύμμαχοί τους συμφωνούν επίσης ότι η σημερινή Αρχή με έδρα τη Ραμάλα δεν είναι σε θέση να εμποδίσει τη Χαμάς να ανακτήσει τον έλεγχο της Γάζας, αν ο σιωνιστικός στρατός αποχωρήσει από τις κατοικημένες περιοχές της Λωρίδας. Πιστεύουν λοιπόν ότι η ιδανική λύση θα ήταν να αναπτυχθεί μια αραβική «ειρηνευτική δύναμη» σε αυτές τις κατοικημένες περιοχές, μια δύναμη στην οποία θα μπορούσε να στηριχθεί η Παλαιστινιακή Αρχή που συνεργάζεται με την κατοχή για τον έλεγχο του πληθυσμού. Επικαλούμενοι δυτικές πηγές, οι Financial Times αποκάλυψαν ότι τρεις αραβικές χώρες έχουν εκφράσει την προθυμία τους να στείλουν δυνάμεις στη Γάζα: Η Αίγυπτος, το Μαρόκο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ο Μπάιντεν χρειάζεται μια ανακωχή που θα μπορούσε να αποδώσει στις προσπάθειες της κυβέρνησής του ενώπιον της αμερικανικής κοινής γνώμης, ιδίως μεταξύ των παραδοσιακών ψηφοφόρων του Δημοκρατικού Κόμματος, προκειμένου να περιορίσει την εκλογική απώλεια που είναι πιθανό να υποστεί σε ορισμένους κύκλους. Η κυβέρνησή του κατέβαλε εκτεταμένες προσπάθειες για να πείσει το ισραηλινό πολεμικό υπουργικό συμβούλιο που συγκροτήθηκε μετά την επιχείρηση «Πλημμύρα του Αλ-Άκσα» να συμφωνήσει σε ένα δεύτερο σχέδιο εκεχειρίας, η πρώτη φάση του οποίου συνίσταται σε μια εκεχειρία έξι εβδομάδων κατά τη διάρκεια της οποίας θα απελευθερωθεί ένας αριθμός Ισραηλινών αιχμαλώτων και ένας μεγαλύτερος αριθμός Παλαιστινίων κρατουμένων, ως είθισται, μαζί με την αποχώρηση του σιωνιστικού στρατού από τις πυκνοκατοικημένες περιοχές της Γάζας (όπως προβλέπουν οι συμφωνίες του Όσλο). Οι περιοχές αυτές έχουν πράγματι μειωθεί σημαντικά σε μέγεθος, καθώς οι περισσότεροι κάτοικοι της Γάζας έχουν εκτοπιστεί και έχουν περιοριστεί σε περιορισμένες περιοχές όπου έχουν καταφύγει.

Ενώ το σχέδιο προβλέπει μια δεύτερη φάση κατά την οποία θα απελευθερωθούν οι υπόλοιποι Ισραηλινοί αιχμάλωτοι και μια επιπλέον ομάδα Παλαιστινίων κρατουμένων, ο Νετανιάχου διαφώνησε δημοσίως με τη δέσμευση του σχεδίου για πλήρη αποχώρηση των Ισραηλινών από τη Γάζα κατά την ίδια φάση, τονίζοντας ότι ποτέ δεν το αποδέχθηκε και ότι ο σιωνιστικός στρατός δεν θα τερματίσει τον πόλεμο πριν εξασφαλίσει την πλήρη εξάλειψη του δυναμικού της Χαμάς στη Λωρίδα. Αυτό όμως που πραγματικά θέλουν ο Μπάιντεν και τα μέλη του σιωνιστικού πολεμικού υπουργικού συμβουλίου δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια προσωρινή εκεχειρία που θα οδηγήσει στην απελευθέρωση όλων των ισραηλινών αιχμαλώτων εκτός από τους άνδρες στρατιώτες, ώστε να μπορέσουν να ισχυριστούν ενώπιον της κοινής γνώμης ότι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να σώσουν όσους μπορούσαν να σωθούν. Τα υπόλοιπα θα θεωρηθούν ως μέρος του κανονικού κόστους του πολέμου που οι στρατιώτες είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν όταν κατατάσσονται στις ένοπλες δυνάμεις. Τα μέλη του πολεμικού υπουργικού συμβουλίου γνωρίζουν ότι η ολοκλήρωση της κατάληψης της περιοχής της Ράφα θα οδηγήσει πιθανότατα στο θάνατο των αιχμαλώτων που αποτελούν το τελευταίο χαρτί στα χέρια της ηγεσίας της Χαμάς μέσα στη Λωρίδα της Γάζας. Θέλουν λοιπόν να μειώσουν τον αριθμό αυτών των αιχμαλώτων σε βαθμό που να μπορεί να τον αντέξει η ισραηλινή κοινή γνώμη.

Όσον αφορά αυτή τη δεύτερη φάση του σχεδίου και την τρίτη (ανοικοδόμηση της Λωρίδας της Γάζας), δεν θα επιτευχθούν, καθώς η εκεχειρία δεν θα υπερβεί την πρώτη φάση της, η οποία είναι αυτή που έπεισε τον Νετανιάχου να δεχτεί το σχέδιο εξ αρχής - έστω και απρόθυμα, επειδή γνώριζε ότι οι ακροδεξιοί σύμμαχοί του δεν θα το δεχτούν. Αυτός είναι ο λόγος για το μπέρδεμα και τη σύγχυση που προέκυψε τις τελευταίες ημέρες, καθώς ο Νετανιάχου προσπαθεί να πείσει τους συμμάχους του να μην σπάσουν τη συμμαχία τους μαζί του και να αποσύρουν την υποστήριξη των μπλοκ τους για την πρωθυπουργία του, αναγκάζοντάς τον έτσι να στηριχθεί στην αντιπολίτευση, είτε πρόκειται για το κόμμα του Γκαντζ, το οποίο προσχώρησε στο πολεμικό υπουργικό συμβούλιο, είτε για το κόμμα του Λαπίντ, το οποίο αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αυτό. Τα δύο κόμματα έχουν εκφράσει την προθυμία τους να στηρίξουν την παραμονή του Νετανιάχου στη θέση του μέχρι τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, εάν αποδεχθεί την εκεχειρία και πίσω από αυτήν το σχέδιο εποικισμού που βασίζεται στη συμμετοχή των αραβικών δυνάμεων με τις σιωνιστικές δυνάμεις στον έλεγχο ασφαλείας της Λωρίδας της Γάζας.

Είναι μια δύσκολη επιλογή που αντιμετωπίζει σήμερα ο Νετανιάχου, το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της εξάρτησής του από δύο εξτρεμιστικές ομάδες, σε σύγκριση με τις οποίες το ίδιο το κόμμα Λικούντ, παρά τις φασιστικές του ρίζες, μοιάζει «μετριοπαθές». Μια εξίσου δύσκολη επιλογή, αν όχι πιο δύσκολη, αντιμετωπίζουν από την αντίθετη πλευρά οι ηγέτες της Χαμάς μέσα στη Λωρίδα της Γάζας, καθώς καλούνται να εγκαταλείψουν το τελευταίο τους χαρτί για την εξασφάλιση της επιβίωσής τους, με αντάλλαγμα μια εκεχειρία λίγων εβδομάδων που θα συνοδεύεται από μια μαζική είσοδο βοήθειας, η οποία είναι απαραίτητη για να αποφευχθεί ο θάνατος ενός επιπλέον μεγάλου αριθμού κατοίκων της Γάζας, ιδίως παιδιών.

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

,4 Ιουνίου 2024 , جلبير الأشقر, « الهدنة فيي غزة ومعضلتا نتنياهو و" حماس " » , القدس العربي

https://www.alquds.co.uk/%d8%a7%d9%84%d9%87%d8%af%d9%86%d8%a9-%d9%81%d9%8a-%d8%ba%d8%b2%d8%a9-%d9%88%d9%85%d8%b9%d8%b6%d9%84%d8%aa%d8%a7-%d9%86%d8%aa%d9%86%d9%8a%d8%a7%d9%87%d9%88-%d9%88%d8%ad%d9%85%d8%a7%d8%b3/.

Gilbert Achcar, “Truce in Gaza and the Dilemmas faced by Netanyahu and Hamas”, جلبير الأشقر / Gilbert Achcar, 4 Ιουνίου 2024, https://gilbert-achcar.net/truce-and-dilemmas-in-gaza. Αναδημοσίευση: AntiCapitalist Resistance, https://anticapitalistresistance.org/truce-in-gaza-and-the-dilemmas-faced-by-netanyahu-and-hamas/.

 

Σημειώσεις

[1] [Σ.τ.Μ.:] Σχετικά με το σχέδιο εκεχειρίας που ανακοίνωσε ο Μπάιντεν, βλ.: Ali Abunimah, «Ο Μπάιντεν παραδέχεται την ήττα του Ισραήλ στη Γάζα», e la libertà, 2 Ιουνίου 2024, https://www.elaliberta.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE/%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/9607-%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%AD%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%AE%CF%84%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%AE%CE%BB-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CE%AC%CE%B6%CE%B1.

 

 

 

 

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 05 Ιουνίου 2024 11:52

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.