Volodymyr Artiukh

Επτά μήνες μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο Βλαντιμίρ Πούτιν διέταξε επιστράτευση, διοργάνωσε πλαστά «δημοψηφίσματα» για να δικαιολογήσει την προσάρτηση των νοτιοανατολικών περιοχών της Ουκρανίας και άφησε υπονοούμενα για πυρηνικά πλήγματα. Ενώ οι Ουκρανοί είναι απασχολημένοι με την αντεπίθεση κατά των ρωσικών δυνάμεων, πολλοί στη Δύση και τη Ρωσία φαίνεται να βιώνουν ένα σοκ που θυμίζει το πρωινό της 24ης Φεβρουαρίου. Η καθυστερημένη και απότομη απόφαση του Πούτιν για επιστράτευση μαρτυρά την απουσία μιας σαφούς στρατηγικής πίσω από τη φιλοδοξία του Κρεμλίνου να ανατάξει την πορεία του παραπαίοντος πολέμου του. Η τελευταία κλιμάκωση της Ρωσίας αμφισβητεί τις υποθέσεις μας σχετικά με την κατεύθυνση του πολέμου και κάνει δύσκολες τις προβλέψεις.

Να πάρουμε την πρωτοβουλία για τη δημιουργία πλατιών συμμαχιών ενάντια στην αντιδραστική, μισογυνική και ρατσιστική ακροδεξιά σε όλο τον κόσμο. Ας ενωθούμε λοιπόν, ας συντονιστούμε, ας δράσουμε διεθνώς! Ας αγωνιστούμε για να ανακτήσουμε τον έλεγχο του σώματός μας και της ζωής μας! Ως πρώτο βήμα καλούμε τις φεμινίστριες σε όλο τον κόσμο να αναδείξουν εμφατικά την αλληλεγγύη με τις Ουκρανές και Πολωνές γυναίκες στις κινητοποιήσεις τους για την υπεράσπιση της άμβλωσης και των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων με αφορμή την 28η Σεπτεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα στην Άμβλωση.

International Socialist League

Η επιχείρηση των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, η οποία ξεκίνησε το πρωί της 6ης Σεπτεμβρίου με στόχο τα νοτιοανατολικά του Χάρκοβο, είχε ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση 8.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων του εδάφους που κατείχε ο ρωσικός στρατός και περίπου 400 οικισμών στις περιοχές του Χάρκοβο και του Λουγκάνσκ μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου. Στρατιωτικοί παρατηρητές πιστεύουν ότι ο ουκρανικός στρατός εφάρμοσε επιτυχείς τακτικές κινήσεις για να πραγματοποιήσει μια επίθεση με ευρεία κάλυψη των οικισμών και ανάγκασε τις ρωσικές φρουρές να αποσυρθούν υπό τον φόβο της περικύκλωσης.

Eileen Jones

Το εξαιρετικό δράμα του Ιρανού σεναριογράφου και σκηνοθέτη Ασγάρ Φαρχαντί, Ένας ήρωας, που αναφέρεται σε έναν νεαρό άνδρα που προσπαθεί να εξαγοράσει την ελευθερία του από τη φυλακή για οφειλέτες, αποτελεί μια απεικόνιση του αγώνα της εργατικής τάξης που βρίσκεται στο επίκεντρο μερικών από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά έργα.

Anna Jikhareva

Kaspar Surber

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντιμίρ Ζελένσκι δίστασε αρκετό καιρό πριν υπογράψει τον νέο εργατικό νόμο της χώρας του στις 17 Αυγούστου 2022. Ήδη ένα μήνα νωρίτερα, το εθνικό κοινοβούλιο, η Βερχόβνα Ράντα, είχε ψηφίσει το νομοσχέδιο που είναι γνωστό με τον αριθμό 5371. Στη στεγνή, παραπλανητική γλώσσα της γραφειοκρατίας, υποτίθεται ότι απλοποιεί τις σχέσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. Στην πραγματικότητα, συνεπάγεται πλήρη ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας, εις βάρος των εργαζομένων.

Michael Pröbsting

Ο Κλαούντιο Κατς, προοδευτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες, δημοσίευσε ένα δοκίμιο τεσσάρων τμημάτων με τίτλο «Είναι η Ρωσία μια ιμπεριαλιστική δύναμη;» Ο Κατς είναι μέλος των «Οικονομολόγων της Αριστεράς» και είναι γνωστός όχι μόνο στην Αργεντινή αλλά και σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Η κεντρική θέση του πονήματός του είναι ότι η Ρωσία δεν είναι ιμπεριαλιστική δύναμη αλλά μάλλον «μια χώρα της ημιπεριφέρειας που παρενοχλείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες» και «μια μη ηγεμονική αυτοκρατορία εν τη γενέσει της». Θεωρώ μια τέτοια άποψη λανθασμένη. Από το 2001 υποστηρίζω τη θέση ότι η Ρωσία είναι μια ιμπεριαλιστική δύναμη.

Frieda Afary

Διαδηλώσεις στους δρόμους μετά το θάνατό της Μάχσα Αμινί πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες πόλεις του Κουρδιστάν, καθώς και στην Τεχεράνη, το Ισφαχάν, το Ραστ, το Μάσχαντ και συμμετείχαν δεκάδες χιλιάδες γυναίκες και άνδρες, νέοι και ηλικιωμένοι. Στην Τεχεράνη, γυναίκες διαδηλώτριες έβγαλαν με θάρρος τις μαντίλες τους φωνάζοντας: «Το χιτζάμπ μας θα είναι η θηλιά στο λαιμό σας» και «Ούτε μοναρχία, ούτε κλήρος».

Laya Hooshyari

Όλα αυτά τα χρόνια που ο λαός του Ιράν ζει κάτω από τη σημαία της τυραννίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, έχει αντιμετωπίσει κάθε είδους καταστολή και βία. Μετά την ορκωμοσία του Ιμπραχίμ Ραΐσι ως προέδρου το 2021, του δήμιου της δεκαετίας του 1990 που ηγήθηκε της δολοφονίας χιλιάδων αγωνιστών ακτιβιστών, συμπεριλαμβανομένων των σοσιαλιστών και των φεμινιστριών, το επίπεδο της καταστολής έχει γίνει ακόμη μεγαλύτερο από πριν.

Το «Posle» για την επιστράτευση: Τι να περιμένουμε και τι πρέπει να κάνουμε

Στις 21 Σεπτεμβρίου, ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε την έναρξη μιας «μερικής» επιστράτευσης. Το βήμα αυτό ήρθε ως σαφές σημάδι της πλήρους αποτυχίας της «ειδικής επιχείρησης» του Πούτιν: ο στρατός στην παρούσα κατάστασή του δεν είναι σε θέση να διατηρήσει τα κατεχόμενα ουκρανικά εδάφη και περαιτέρω επιθετικές επιχειρήσεις αποκλείονται. Μόνο ο πυρηνικός εκβιασμός και η προσπάθεια αντιστροφής της κατάστασης στα μέτωπα με την υπεροπλία του ουκρανικού στρατού μπορούν να σώσουν την κλίκα του Πούτιν από μια ταπεινωτική ήττα σε αυτόν τον ληστρικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Peter Ranis

Αυτό που κάνει την Κίνα ένα πολύ καλύτερο μοντέλο από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την καπιταλιστική ανάπτυξη παγκοσμίως είναι η επιμονή της ότι το κεφάλαιο πρέπει να συμμορφώνεται με τις ιδεολογικές και πολιτικές απαιτήσεις της κυβέρνησης. Αυτό ευθυγραμμίζεται με μεγαλύτερη σαφήνεια με τις αναπτυξιακές ανάγκες του αυξανόμενου αριθμού νεολαϊκιστικών, αυταρχικών κρατών του τρίτου κόσμου, πολλά από τα οποία, κατά ειρωνικό τρόπο, είναι σύμμαχοι της Ουάσινγκτον.