Στις 4 Αυγούστου, μια νέα τραγωδία έπληξε τον Λίβανο. Μια έκρηξη πρωτοφανούς μεγέθους στην ιστορία της χώρας έχει αφήσει περισσότερους από 170 νεκρούς (Λιβανέζους, Σύριους και από άλλες εθνικότητες), περισσότερους από 6.000 τραυματίες και 300.000 άστεγους. Δεκάδες άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται και ολόκληρες περιοχές της Βηρυτού έχουν καταστραφεί.

Η ανεξάρτητη ταξική εργατική και νεολαιίστικη συγκέντρωση όπως είχε προγραμματιστεί για τις 5 Σεπτέμβρη, 6μ.μ., στην Καμάρα με κάλεσμα εκατοντάδων συνδικαλιστών και αγωνιστών, όχι μόνο δεν “ακυρώνεται” αλλά αντίθετα θα είναι μια πρώτη απάντηση του κινήματος στην κοινωνική βαρβαρότητα που θα έχει πρωτόγνωρες διαστάσεις...Η συγκέντρωση της ΔΕΘ ακόμα και “απαγορευμένη” θα γίνει. Δεν θα σωπάσουμε, αλλά θα φωνάξουμε πιο δυνατά ότι «μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό». ΣΥΣΚΕΨΗ για την ΟΡΓΑΝΩΣΗ της ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ της ΚΑΜΑΡΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 24/8 στις 7μ.μ. στο ΠΑΡΚΟ του ΕΚΘ (Ολύμπου με Αριστοτέλους)

Εάν ρωτούσατε τους ανθρώπους στη Λευκορωσία πόσος καιρός έμεινε στη δικτατορία του Λουκασένκο στις αρχές του 2020, θα σας κοίταζαν σαν ανόητους. Σε μια σεβαστή δικτατορία, τέτοιες ερωτήσεις δεν τίθενται, γιατί γνωρίζετε τι μπορεί να συμβεί. Και έτσι συμβαίνει, που η βασιλεία του μεγάλου ηγέτη είναι διαχρονική. Αλλά η κατάσταση έχει αλλάξει τόσο ριζικά τους τελευταίους 8 μήνες που οι Λευκορώσοι κατέβηκαν στους δρόμους και για πρώτη φορά στη ιστορία της νέας Λευκορωσίας [μετά την πτώση της ΕΣΣΔ] συγκρούστηκαν με την αστυνομία σε τουλάχιστον 33 διαφορετικές πόλεις της χώρας. [Αναδημοσίευση από Αυτολεξεί]

Όχι στην καπιταλιστική μοιρασιά των θαλασσών. Όχι στις εξορύξεις υδρογονανθράκων στην Μεσόγειο και τις θάλασσες. Όχι στους ανταγωνισμούς και τις ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις. Λεφτά για την υγεία, για προσλήψεις σε νοσοκομεία και δήμους όχι για πολεμικούς εξοπλισμούς. Καμιά συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, να κλείσουν οι βάσεις. Ενάντια σε κάθε επιδίωξη "επαναχάραξης των συνόρων " ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία (που περιλαμβάνει και την ρητή αντίθεση στην επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια) που γίνεται πάντα με το αίμα των λαών. …Οι δικοί μας σύμμαχοι είναι οι εξεγερμένοι στο Λίβανο, τα κινήματα στη Μέση Ανατολή, οι εργάτες/τριες της Τουρκίας. Λευτεριά στην Παλαιστίνη και στον κουρδικό λαό.

Omar Hassan

Μια έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού κατέστρεψε την πόλη, σκοτώνοντας περισσότερους από 130 ανθρώπους και τραυματίζοντας χιλιάδες άλλους. Είναι μια τεράστια τραγωδία, ένα τεράστιο πλήγμα για έναν πληθυσμό που υποφέρει ήδη από οικονομικές, πολιτικές και υγειονομικές κρίσεις. Φταίει η διαφθορά και η ανικανότητα, αλλά η αλήθεια είναι πιο ολέθρια. Τα γεγονότα του Λιβάνου είναι ένα άλλο κατηγορητήριο για το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, το οποίο δεν μπορεί να καλύψει τις πιο βασικές ανάγκες των ανθρώπων που είναι παγιδευμένοι μέσα σ’ αυτό.

Η πρόσφατη συμφωνία για την μερική οριοθέτηση ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο δίνει την δυνατότητα στον ελληνικό λαό να βγάλει συμπεράσματα σχετικά με την στάση όλων των πολιτικών δυνάμεων. Βασική επιδίωξη του αστικού πολιτικού συστήματος αποτελεί η διαμόρφωση «εθνικού μετώπου» για την αποδοχή και συστράτευση του λαού στην υποστήριξη των επιθετικών διεκδικήσεων της ελληνικής αστικής τάξης στην απόσπαση μεγαλύτερου κομματιού από την λεία των ενεργειακών πηγών και δρόμων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, πάντα στο πλαίσιο των συμφερόντων των κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των πολυεθνικών. Με την «εθνική συναίνεση» στο όνομα των «κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας» η κυβέρνηση της ΝΔ απολαμβάνει συμπολίτευση (και όχι αντιπολίτευση)… 

Δεν μπορούμε παρά να διαπιστώσουμε ότι ο υπερθετικός βαθμός χαρακτηρίζει σήμερα τα πάντα σε αυτές τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής της μεγαλύτερης οικονομικής, και κοινωνικής, και πολιτικής και υγειονομικής κρίσης της ιστορίας τους! Και εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα, το άσκημο είναι ότι δεν απομένει για να συμπληρωθεί αυτή η εικόνα τέλους του κόσμου παρά ένας... εμφύλιος πόλεμος που θα αποφασίσει για την τύχη όχι μόνο των φασιστοειδών και δικτατορικών φιλοδοξιών του σύγχρονου Καλιγούλα που είναι ο πρόεδρος Τραμπ, αλλά επίσης και κυρίως για τις τύχες του αμερικανικού Κατεστημένου που τον γέννησε…

Ο γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ) και Διευθυντής Νευροχειρουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας, μίλησε στη Μαρία Λούκα για την κατάσταση στο ΕΣΥ και τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας… «Έτυχε να ναι χρόνια δίσεκτα» λέει σε μια αποστροφή του ποιήματος ο Σεφέρης και κόλλησε πάνω μας το 2020 ο στίχος μαζί με τη μάσκα και το αντισηπτικό. Αδίστακτος Αύγουστος, με καμπύλες νοσηρότητας να τραβούν την ανηφόρα και το φόβο να φωλιάζει ξανά κάτω από το δέρμα μας. Αναδημοσίευση-https://popaganda.gr

Το κείμενο βασίζεται στην εισήγηση του Πάνου Γκαργκάνα στο φεστιβάλ Μαρξισμός 2020.

Βρισκόμαστε σε μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις του καπιταλισμού, ίσως τη μεγαλύτερη από ποτέ…Η ίδια η Παγκόσμια Τράπεζα δίνει την εικόνα ότι φέτος έχουμε τη μεγαλύτερη βουτιά στην ιστορία. Σίγουρα από το 1961, όταν ξεκίνησε να κρατά στατιστικά στοιχεία για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας. Ποτέ από τότε μέχρι το 2008-09 -ούτε ακόμα και με την πετρελαϊκή κρίση του 1970 ή την κρίση τη δεκαετία του ’80- το σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας δεν είχε πέσει σε ρυθμό ανάπτυξης κάτω από το μηδέν

Άκουσα τον Ζωρές στις λαϊκές συγκεντρώσεις του Παρισιού, στα Διεθνή Συνέδρια, στις επιτροπές των Συνεδρίων. Πάντα νόμιζα πώς τον ακούω για πρώτη φορά. Δεν είχε τίποτα το ρουτινιάρικο: αναζητώντας και βρίσκοντας τον εαυτό του, πάντα και αδιάκοπα κινητοποιώντας απ΄ την αρχή τις πολύπλευρες ικανότητες του πνεύματός του, ανανεωνόταν αδιάκοπα και δεν επαναλαμβανόταν ποτέ. Η ισχυρή, φυσική δύναμή του συνυπήρχε με μια θαυμάσια γλυκάδα που έμοιαζε με την αντανάκλαση της ανώτερης ηθικής αξίας. Ανέτρεπε βράχους, άστραφτε, βροντούσε, δεν έχανε όμως ποτέ τον εαυτό του, τον παρακολουθούσε πάντα, συνελάμβανε τελείως την ηχώ που προκαλούσε στην συνέλευση…ΠΗΓΗ: Η ΚΟΚΚΙΝΗ