ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ https://www.aftoleksi.gr/. Σε αυτό το μακροσκελές ανάγνωσμα οι Τσέχοι Antifa εξηγούν την οπτική τους πάνω στην ουκρανική σύγκρουση, ασκούν κριτική κυρίως στις δυτικές λογικές που περιβάλλουν μεγάλο μέρος της συζήτησης που έχει προκύψει και εστιάζουν σε αυτό που θεωρούν ως μορφή αποικιοκρατικού κατάλοιπου που εμποδίζει τις οφειλόμενες απαντήσεις στον ρωσικό ιμπεριαλισμό. Ο ρωσικός ιμπεριαλισμός φέρνει τον φασισμό και τη γενοκτονία, μεταμφιεσμένα στη γλώσσα του αντιφασισμού, στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη (ΚΑΕ). Οι αντιφασιστικές φωνές της Κεντρικής Ευρώπης ήταν από τις πρώτες που επέστησαν την προσοχή στην επικίνδυνα συστηματική και μαζική υποστήριξη της Ρωσίας προς τους υπερεθνικιστές και τους νεοναζί…

Η Σρι Λάνκα έχει νέο πρόεδρο. Στις 20 Ιουλίου, το κοινοβούλιο, σύμφωνα με το Σύνταγμα, εξέλεξε με σαφή πλειοψηφία τον εκτελούντα χρέη προέδρου και πρώην πρωθυπουργό Ranil Wickremesinghe. Διαδέχεται τον Gotabaya Rajapaksa, ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την προεδρία στις 9 Ιουλίου και να διαφύγει στο εξωτερικό, μετά από πολύμηνες απαιτήσεις για την παραίτησή του, στο πλαίσιο των λαϊκών αντιδράσεων που προκάλεσε η επιδεινούμενη οικονομική κρίση του νησιού. Ο Wickremesinghe ήταν ο εκλεκτός των αναλυτών, σε μια κούρσα που ξεκαθάρισε από τη στιγμή που το κόμμα της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο - το Κόμμα Σρι Λάνκα Podujana (SLPP-People's Front) της φατρίας Rajapaksa - δήλωσε υπέρ του.

Συνέντευξη του Ilya Matveev στον Federico Fuentes. Ο Ilya Matveev είναι Ρώσος σοσιαλιστής, πολιτικός οικονομολόγος και μέλος της συντακτικής ομάδας του Posle, ενός νέου ρωσικού αντιπολεμικού ιστότοπου. Παρακάτω, ο Matveev συζητά το ιστορικό της εισβολής του Πούτιν στην Ουκρανία, τον αντίκτυπο των κυρώσεων στη Ρωσία και γιατί η διεθνής αριστερά πρέπει να πάρει θέσει κατά του ρωσικού ιμπεριαλισμού.

Σε αυτόν τον κρίσιμο σε παγκόσμιο επίπεδο πόλεμο, το ουκρανικό έθνος αγωνίζεται να διατηρήσει την ανεξαρτησία του, που απέκτησε μόλις πριν από 30 χρόνια, μετά από αιώνες κυριαρχίας και ανελέητου εκρωσισμού. Σκοπός του πολέμου είναι να επαναφέρει την τσαρικής έμπνευσης ιδέα του «τριαδικού» ρωσικού έθνους (Ρωσία, Λευκορωσία και Ουκρανία) την οποία διεκδικεί σήμερα ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Η ρωσική άρχουσα τάξη προσπαθεί να δώσει νέα πνοή ζωής σε ένα παρακμάζοντα ρωσικό ιμπεριαλισμό, ο οποίος, χωρίς τον έλεγχο της Ουκρανίας, κινδυνεύει να εξαφανιστεί από το ιστορικό προσκήνιο.

Συνοπτική -σε τίτλους-ιστορία της Ουκρανίας (ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ) από το 1911 όπου  ο Πιότρ Στολύπιν, πρωθυπουργός της Ρωσίας, δολοφονείται το Σεπτέμβρη στο Κίεβο, μέχρι τις 28/6/2022, όπου ρωσικός πύραυλος πλήττει εμπορικό κέντρο στο Κρεμεντσούκ. Το ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ είναι παράρτημα του άρθρου "Η κατάκτηση της Ουκρανίας και η ιστορία του ρωσικού ιμπεριαλισμού"του Zbigniew Marcin Kowalewski

Ilya Matveev

Volodymyr Ishchenko

Μέχρι πρόσφατα, το καθεστώς του Πούτιν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων. Αρκεί να δούμε το γεγονός ότι ο αριθμός των Ρώσων δισεκατομμυριούχων του Forbes πολλαπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Πούτιν. Ωστόσο, οι μεγαλοεπιχειρηματίες δεν έχουν κανένα πολιτικό βάρος. Είχαν όμως πάντα οικονομική δύναμη και προνόμια. Τώρα τα οικονομικά τους συμφέροντα έχουν θυσιαστεί στον πόλεμο… Η ρωσική άρχουσα τάξη είναι επιχειρηματίες των οποίων τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στην αγορά δεν σχετίζονται με την προηγμένη τεχνολογία ή το φθηνό εργατικό δυναμικό, αλλά με τις πολιτικές θέσεις που κατέχουν στο κράτος.

Jean van Heijenoort

Οι ρωσικές στρατιές, μετά τη νίκη τους επί της Γερμανίας, κατέλαβαν την Ανατολική Ευρώπη και, σε μεγάλο βαθμό, την Κεντρική Ευρώπη. Κανείς, βέβαια, δεν περίμενε ότι θα σταματούσαν στα σύνορα της ΕΣΣΔ, και το γεγονός και μόνο της διέλευσης των συνόρων, στην τελευταία πράξη ενός γιγαντιαίου πολέμου, δεν έχει από μόνο του καμία ανεξάρτητη πολιτική σημασία: η στρατιωτική αναγκαιότητά του είναι προφανής. Το πρόβλημα που πρέπει να εξεταστεί δεν είναι η απλή διέλευση των συνόρων, αλλά η πολιτική που ακολούθησαν οι αρχές κατοχής.

Υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια του Ουκρανού αντιφασίστα και ακτιβιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Maksym Butkevych, μετά τη σύλληψή του από ρωσικά στρατεύματα... Ο Butkevych είναι γνωστός στην Ουκρανία για τη μακρά ιστορία του ακτιβισμού του που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1990. Ήταν συνιδρυτής της οργάνωσης No Borders, μιας ΜΚΟ αφιερωμένης στην παροχή βοήθειας στους πρόσφυγες και τους εσωτερικά εκτοπισμένους στην Ουκρανία. Μετά τη σύγκρουση που ξεκίνησε στην ανατολική Ουκρανία το 2014, αφιερώθηκε στην παροχή βοήθειας στους εκτοπισμένους από την περιοχή και στην καταπολέμηση των διακρίσεων. Βοήθησε επίσης αιτούντες άσυλο που αντιμετώπιζαν την απέλαση στην Κεντρική Ασία, τη Λευκορωσία, τη Ρωσία και άλλες χώρες.

Μία αδιάκοπη σειρά περίεργων αποφυλακίσεων, κατηγορουμένων όμως συγκεκριμένου ταξικού και κοινωνικού φάσματος, θέτει άλλη μία φορά το ερώτημα για τον τρόπο λειτουργίας μέρους της δικαστικής εξουσίας και δημιουργεί σοβαρές ανησυχίες για την μονομέρειά της και την ταύτισή της με τον τρόπο που η οικονομικοκοινωνική ελίτ και η κυβέρνηση της χώρας αντιλαμβάνεται την λειτουργίας της τόσο ως μηχανισμού επιλεκτικής καταστολής, όσο και ως μηχανισμού επιλεκτικής έννομης προστασίας ιδιαίτερων κατηγοριών κατηγορουμένων και διαδίκων.

Anya Perova

Τον Μάιο του 2022, ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο υπέγραψε νόμο με τον οποίο κάθε απόπειρα διάπραξης τρομοκρατικής επίθεσης τιμωρείται με θάνατο – και η τρομοκρατία είναι ακριβώς η κατηγορία που απαγγέλλεται σε ορισμένους Λευκορώσους οι οποίοι κατηγορούνται για την καταστροφή των σιδηροδρόμων της χώρας. Ο «πόλεμος των σιδηροδρόμων» στην Λευκορωσία ξεκίνησε πριν από την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, όταν ο ρωσικός και ο λευκορωσικός στρατός άρχισαν να διεξάγουν κοινές ασκήσεις· έκτοτε έχουν σημειωθεί δεκάδες επιθέσεις.