Αναδημοσιεύουμε το κείμενο των Π. Αυθίνου και Τ. Αναστασιάδη που αν και έχει γραφτεί το 2015, είναι εξαιρετικά επίκαιρο στη σημερινή συζήτηση για την Ουκρανία…Το κείμενο αυτό απευθύνεται στον κόσμο του κινήματος που σκέφτεται και προσπαθεί να προσδιορίσει τι σημαίνει διεθνιστική αλληλεγγύη σε ένα επικίνδυνο πολυ-πολικό κόσμο, που υπερασπίζεται τους πρόσφυγες χωρίς όρους και προϋποθέσεις, που δε θεωρεί δευτεροκλασάτη αντίθεση την έμφυλη καταπίεση, που ο αντιφασισμός του είναι αδιαπραγμάτευτος και όχι κατ΄ επιλογήν, που δεν βολεύεται πιστεύοντας ότι «για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι», «έφταιγαν όμως κι οι Ουκρανοί»

Οι οργανώσεις μας, CGT, FSU και Solidaires, καταδικάζουν την εισβολή στην Ουκρανία των ρωσικών στρατευμάτων, που παραβίασαν την ουκρανική εθνική κυριαρχία και τη χάρτα των Ηνωμένων Εθνών. Η ευθύνη για τον υπό εξέλιξη πόλεμο βαραίνει τον Βλαντίμιρ Πούτιν και το καθεστώς του: η απόφαση του εισάγει απότομα τις διεθνείς σχέσεις σε μια ασταθή και επικίνδυνη περίοδο. Η διαρκής ειρήνη στην Ανατολική Ευρώπη περνάει από την άμεση απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων από το ουκρανικό έδαφος και την επιστροφή της διπλωματίας προκειμένου να υπάρξει μια λύση που σέβεται τα δικαιώματα των λαών.

Μετά τη βίαιη καταστολή των πανεθνικών αντιπολεμικών διαδηλώσεων από τη ρωσική κυβέρνηση την Κυριακή 6 Μαρτίου 2022, τίθεται το ερώτημα τι συμπεράσματα βγάζουν από την κατάσταση οι ακτιβιστές που βρίσκονται εκεί. Η πρόσφατη σύλληψη του ακτιβιστή Aleksey Dmitriev δείχνει ότι η κρατική καταστολή δεν έχει μειωθεί τις ημέρες μετά την 6η Μαρτίου. Ο Vladislav Siiutkin, ακτιβιστής του Ρωσικού Σοσιαλιστικού Κινήματος (Sotsialnyi Ruh), δίνει την εκτίμησή του για την τρέχουσα κατάσταση σε συνέντευξή του στο Κίνημα για τον Σοσιαλισμό.

Τον Μάρτιο του 2011 ξέσπασαν στη Συρία διαδηλώσεις κατά του δικτάτορα Μπασάρ αλ Άσαντ. Ο Άσαντ έστρεψε όλη τη δύναμη του στρατού εναντίον του επαναστατικού κινήματος που ακολούθησε- ωστόσο, για κάποιο χρονικό διάστημα, φάνηκε πιθανό ότι θα μπορούσε να ανατραπεί η κυβέρνησή του. Τότε επενέβη ο Βλαντιμίρ Πούτιν, επιτρέποντας στον Άσαντ να παραμείνει στην εξουσία με τεράστιο κόστος σε ανθρώπινες ζωές και εξασφαλίζοντας ένα στήριγμα για τη ρωσική ισχύ στην περιοχή. Στο κείμενο που ακολουθεί, μια συλλογικότητα Σύρων εξόριστων και συντρόφων τους σκέφτεται πώς οι εμπειρίες τους από τη Συριακή Επανάσταση μπορούν να βοηθήσουν τις προσπάθειες υποστήριξης της αντίστασης στην εισβολή στην Ουκρανία και του αντιπολεμικού κινήματος στη Ρωσία.

Το παρόν κείμενο γράφτηκε με τη μορφή απάντησης σε επικριτικό σχόλιο του Στάθη Κουβελάκη στο “Σημείωμα για τη ριζοσπαστική αντιιμπεριαλιστική θέση σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία”. Το άρθρο του Στάθη Κουβελάκη (με τον τίτλο “Ο πόλεμος στην Ουκρανία και ο αντιιμπεριαλισμός σήμερα. Μια απάντηση στον Gilbert Achcar” έχει ήδη δημοσιευτεί σε διάφορες γλώσσες, π.χ. γαλλικά, ισπανικά. Η ανταπάντηση του Ασκάρ έχει την αυτονομία της, καθώς διευκρινίζει ορισμένες πλευρές του “Σημειώματος” που ήδη δημοσιεύσαμε και, για αυτό, κρίναμε σωστό και συμπληρωματικό να την μεταφράσουμε

Εμείς, γυναίκες της Ρωσίας, αρνούμαστε να γιορτάσουμε την 8η Μάρτη φέτος. Μη μας δώσετε λουλούδια, καλύτερα να πάτε έξω και να τα εναποθέσετε στη μνήμη των νεκρών πολιτών της Ουκρανίας (κάπου 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εκεί, μεταξύ τους και παιδιά), εναντίον της οποίας η δική μας χώρα εξαπέλυσε επιθετικές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Εάν είστε στη Ρωσία, να πάτε τα λουλούδια που σας έδωσαν στα μνημεία των πεσόντων: Τα λουλούδια είναι καλύτερα από τις σφαίρες. Αν είστε σε άλλη χώρα, να τα πάτε να τα εναποθέσετε στις ουκρανικές πρεσβείες παντού.

Ο Συνασπισμός Σοσιαλιστών Ενάντια στον Πόλεμο είναι μια νέα συσπείρωση σοσιαλιστών και κομμουνιστών ακτιβιστών και οργανώσεων μέσα στη Ρωσική Ομοσπονδία. Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στη γνωστή μαρξιστική ιστοσελίδα Jacobinmag. Μετάφραση: Γιώργος Μητραλιάς

…Υπάρχει μόνον ένας τρόπος για να προλάβουμε αυτές τις καταστροφές. Εμείς οι ίδιοι, οι άνδρες και οι γυναίκες της Ρωσίας, πρέπει να σταματήσουμε αυτό τον πόλεμο. Η χώρα ανήκει σε εμάς, όχι σε μια χούφτα αλλόφρονες γέροντες με παλάτια και γιώτ. Είναι ώρα να την πάρουμε πίσω. Οι εχθροί μας δεν είναι στο Κίεβο και στην Οδησσό, αλλά στη Μόσχα. Είναι ώρα να τους διώξουμε....

Ομιλητές/τριες: Denys Pilash, πολιτικός επιστήμονας και αριστερός ακτιβιστής στο Κίεβο. Hanna Perekhoda, διδακτορική φοιτήτρια στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Λωζάνης και μέλος της SolidaritéS στο καντόνι Vaud της Ελβετίας. Catherine Samary είναι συγγραφέας του βιβλίου Η Γιουγκοσλαβία διαμελίζεται,  μέλος του επιστημονικού συμβουλίου της Attac France μέλος της Διεθνούς Επιτροπής της Τέταρτης Διεθνούς. Η εκδήλωση αυτή διοργανώνεται από τους Internationalism from Below & Haymarket Books με τη συνδιοργάνωση των Commons: Journal of Social Criticism, LeftEast, New Politics magazine, Solidarity, Sotsialniy Rukh (Social Movement), μια δημοκρατική σοσιαλιστική οργάνωση στην Ουκρανία και την Tempest Collective.

Αναδημοσιεύουμε παλαιότερο άρθρο (του 2014) του συντρόφου Κοβαλέφσι, για το προφανές ενδιαφέρον του στη σημερινή συγκυρία.

Ο Σεργκέι Νικόλσκυ, Ρώσος φιλόσοφος του πολιτισμού, λέει ότι ίσως η πιο σημαντική ιδέα για τους Ρώσους «από την πτώση του Βυζαντίου μέχρι σήμερα είναι η ιδέα της αυτοκρατορίας και το γεγονός ότι αποτελούν ένα αυτοκρατορικό έθνος. Ανέκαθεν ξέραμε ότι ζούμε σε μια χώρα της οποίας η ιστορία είναι μια αδιάκοπη ακολουθία εδαφικών επεκτάσεων, κατακτήσεων, προσαρτήσεων, της άμυνας τους, των προσωρινών απωλειών και των νέων κατακτήσεων. Η ιδέα της αυτοκρατορίας ήταν από τις πιο πολύτιμες στις ιδεολογικές μας αποσκευές και αυτήν διακηρύσσουμε στα άλλα έθνη…

Ζαπατιστική Επιτροπή Έκτη

Υπάρχει μια επιθετική δύναμη, ο ρωσικός στρατός. Στο παιχνίδι υπάρχουν συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, και από τις δύο πλευρές. Αυτοί που υποφέρουν τώρα, από τις χίμαιρες των μεν και από τους ύπουλους οικονομικούς υπολογισμούς των δε, είναι οι λαοί της Ρωσίας και της Ουκρανίας (και ίσως σύντομα και οι λαοί και άλλων γεωγραφιών, κοντινών ή μακρινών). Ως ζαπατίστας δεν υποστηρίζουμε το ένα ή το άλλο Κράτος, αλλά εκείνους που αγωνίζονται για τη ζωή ενάντια στο σύστημα. [Αναδημοσίευση από: Enlace Zapatista]