Michael Karadjis
Μετά από μια εβδομάδα αδικαιολόγητης, βίαιης και παράνομης επιθετικότητας των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 1.300 άτομα, μεταξύ των οποίων ο «Ανώτατος Ηγέτης» Αγιατολάχ Χαμενεΐ και μια σειρά άλλων κορυφαίων ηγετών, καθώς και μερικές εκατοντάδες μαθήτριες σε δύο σχολεία θηλέων, ολόκληρη η περιοχή της Δυτικής Ασίας βρίσκεται σε κατάσταση χάους… Μια τέτοια περιφερειακή ανάφλεξη είναι που επιδίωκαν οι Ισραηλινοί ηγέτες τα τελευταία δύο χρόνια (ή μάλλον εδώ και δεκαετίες) ως πρόσχημα για να ολοκληρώσουν την καταστροφή της Γάζας και της Δυτικής Όχθης και, ενδεχομένως, να προωθήσουν το σχέδιο του «Μεγάλου Ισραήλ», το οποίο ορισμένοι ηγέτες δεν μπόρεσαν να αντισταθούν να διακηρύξουν ανοιχτά τις τελευταίες ημέρες και μήνες.
Gilbert Achcar
Γιατί η Μέση Ανατολή μαστίζεται τόσο συχνά από πολέμους; Σε συνέντευξή του στον Bashir Abu-Manneh, συντάκτη του περιοδικού Jacobin, ο καθηγητής πολιτικής οικονομίας Gilbert Achcar υποστηρίζει ότι η απάντηση βρίσκεται κυρίως στην κεντρική θέση της περιοχής στην παγκόσμια οικονομία του πετρελαίου και στις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων που επιδιώκουν να την ελέγξουν. Ο Achcar αναλύει τη λογική της αμερικανικής επέμβασης, τα όρια της συμμαχίας ΗΠΑ-Ισραήλ, τη στρατηγική του Ιράν στη σημερινή σύγκρουση και τις περιφερειακές συνέπειες του εξελισσόμενου αυτοκρατορικού δόγματος της Ουάσιγκτον.
Ilan Pappé
Υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους το Ισραήλ θα δυσκολευτεί να ακολουθήσει τη στρατηγική του μακροπρόθεσμα. Παρόμοιες εκστρατείες στο παρελθόν εγκαταλείφθηκαν τη στιγμή που αντιμετώπισαν δυσκολίες. Η απώλεια ζωών Αμερικανών, η πίεση από άλλες χώρες της περιοχής, η κοινή γνώμη στις ΗΠΑ, η πιθανή ανθεκτικότητα του ιρανικού καθεστώτος και η συνεχιζόμενη αντίσταση των Παλαιστινίων μπορεί να αλλάξουν την ισορροπία. Η εισβολή στο Λίβανο, κρίνοντας από προηγούμενες προσπάθειες, δεν θα ωφελήσει κανέναν. Πολλά εξαρτώνται από την παγκόσμια συμμαχία που ενισχύει τους πολέμους του Ισραήλ: η βιομηχανία όπλων, οι πολυεθνικές εταιρείες, οι μεγαλομανείς ηγέτες ισχυρών κρατών, οι χριστιανικές και εβραϊκές σιωνιστικές ομάδες πίεσης, οι δειλές κυβερνήσεις του βόρειου ημισφαιρίου καθώς και τα διεφθαρμένα αραβικά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή. Το σίγουρο είναι ότι πριν τελειώσει αυτό το φιάσκο, το Ισραήλ θα προκαλέσει μεγάλο πόνο στους Ιρανούς, τους Λιβανέζους και τους Παλαιστινίους.
Yuval Abraham
Λίγους μήνες μετά τις 7 Οκτωβρίου, εγγράφηκα σε ένα εισαγωγικό μάθημα για τη γενοκτονία στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο του Ισραήλ. Ο διδάσκων ξεκίνησε το πρώτο μάθημα λέγοντάς μας –σε περίπου 20 Εβραίους-Ισραηλινούς φοιτητές που είχαμε συγκεντρωθεί στο Zoom– ότι μέχρι το τέλος του εξαμήνου θα κατανοούσαμε ακριβώς τι σημαίνει γενοκτονία και θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε γιατί το Ισραήλ δεν διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα. Με λίγα λόγια, το επιχείρημά του ήταν το εξής: το πολύ πολύ, το Ισραήλ μπορεί να καταστρέφει τη Γάζα, αλλά οι ενέργειές του καθοδηγούνται από στρατιωτικούς στόχους και όχι από «πρόθεση να καταστρέψει» μια συγκεκριμένη ομάδα «ως τέτοια», όπως ορίζει η Σύμβαση για τη Γενοκτονία. Χωρίς αυτή την πρόθεση, κατέληξε, ο όρος γενοκτονία δεν ισχύει.
Gilbert Achcar
Όσο για τον περήφανο παλαιστινιακό λαό, έχει περάσει έναν αιώνα αποδεικνύοντας την άρνησή του να υποταχθεί στους καταπιεστές του – είτε πρόκειται για τις βρετανικές αρχές της Εντολής είτε για τη σιωνιστική κυβέρνηση. Δεν θα φιλήσει το χέρι του Ντόναλντ Τραμπ ούτε θα του δείξει «εκτίμηση», ανεξάρτητα από το τι μπορεί να κάνουν εκείνοι που ισχυρίζονται ότι τον εκπροσωπούν. Δεν θα υποταχθούν στο λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης που προεδρεύει ο Τραμπ, στο οποίο συμμετέχουν προσωπικότητες όπως ο Τόνι Μπλερ, συνεργάτης του Τζορτζ Μπους στην κατοχή του Ιράκ. Αντίθετα, ο παλαιστινιακός λαός θα συνεχίσει τον αγώνα του για πλήρη δικαιώματα, χωρίς να υποχωρήσει. Είναι καιρός να αντλήσει διδάγματα από την Καρίθα (σοβαρή καταστροφή) του σήμερα, καθώς και από τη Νάκμπα του χθες, και να βρει έναν τρόπο να ανακτήσει τη δυναμική που είχε επιτύχει κατά τη διάρκεια των δύο ένδοξων λαϊκών ιντιφάντα του 1936 και του 1988 – τα αποκορύφωμα της μακράς ιστορίας της αντίστασής του.
Ο σιωνισμός και το κράτος του δεν μπορούν να μεταρρυθμιστούν, επειδή ούτε η παρούσα θυσία των ισραηλινών ομήρων από τον Νετανιάχου, ούτε οι προνομιακές συμμαχίες του με όλα τα νεοφασιστικά και αντισημιτικά αποβράσματα του κόσμου, αποτελούν κάτι καινούργιο για τον σιωνισμό. Ο Νετανιάχου απλώς δεν κάνει τίποτα άλλο από το να σπρώχνει τη σιωνιστική λογική στα άκρα. Προς μεγάλη δυστυχία όχι μόνο των Παλαιστινίων, ολάκερης της Μέσης Ανατολής και όλων μας, αλλά και των ίδιων των Ισραηλινών Εβραίων...
Το κείμενο του Ισραηλινού πανεπιστημιακού Ron Dudai, έχει δύο σπάνιες αρετές: περιγράφει πιστά τη διολίσθηση της ισραηλινής κοινωνίας στη σημερινή οικτρή της απάνθρωπη πραγματικότητα, μέσα από την σχέση της με την αλήθεια των ίδιων των εγκληματικών πολιτικών και πράξεων της. Και ταυτόχρονα, εμβαθύνει την αναπόδραστη πορεία του Ισραηλινού Κράτους αλλά και της συντριπτικής πλειοψηφίας των Εβραίων πολιτών του προς την παρούσα γενοκτονική και αγριανθρωπική τους πραγματικότητα, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην τέλεια αποκτήνωση τους! Μοναδική ακτίνα φωτός σε αυτό το μαύρο και άραχνο τοπίο, είναι οι, δυστυχώς, λίγοι αλλά, ευτυχώς, αυξανόμενοι ηρωικοί Ισραηλινοί πολίτες που δεν σιωπούν, δεν το βάζουν κάτω και μαχόμενοι στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού...
Η ανάλυση και η θέση που θα αναπτύξω εδώ είναι ουσιαστικά αυτές που προωθώ εδώ και σχεδόν έξι δεκαετίες, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Μπορούν να βρεθούν στο αρχείο της Matzpen, της Σοσιαλιστικής Οργάνωσης στο Ισραήλ, η οποία ιδρύθηκε το 1962, αλλά δεν υπάρχει πλέον.Θα ασχοληθώ με το ερώτημα: ποιο θα ήταν ένα κομμουνιστικό, μαρξιστικό πρόγραμμα για την επίλυση της αποικιακής σύγκρουσης στο ισραηλινοπαλαιστινιακό ζήτημα. Θεωρώ ότι δεν χρειάζεται, για ένα ακροατήριο όπως αυτό, να εξηγήσω ότι πρόκειται πραγματικά για μια αποικιακή σύγκρουση, μια σύγκρουση που οφείλεται στην αποικιοκρατία. Αυτό δεν είναι μια αξιακή κρίση. Είναι γεγονός
Gilbert Achcar
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, που έγιναν σε συνέντευξη στο Fox News την περασμένη Πέμπτη και σε δύο συνεντεύξεις Τύπου την Κυριακή, προκάλεσαν μεγάλη αναταραχή. Καταδικάστηκαν από τις περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της γερμανικής κυβέρνησης (κάτι εξαιρετικά σπάνιο), οι οποίες τον κατηγορούν ότι ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της Λωρίδας της Γάζας καταλαμβάνοντας τις υπόλοιπες κατοικημένες περιοχές, από την πόλη της Γάζας έως το Ντεϊρ αλ-Μπάλαχ. Υποκριτικές καταγγελίες έχουν ξεσπάσει, προειδοποιώντας τον Νετανιάχου ότι αυτό το σχέδιο θα οδηγήσει σε μαζικές εκτοπίσεις και μεγάλο αριθμό θανάτων, σαν να μην υπήρχαν ήδη η γενοκτονία και οι εκτοπίσεις που διαπράττει ο σιωνιστικός στρατός τους τελευταίους 22 μήνες, και που υποστηρίχθηκαν για αρκετούς μήνες από τις ίδιες δυτικές κυβερνήσεις που σήμερα κατηγορούν τον Νετανιάχου, ως χειρότερες από αυτές που υπόσχεται τώρα.
Το B’tselem είναι το παλαιότερο κέντρο πληροφόρησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ισραήλ. Είναι μία από τις δύο οργανώσεις στο Ισραήλ (μαζί με τους Γιατρούς για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) που έχουν πλέον αναγνωρίσει επίσημα τον πόλεμο του ισραηλινού κράτους κατά της Γάζας ως γενοκτονία Ακολουθεί η περίληψη της έκθεσης του B’tselem με τίτλο «Η δική μας γενοκτονία». ..Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, το Ισραήλ ξεκίνησε μια εντατική στρατιωτική επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία συνεχίζεται ακόμη και 21 μήνες μετά. Η επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα περιλαμβάνει μαζικές δολοφονίες, τόσο με άμεσες επιθέσεις όσο και με τη δημιουργία καταστροφικών συνθηκών που αυξάνουν τον τεράστιο αριθμό των θυμάτων, καθώς και τις σοβαρές σωματικές ή ψυχικές βλάβες σε ολόκληρο τον πληθυσμό της Λωρίδας, μεγάλης κλίμακας καταστροφή των υποδομών και των συνθηκών διαβίωσης, μαζικές συλλήψεις και κακοποίηση κρατουμένων σε ισραηλινές φυλακές, οι οποίες έχουν μετατραπεί ουσιαστικά σε στρατόπεδα βασανιστηρίων για χιλιάδες Παλαιστινίους που κρατούνται χωρίς δίκη, μαζική αναγκαστική εκτόπιση, συμπεριλαμβανομένων προσπαθειών εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων στη Γάζα...
