Ο ηθικός, δεοντολογικός και νομικός πάτος του «συνδικαλιστή» αστυνομικού Σταύρου Μπαλάσκα φαίνεται ότι είναι πολύ βαθιά ακόμα. Σε σημερινή τηλεοπτική εκπομπή, σχολιάζοντας τη γυναικοκτονία στα Γλυκά Νερά της νεαρής μητέρας από τον σύζυγό της και την αποκάλυψη της ενοχής του, ανέφερε: "Είναι βλάκας πρώτα απ’ όλα. Εκείνη τη στιγμή που σκότωσε τη γυναίκα του, εάν έχουμε ατυχές γεγονός μέσα στον θυμό του και μέσα στο τα ‘χασε και τρελάθηκε, εάν έπαιρνε τηλέφωνο την Αστυνομία δεν θα πήγαινε ούτε τέσσερα χρόνια φυλακή, γιατί θα πήγαινε εν βρασμώ ψυχής σε ενδοοικογενειακό καβγά. Χωρίς να το θέλω εκείνη τη στιγμή, δεν λειτουργούσα εγώ, πρώην έντιμος βίος, 4.000 πράγματα. Θα πήγαινε 5-6 χρόνια φυλακή. Είναι ένα νέο παιδί"

40 μέρες μετά τη δολοφονία της Καρολάιν ο γυναικοκτόνος, Μπάμπης Αναγνωστόπουλος, ομολογεί. Η λύση μπορεί να ήταν μπροστά στα μάτια της αστυνομίας, ωστόσο το αφήγημα του θύτη δύσκολα έσπαγε. Ίσως να φταίει το επάγγελμά του, ίσως η καλή κοινωνική του θέση, ίσως η τάση του «είναι πολύ καθώς πρέπει και αποκλείεται». Δεν ήταν βλέπετε και ο γεωργιανός που έσπευσαν να συλλάβουν, χωρίς να έχει καμία σχέση με το φόνο. Άλλη μία γυναικοκτονία προστίθεται στον τεράστιο αυτό κατάλογο. Και αυτό ΓΙΑΤΙ? Γιατί η δολοφονημένη έψαχνε τρόπο να φύγει από το σπίτι μαζί με το παιδί.

Πέρασε ένας χρόνος από τότε που το παιδί μας, ο Βασίλειος Μάγγος, μετέχοντας στον αγώνα κατά της καύσης σκουπιδιών από το τσιμεντάδικο της Lafarge στο Βόλο, χτυπήθηκε αναίτια μπροστά στο Μέγαρο της Δικαιοσύνης από αστυνομικούς της Α.Δ. Μαγνησίας, βασανίστηκε και οδηγήθηκε στο θάνατο. Μέχρι σήμερα περιμένουμε τα αποτελέσματα του πορίσματος από την διεξαγόμενη ΕΔΕ, ειδικά μετά τη δέσμευση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη (σε δημόσια τοποθέτησή του στις 15-7-2020 σε τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΪ) ότι το περιστατικό ξυλοδαρμού του γιου μας θα διερευνηθεί «απολύτως», ανεξάρτητα από τα αίτια θανάτου του.

Η διεθνής καπιταλιστική κρίση που ξέσπασε το 2008 έσπειρε εκατομμύρια θύματα φτώχειας κι απελπισίας, συνδυασμένη πλέον με τα εκατομμύρια νεκρών της πανδημίας, δείχνει ότι καμιά ειρήνη μεταξύ του κεφαλαίου και των δυνάμεων της εργασίας δεν είναι εφικτή. Για να υπάρξει κοινωνική ειρήνη πρέπει να νικήσουμε στον ταξικό πόλεμο. Να τους ανατρέψουμε επιβάλλοντας τις δικές μας ανάγκες, τα δικά μας όνειρα. Δεν έχουμε να χάσουμε άλλα παρά μόνο να κερδίσουμε τα πάντα. Για να ανασάνουμε ελεύθερα πρέπει να σηκώσουμε ψηλά τις γροθιές μας.

Yueran Zhang

Αυτό που θυμάται ο κόσμος από τις διαδηλώσεις της πλατείας Τιενανμέν το 1989 ήταν οι φοιτητές. Όμως πάνω απ’ όλα, ήταν μια μαζική εργατική εξέγερση για τη σοσιαλιστική δημοκρατία.

Julie Hearn

Abdulsalam Dallal

Ξεκινάμε καταγράφοντας τα τοπικά συμβούλια στις περιοχές που ελεγχόταν από την αντιπολίτευση ως όργανα αυτοδιοίκησης. Στη συνέχεια διερευνούμε πέντε τρόπους με τους οποίους η δυτική βοήθεια υπονόμευσε αυτά τα συμβούλια στην καρδιά της επανάστασης. Πρώτον, η συντριπτική πλειοψηφία της δυτικής βοήθειας πήγαινε στο καθεστώς Άσαντ, το οποίο, κάτω από τη στενή εποπτεία των υπηρεσιών ασφαλείας του, φρόντιζε να τη διανέμει στους πολιτικούς υποστηρικτές του και όχι στους αντιπάλους του. Χρησιμοποίησε έτσι αυτή τη βοήθεια με μεγάλη επιτυχία για να χρηματοδοτήσει την αντεπανάστασή του... Το 2015 λιγότερο από το 1% του συνολικού προϋπολογισμού του ΟΗΕ για τη βοήθεια προς τη Συρία έφτασε σε περιοχές που ελέγχονται από την αντιπολίτευση.

Συναντηθήκαμε με τη Σάλμα, τον Χάνι, τον Ματζντ, τον Οσάμα, τον Άμπου Σέλμα, ακτιβιστές που εμπνέονται από τις αξίες του αντι-αυταρχισμού και της άμεσης δημοκρατίας. Προερχόμενοι από τη Δαμασκό και τις γύρω περιοχές, ιδίως τη γνωστή πλέον Ντούμα (μια πολύ με θλιβερές αναμνήσεις) και το στρατόπεδο Γιαρμούκ, ζουν τώρα στην Τουλούζη, το Παρίσι και τη Βηρυτό, όπου έχουν έρθει για να «πάρουν μιαν ανάσα» και να προετοιμαστούν για τον επόμενο γύρο αγώνων. Γι’ αυτούς, η έκβαση της σύγκρουσης δεν μπορεί να είναι μια επιλογή του τύπου «Μπασάρ ή Σαρία», όπως ψέλνει η χορωδία, από την άκρα αριστερά έως την άκρα δεξιά. Αισθάνονται την σημερινή αποκατάσταση της εικόνας του τυράννου, που ρίχνει τη συριακή αντιπολίτευση στο ίδιο τσουβάλι με τους σαλαφιστές σκοταδιστές, σαν μαχαιριά στην πλάτη. Έχουν συντριβεί αλλά δεν υποκύπτουν. Αυτό θα ήταν σα να πρόδιδαν τους εαυτούς τους. Με αυτές τις μαρτυρίες, το CQFD θέλει να βοηθήσει να δοθεί φωνή σ’ αυτούς τους αόρατους ανθρώπους.

Joseph Daher

Η Δαμασκός οργάνωσε μια πλήρους κλίμακας παρωδία με τις δεύτερες «προεδρικές εκλογές» αφότου ξεκίνησε η επαναστατική διαδικασία το 2011. Ο Μπασάρ αλ-Άσαντ «κέρδισε το 95,1% των ψήφων», βελτιώνοντας το αποτέλεσμά του από τις προεδρικές εκλογές του 2014 (88%). Από τότε που η οικογένεια Άσαντ ήρθε στην εξουσία το 1970, ο κύριος σκοπός των προεδρικών εκλογών ήταν πάντα η κινητοποίηση των δικτύων του καθεστώτος και η επιβεβαίωση της απόλυτης εξουσίας της πάνω στη συριακή κοινωνία.

Δήλωση Μιχάλη Ρίζου, εκπροσώπου ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ – ΚΙΝΗΣΕΩΝ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ! Η ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΛΥΣΣΩΔΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΘΥΜΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ «ΧΑΜΗΛΩΝ ΠΤΗΣΕΩΝ»! Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο έκτρωμα! Να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ! …Οι εργαζόμενοι αύριο θα ξαναβγούν στους δρόμους και θα ξανααπεργήσουν. Κόντρα στις σειρήνες της υποταγής, τους εργατοπατέρες και τον κ. Χατζηδάκη. Διότι ξέρουν καλύτερα από όλους τα συμφέροντά τους. Και μέσα από τους δρόμους της φωτιάς θα ανασυγκροτήσουν ταξικά το κίνημα, θα αναδείξουν τις νέες συνδικαλιστικές και πολιτικές πρωτοπορίες τους για να νικήσουν!

Να αποσύρει εδώ και τώρα η κυβέρνηση της ΝΔ το νομοσχέδιοΧατζηδάκη. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την απεργοσπαστικήαγωγή του Υπουργείου Παιδείας ενάντια στους κλάδους που απεργούν στις 16/6και κατά την γνώμη του Υπουργείου εμπλέκονται στις πανελλαδικές εξετάσεις.