Από τον Rubén Tzanoff

Ανεξάρτητα από ό,τι λένε τα ΜΜΕ και η προπαγάνδα, αυτός ο πόλεμος παραμένει μονόπλευρος. Η ουκρανική αντίσταση κατάφερε να ανακόψει την προέλαση των Ρώσων και, με τεράστιες προσπάθειες, να χτυπήσει στρατιωτικούς στόχους σε εχθρικό έδαφος, κυρίως μέσω της χρήσης drones. Ωστόσο, αυτό δεν αλλάζει ποιοτικά την ισορροπία δυνάμεων. Η Ρωσία είναι μια στρατιωτική και ιμπεριαλιστική δύναμη. Η Ουκρανία είναι μια εξαρτημένη χώρα που υφίσταται εισβολή. Δεν υπάρχει πόλεμος μεταξύ δύο ισότιμων δυνάμεων, ούτε υπάρχει άμεση επέμβαση στρατευμάτων από διαφορετικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που θα δικαιολογούσε την υιοθέτηση μιας στάσης επαναστατικής ηττοπάθειας. Υπάρχει μια δύναμη που εισβάλλει και ένας λαός που αντιστέκεται όσο καλύτερα μπορεί. Υπάρχει ένας στρατός κατοχής και ένας άλλος που, μαζί με τον πληθυσμό, μάχεται για το έδαφός του.

Όπως έγραψε κάποτε ο Υποδιοικητής Μάρκος, «Λυπούμαστε για την αναστάτωση, αλλά αυτή είναι μια επανάσταση». Η αναστάτωση της υποστήριξης της ουκρανικής αντίστασης μπορεί να έχει απομονώσει τους Ζαπατίστας από τους παραδοσιακούς συμμάχους τους, αλλά υποδεικνύει επίσης μια επανάσταση στον τρόπο που σκεφτόμαστε την ίδια τη διεθνή αλληλεγγύη. Στα ερείπια των πόλεων της Ουκρανίας και στα κελιά των φυλακών της Ρωσίας, αυτή η επανάσταση συνεχίζεται. Το ερώτημα για τους υπόλοιπους από εμάς είναι αν θα συμμετάσχουμε σε αυτήν.

Η Λεβτσένκο περιέγραψε την κατάληψη από τη Ρωσία του μεγαλύτερου πυρηνικού σταθμού στην Ευρώπη τον Μάρτιο του 2022. Η Χριστίνα εργάστηκε ως μηχανικός στον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζια για πάνω από 10 χρόνια, τους τελευταίους 18 μήνες υπό κατοχή. Τέσσερις ημέρες μετά την πλήρη εισβολή της Ρωσίας, στις 28 Φεβρουαρίου 2022, οι κάτοικοι της γειτονικής πόλης Ενερχοντάρ έστησαν οδοφράγματα και σχημάτισαν μια ανθρώπινη ασπίδα 10.000 ατόμων γύρω από το εργοστάσιο, προκειμένου να εμποδίσουν την προέλαση του ρωσικού στρατού. Η Εθνοφρουρά διέθετε μόνο ελαφρύ οπλισμό, ο οποίος δεν μπορούσε να αντιπαρατεθεί στο ρωσικό πυροβολικό που άνοιξε πυρ εναντίον των ειρηνικών διαδηλωτών στις 3 Μαρτίου. Μέχρι την επόμενη μέρα, το κέντρο εκπαίδευσης, το φυλάκιο της πύλης και το διοικητικό κτίριο είχαν καταστραφεί, ενώ ο πυρηνικός σταθμός ZNPP είχε περιέλθει υπό ρωσικό έλεγχο.

Οι Ουκρανοί αγωνίζονται ενάντια στην κατοχή από το 2014, όταν η Ρωσία κατέλαβε την Κριμαία. Πολλοί περισσότεροι έχουν εμπλακεί στους αγώνες από την έναρξη της πλήρους εισβολής της Ρωσίας, που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2022. Τη στιγμή της πλήρους εισβολής το 2022, πολλοί πίστευαν ότι η Ουκρανία θα καταληφθεί σύντομα, ο Ζελένσκι θα βρεθεί στην εξορία και θα εγκατασταθεί μια κυβέρνηση-μαριονέτα. Αυτό δεν συνέβη. Ο ουκρανικός λαός αντέδρασε.… Το Διεθνές Δίκτυο Αλληλεγγύης προς την Ουκρανία (INSU) οργανώνει μια διεθνή αποστολή για να μεταφέρει βοήθεια στην Ουκρανία και να υπενθυμίσει στον κόσμο τα δεινά του ουκρανικού λαού και την ανάγκη για αλληλεγγύη. Πρόκειται για μια παγκόσμια χερσαία αποστολή.

Οι ακτιβιστές αλληλεγγύης προς την Ουκρανία σε όλο τον κόσμο πρέπει να κινητοποιηθούν για την απόσυρση των νομικών διαδικασιών εναντίον του αριστερού Ουκρανού ακτιβιστή Maksym Shumakov. Ο Μαξίμ είναι υποστηρικτής της αριστερής φοιτητικής ένωσης / δικτύου ακτιβιστών «Priama Diia» (Άμεση Δράση) και στο παρελθόν ήταν ένας από τους ηγέτες της στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Λβιβ. Επίσης, ανήκει στη συντακτική ομάδα του περιοδικού «Spilne» (Commons). Παρά το γεγονός ότι είναι ένθερμος υποστηρικτής του πολέμου αντίστασης της Ουκρανίας ενάντια στον ρωσικό ιμπεριαλισμό, αντιμετωπίζει ποινική δίωξη για τη διάδοση «κομμουνιστικών συμβόλων» βάσει των ουκρανικών νόμων περί «αποκομμουνισμού».

Όσοι αυτοαποκαλούνται «ειρηνιστές» και αγωνίζονται εδώ και πάνω από τέσσερα χρόνια για να μην λάβουν όπλα οι Ουκρανοί, θα πρέπει τώρα να πανηγυρίζουν, καθώς μόλις κέρδισαν έναν εκλεκτό υποστηρικτή: ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ αρνήθηκε κατηγορηματικά τόσο να δώσει στους Ουκρανούς πυραύλους Patriot, όσο και να τους παράσχει την τεχνολογία για να τους κατασκευάζουν οι ίδιοι. Και έτσι, βλέπουμε τώρα να πέφτουν πάνω στις μεγάλες και τις μικρότερες πόλεις της Ουκρανίας και στους ανυπεράσπιστους πολίτες τους οι ρωσικοί βαλλιστικοί πύραυλοι, που έχουν ήδη προκαλέσει χιλιάδες νεκρούς και ανάπηρους, κάτι που προφανώς δεν μπορεί παρά να μας φέρνει πιο κοντά… στην ειρήνη.

Γι’ αυτό δεν σας ζητώ συμπάθεια. Σας ζητώ να δράσετε: γράψτε επιστολές στους πολιτικούς κρατούμενους -τόσο Ουκρανούς όσο και Ρώσους-, διότι η δημοσιότητα είναι ένα όπλο που λειτουργεί πραγματικά. Ασκήστε πίεση στις κυβερνήσεις σας όταν συμβιβάζονται σε θέματα αρχών για χάρη του φυσικού αερίου ή των συμβολαίων. Δημιουργήστε συνδικάτα και ενισχύστε την αλληλεγγύη προς τους Ουκρανούς εργαζόμενους -προς την εργατική τάξη. Διότι μια νίκη σε αυτόν τον πόλεμο, αν είναι απλώς μια νίκη για την κυβέρνηση, θα μας αφήσει στην ίδια κατάσταση όπως πριν: χωρίς φαγητό στο τραπέζι, χωρίς δικαιώματα, χωρίς φωνή. Αλλά μια νίκη της εργατικής τάξης -επί του Πούτιν, επί του ρωσικού ιμπεριαλισμού και επί της δικής μας ολιγαρχίας- θα είναι η πρώτη πραγματική νίκη εδώ και δεκαετίες που θα αξίζει να γιορταστεί χωρίς επιφυλάξεις.

Ένα ουκρανικό δικαστήριο έκρινε αυτό το μήνα τον Μποχντάν Σιρότιουκ, έναν τροτσκιστή, ένοχο για εσχάτη προδοσία και τον καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκισης -αποκλειστικά και μόνο για τα κείμενα που έγραψε σχετικά με τον πόλεμο. Αυτή είναι μια επίθεση στην ελευθερία του λόγου και πρέπει να αμφισβητηθεί, διαφορετικά η απόφαση αυτή θα μπορούσε να αποδειχθεί η αρχή μιας επικίνδυνης τάσης. Το δικαστήριο στο Περβομάισκ, στην περιφέρεια Μικολάγεφ της νοτιοανατολικής Ουκρανίας, καταδίκασε τον 27χρονο Σιρότιουκ με βάση κείμενα που δημοσιεύτηκαν στον ιστότοπο World Socialist Web Site.

Ο κ. Acosta δήλωσε: «Αυτή η ζωτικής σημασίας πρωτοβουλία έχει διπλό στόχο. Πρώτον, να συμβάλει στην ενίσχυση του ήδη σημαντικού επιπέδου υλικής βοήθειας που παρέχεται στον ουκρανικό λαό από ενώσεις αλληλεγγύης σε όλη την Ευρώπη. Αυτή η βοήθεια συνέβαλε στη διασφάλιση της επιβίωσης της Ουκρανίας τον περασμένο χειμώνα. Για τον επόμενο χειμώνα, η προσπάθειά μας θα πρέπει να είναι μεγαλύτερη. Ακόμη και σήμερα, το επίπεδο των ρωσικών επιθέσεων στις πόλεις της Ουκρανίας είναι το υψηλότερο από το 2022 -φανταστείτε πόσο δύσκολη θα είναι η ζωή κατά την επόμενη χειμερινή επίθεση του Πούτιν. Ο δεύτερος στόχος της Αποστολής θα είναι «να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με τη δεινή κατάσταση της Ουκρανίας και να ενισχύσει την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών.»

Η Ουκρανία βρίσκεται στο κατώφλι όχι μόνο μιας πολιτικής κρίσης, αλλά και μιας κοινωνικοοικονομικής κρίσης μεγάλης κλίμακας. Ενώ η πρώτη μπορεί, κατά κάποιον τρόπο, να επιλυθεί μέσω εκλογών, η δεύτερη απαιτεί μια πιο ριζική αναδιάρθρωση μέσω δημόσιου ελέγχου και κοινωνικού αγώνα, και αυτό προϋποθέτει τη συμμετοχή ολόκληρης της κοινωνίας. Η πρώτη κρίση καταστρέφει την εμπιστοσύνη· η δεύτερη καταστρέφει τα ίδια τα θεμέλια της επιβίωσης του λαού… Προτείνω ένα πείραμα. Υποστηρίξτε κάθε μορφή αυτοοργάνωσης για την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων — τόσο στους χώρους εργασίας όσο και έξω από αυτούς. Συμμετάσχετε στον αγώνα ενάντια στην αύξηση των εισιτηρίων, η οποία είναι αποτέλεσμα των λαθών και της διαφθοράς των ιθυνόντων. Θα δείτε πώς η κοινωνία μας γίνεται πιο ενωμένη μέσα από την αλληλεγγύη, πιο ανθεκτική και πιο αισιόδοξη για το μέλλον.