Στο κείμενο που ακολουθεί, ο Ζιλμπέρ Ασκάρ, που ίσως είναι ο πιο έγκυρος και πιο διορατικός αναλυτής των μεσανατολικών εξελίξεων στα φώτα του οποίου καταφεύγουν ακόμα και τα μεγάλα ΜΜΕ της Δύσης και της Ανατολής, εξετάζει και απορρίπτει κατηγορηματικά τη “λύση των δυο κρατών” που προτείνεται από πολλούς, και εσχάτως και από κάποιες μεγάλες δυνάμεις, ως πανάκεια για την ειρήνευση της περιοχής. Στις αρχές του περασμένου Γενάρη, ο Ασκάρ είχε προβλέψει στην συνέντευξη του L’Humanité, ότι “επωφελούμενο της υποστήριξης των ΗΠΑ, το Ισραήλ δείχνει αποφασισμένο να τελειώνει μια και καλή με την Χεζμπόλαχ και το Ιράν” Γ.Μητραλιάς

Farrah Koutteineh

Τις τελευταίες εβδομάδες ήρθαν στο φως τρομακτικές αποκαλύψεις για εκτεταμένα σεξουαλικά βασανιστήρια και βιασμούς Παλαιστίνιων γυναικών από τις ισραηλινές δυνάμεις που εισέβαλαν στη Γάζα. Την περασμένη εβδομάδα αναφέρθηκε ότι μια έγκυος Παλαιστίνια απήχθη και κρατήθηκε όμηρος μαζί με την οικογένειά της από Ισραηλινούς στρατιώτες κοντά στο νοσοκομείο Αλ-Σίφα‘ της Γάζας. Την ξυλοκόπησαν βάναυσα για αρκετές ώρες και αφού είπε στους ισραηλινούς στρατιώτες ότι ήταν πέντε μηνών έγκυος, ο ξυλοδαρμός εντάθηκε. Στη συνέχεια ακολούθησαν στρατιώτες που τη βίασαν μπροστά στον σύζυγο και τα παιδιά της.

Hafsa Kanjwal

Αυτό το δεύτερο μέρος της συνέντευξης αναλύει τρεις διαφορετικές περιόδους αναταραχής και πολιτικής αλλαγής στο Κασμίρ: το καθεστώς μαριονέτα του Μπακσί Γουλάμ Μουχάμμαντ από το 1953-63, την ένοπλη εξέγερση της δεκαετίας του 1990 και τη διακυβέρνηση του Ναρέντρα Μόντι, ιδίως μετά την κατάργηση του άρθρου 370 του ινδικού Συντάγματος. Θα τονιστεί ο συγκεκριμένος οργανωμένος αγώνας για αυτοδιάθεση του λαού του Κασμίρ ενάντια στο ινδικό κράτος, ο ρόλος της λογοκρισίας, η πολιτιστική αντίσταση του Κασμίρ και οι ευρύτερες γεωπολιτικές συνδέσεις, ιδιαίτερα όσον αφορά το ουκρανικό και το παλαιστινιακό ζήτημα.

Hossam el-Hamalawy

Από την έναρξη της τελευταίας επίθεσης του Ισραήλ στη Γάζα, το αιγυπτιακό καθεστώς ήρθε και πάλι στο προσκήνιο. Πολλοί αναρωτιούνται γιατί το Κάιρο ουσιαστικά υποστηρίζει τον γενοκτονικό πόλεμο του Ισραήλ κλείνοντας το πέρασμα της Ράφα. Η θέση του καθεστώτος είναι κατανοητή αν λάβει κανείς υπόψη του πώς αντιλαμβάνονται τους Παλαιστίνιους οι δυνάμεις στο Κάιρο: ως πηγή απειλής, αστάθειας και έμπνευσης των Αιγυπτίων για εξέγερση. Η παλαιστινιακή υπόθεση αποτελούσε ανέκαθεν παράγοντα ριζοσπαστικοποίησης για τον αιγυπτιακό λαό. Τα περισσότερα, αν όχι όλα, τα σημεία καμπής στην ιστορία των συγκρούσεων του πολυπληθέστερου αραβικού έθνους ήταν, είτε άμεσα είτε έμμεσα, προϊόν μιας αλυσιδωτής αντίδρασης που πυροδοτήθηκε από την παλαιστινιακή αντίσταση και λαϊκή κινητοποίηση.

Οι κάτοικοι των πολιορκημένων περιοχών μπορούν να έχουν ηλεκτρική ενέργεια οκτώ ώρες την ημέρα ή και λιγότερο, με συχνές διακοπές ρεύματος. Φωτογραφίες του Sebastien Leban