Σε μια κοινωνία όπου οι πύρινοι λόγοι του Φιντέλ Κάστρο εξακολουθούν να συγκινούν όταν ακούγονται και να αποτελούν παράδειγμα αντιιμπεριαλιστικού αγώνα και απόδειξη ότι η επανάσταση είναι εφικτή, ότι η επανάσταση δεν είναι ένα σύνθημα αλλά η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης της πλειοψηφίας σε επίπεδα που δεν είναι εφικτά υπό τον καπιταλισμό. Αλλά όλα αυτά τα επιτεύγματα του Φιντέλ δεν πρέπει ποτέ να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στα οποία υποβλήθηκαν οι ομοφυλόφιλοι, τους οποίους ο ίδιος χαρακτήρισε ως «στραβά δέντρα», ούτε να ξεχάσουμε ότι επέτρεψε τη σταλινική καταστολή εναντίον των καλύτερων νεαρών επαναστατών διανοουμένων της δεκαετίας…

Hossam el-Hamalawy Κάθε φορά που οι ΗΠΑ αντιμετώπιζαν νομικούς περιορισμούς, το Ισραήλ παρενέβαινε για να παρέχει όπλα, εκπαίδευση και πληροφορίες στους συμμάχους του. Μια τέτοια συνεργασία ήταν φυσική. Το Ισραήλ και οι χούντες μοιράζονταν την άποψη ότι τα λαϊκά κινήματα ήταν εχθροί που έπρεπε να παρακολουθούνται, να εκτοπίζονται ή να εξοντώνονται. Η ίδια λογική ισχύει και σήμερα. Η Ουάσιγκτον επιβεβαιώνει την κυριαρχία της επί του Καράκας, και μια κυβέρνηση που γεννήθηκε από την αμερικανική παρέμβαση ανοίγει δίαυλο επικοινωνίας με το Ισραήλ. Μια κολομβιανή κυβέρνηση, πρόθυμη να αποκαταστήσει τις στενές σχέσεις με τον Τραμπ, επαναφέρει τις σχέσεις με το Ισραήλ και…

Ως μετανάστες και πρόσφυγες της διασποράς και της εξορίας από το Ιράν, των οποίων οι αγαπημένοι μας υποφέρουν στις φυλακές του ιρανικού κράτους και αντιμετωπίζουν την κρεμάλα, χαιρετίζουμε τους υπογράφοντες της ανοιχτής επιστολής «Προς τους πολιτικούς κρατούμενους του Ιράν, που βρίσκονται παγιδευμένοι “ανάμεσα στις δύο λεπίδες ενός ψαλιδιού”», η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα The Guardian στις 20 Αυγούστου 2026. Στο πλευρό μας στέκονται σύντροφοι και οργανώσεις από όλο τον κόσμο, οι οποίοι θεωρούν αυτόν τον αγώνα άρρηκτα συνδεδεμένο με τον δικό τους.

Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι το 2ο Φεστιβάλ Μίκη Θεοδωράκη, που διοργανώνει ο Δήμος Νέας Σμύρνης την ερχόμενη εβδομάδα, ξεκινά με συναυλία της Γλυκερίας και παρουσίαση του έργου «Η Μικρά Ασία του Μίκη – Από τον Τσεσμέ στον Ζορμπά». Αναμένουμε από τη δημοτική αρχή να ματαιώσει άμεσα την εμφάνιση της Γλυκερίας αναγνωρίζοντας την επιλογή αυτή ως αβλεψία και ατόπημά της! Η συναυλία μπορεί να διεξαχθεί πολύ καλύτερα αν από το μουσικό σχήμα απουσιάζουν όσοι και όσες σκύβουν το κεφάλι στους σύγχρονους ναζί, τους διασκεδάζουν και τους αντιμετωπίζουν σαν κανονικούς ανθρώπους και όχι ως δολοφόνους!

Farah Mokhtareizadeh Μια τέτοια αλληλεγγύη δεν μπορεί να ξεκινήσει με το να αποφασίζουμε για ποια σημεία του αγώνα ενός άλλου λαού επιτρέπεται να μιλάμε, ούτε μπορεί η πολιτική συμφωνία να γίνει προϋπόθεση για τη σχέση. Η πολιτική ιστορία του Ιράν προσφέρει ήδη έναν άλλο δρόμο: επαναστάτες που κατευθύνονται προς την Παλαιστίνη, φοιτητές που οργανώνονται στο πλευρό Μαύρων ριζοσπαστών, γυναίκες που αναπτύσσουν πολιτική σκέψη από τη φυλακή, επιζώντες που αρνούνται τη διαγραφή των νεκρών και κρατούμενοι που αρνούνται να παραδώσουν τα σώματά τους στον μηχανισμό της εκτέλεσης. Αυτές οι ιστορίες δεν προσφέρουν καμία θέση που να βρίσκεται ασφαλής έξω από το…