Gilbert Achcar

Γιατί η Μέση Ανατολή μαστίζεται τόσο συχνά από πολέμους; Σε συνέντευξή του στον Bashir Abu-Manneh, συντάκτη του περιοδικού Jacobin, ο καθηγητής πολιτικής οικονομίας Gilbert Achcar υποστηρίζει ότι η απάντηση βρίσκεται κυρίως στην κεντρική θέση της περιοχής στην παγκόσμια οικονομία του πετρελαίου και στις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων που επιδιώκουν να την ελέγξουν. Ο Achcar αναλύει τη λογική της αμερικανικής επέμβασης, τα όρια της συμμαχίας ΗΠΑ-Ισραήλ, τη στρατηγική του Ιράν στη σημερινή σύγκρουση και τις περιφερειακές συνέπειες του εξελισσόμενου αυτοκρατορικού δόγματος της Ουάσιγκτον.

Εθνική Επιτροπή του Tempest

Η διοίκηση Τραμπ παίζει για άλλη μια φορά τον ρόλο του αυτοκρατορικού νταή με το Ιράν. Ο Τραμπ έχει διατάξει την ενίσχυση του ναυτικού και της αεροπορίας γύρω από τη χώρα σε κλίμακα που δεν έχει υπάρξει από την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Ο Τραμπ έχει απαιτήσει, με τον χαρακτηριστικό του πρωτογονισμό, το Ιράν να καταλήξει σε συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τον εμπλουτισμό ουρανίου και τους βαλλιστικούς πυραύλους εντός 10-15 ημερών, αλλιώς «θα συμβούν άσχημα πράγματα». Οι ΗΠΑ έχουν στείλει δώδεκα πολεμικά πλοία, συμπεριλαμβανομένων δύο αεροπλανοφόρων, στην περιοχή, με επαρκή οπλισμό για να πραγματοποιήσουν συνεχείς επιθέσεις για αρκετές εβδομάδες. Αν αυτό είναι απλώς μπλόφα με σκοπό να ενισχύσει τη θέση των ΗΠΑ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τότε, σύμφωνα με κάποιες δεξαμενές σκέψεις, θα είναι η πιο δαπανηρή μπλόφα στην ιστορία.

N. Irazu

Η Μινεάπολη βρίσκεται υπό παραστρατιωτική κατοχή από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Από τον Δεκέμβριο, η «Επιχείρηση Metro Surge» έχει αναπτύξει πάνω από 3000 μασκοφόρους οπλισμένους άνδρες από διάφορες υπηρεσίες του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των ICE και CBP, περισσότερους από οποιαδήποτε άλλη πόλη. Άνθρωποι απαγάγονται από το δρόμο, ρίχνονται σε φορτηγά χωρίς πινακίδες και εξαφανίζονται. Αυτοκίνητα βρίσκονται εγκαταλελειμμένα με τα κλειδιά ακόμα στη μίζα, ως ενθύμια των επιδρομών της ICE. Σπάνε πόρτες χωρίς ένταλμα και ανακρίνουν οικογένειες για να αποκαλύψουν την τοποθεσία των μεταναστών γειτόνων τους. Τα παιδιά χρησιμοποιούνται ως δόλωμα για να προσελκύσουν μέλη της οικογένειας για απέλαση.

Luca Tavan

Ruby Healer

Καθώς ο τρόμος της ICE εξαπλώθηκε από πόλη σε πόλη, γρήγορα ακολούθησαν δίκτυα άμεσης αντίδρασης που παρακολουθούν και παρεμποδίζουν τις επιχειρήσεις της ICE, από το Λος Άντζελες μέχρι τη Νέο Υόρκη και το Σικάγο. Στη Μινεάπολη, αυτή η αντίσταση ήταν ιδιαίτερα έντονη. Την απαιτούσε η κλίμακα της επίθεσης του Τραμπ: η πόλη κατακλύστηκε από 3.000 πράκτορες της ICE, οι οποίοι ουσιαστικά την κατέλαβαν. Οι κάτοικοι το παρομοίασαν με ξένη κατοχή. Οι μετανάστες εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να μείνουν στο σπίτι και να παραιτηθούν από τους μισθούς τους για να αποφύγουν τη σύλληψη. Οι οικογένειές τους επιβιώνουν χάρη στις παραδόσεις τροφίμων που συντονίζονται από τις τοπικές συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών.

Dan La Botz

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ διέταξε τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις να επιτεθούν στη Βενεζουέλα και να απαγάγουν τον Νικολά Μαδούρο στις 3 Ιανουαρίου, μεταφέροντάς τον στη Νέα Υόρκη για να δικαστεί για διακίνηση ναρκωτικών και ναρκοτρομοκρατία. Σε συνέντευξη Τύπου, ο Τραμπ δήλωσε: «Θα διοικήσουμε τη χώρα» και τη βιομηχανία πετρελαίου της. Η επίθεση, που παραβιάζει τόσο το αμερικανικό όσο και το διεθνές δίκαιο, έχει ως στόχο να δείξει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επανακτούν τον έλεγχο του δυτικού ημισφαιρίου, έναν ρόλο που ασκούσαν για πάνω από 100 χρόνια. Ο Τραμπ υπαινίχθηκε ότι ενδέχεται να αναλάβει στρατιωτική δράση και κατά της Κούβας, του Μεξικού και της Κολομβίας.

Ολόκληρο το διεθνές νομικό σύστημα κατέρρευσε στις 3 Ιανουαρίου 2026. Η στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ κατά της Βενεζουέλας, η απαγωγή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο  και της συζύγου του, καθώς και οι ανακοινώσεις για την τοποθέτηση μιας κυβέρνησης υπό την καθοδήγηση των Ηνωμένων Πολιτειών, μας μεταφέρουν πίσω στην εποχή της αποικιοκρατίας και της κυριαρχίας του ισχυρότερου. Η Λατινική Αμερική υπέστη ένα πλήγμα στην αξιοπρέπεια και την κυριαρχία της, το οποίο δεν θα επουλωθεί εύκολα.

Gilbert Achcar

Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο πόσο ανθεκτικές μπορούν να είναι οι ψευδαισθήσεις μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα. Η συνάντηση της περασμένης Δευτέρας μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Μπέντζαμιν Νετανιάχου –η έκτη συνάντησή τους μόνο κατά το τελευταίο έτος, το πρώτο έτος της δεύτερης θητείας του Τραμπ– οδήγησε για άλλη μια φορά τους σχολιαστές να εκφράσουν την ελπίδα τους ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα ασκήσει αποφασιστική πίεση στον Ισραηλινό πρωθυπουργό για να προχωρήσει στη δεύτερη φάση του «ειρηνευτικού σχεδίου» του Τραμπ.

Ο Luís Bonilla-Molina είναι Βενεζουελανός πανεπιστημιακός καθηγητής, κριτικός παιδαγωγός και πρόεδρος της Βενεζουελανικής Εταιρείας Συγκριτικής Εκπαίδευσης.

Η Βενεζουέλα και ο λαός της είναι τα πρώτα άμεσα θύματα της εφαρμογής του «Δόγματος Μονρόε σύμφωνα με τον Τραμπ». Αυτός ο πόλεμος, ο οποίος έχει ήδη κηρυχθεί, δεν είναι εναντίον του εμπορίου ναρκωτικών ή του καθεστώτος Μαδούρο, αλλά για το πετρέλαιο και τα σπάνια ορυκτά, τις στρατιωτικές βάσεις, τις πληροφορίες και τον τρόπο διαχείρισης. Όλες οι δημοκρατικές, προοδευτικές, λαϊκές και αριστερές δυνάμεις πρέπει να καταγγείλουν και αντισταθούν σ την επίθεση των ΗΠΑ εναντίον της Βενεζουέλας, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει υπεράσπιση της κυβέρνησης Μαδούρο.

του Ashley Smith.

Ο Άσλεϊ Σμιθ αναλύει τη σουρεαλιστική, φιλική συνάντηση μεταξύ του αυταρχικού Τραμπ και του εκλεγμένου δημάρχου της Νέας Υόρκης και αυτοαποκαλούμενου δημοκρατικού σοσιαλιστή Ζοράν Μαμντάνι και υποστηρίζει ότι η οικοδόμηση μαζικής ταξικής και κοινωνικής πάλης είναι ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός. Εφιστά την προσοχή στο ότι, δεν ήταν ούτε μεγάλη σύγκρουση ούτε μονομαχία διασημοτήτων. Ήταν μια σουρεαλιστική, φιλική συνάντηση, όπου οι δύο άνδρες συμφώνησαν ως προς την κοινή τους ατζέντα για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης κρίσης οικονομικής προσιτότητας του αμερικανικού καπιταλισμού. Ο εκπληκτικά φιλικός χαρακτήρας της συνάντησης προκάλεσε ένα ευρύ φάσμα αντιδράσεων, από επαίνους για την τακτική του Μαμντάνι να αφοπλίσει προληπτικά τον Τραμπ μέχρι καταδίκες του εκλεγμένου δημάρχου ως προδότη. 

Ενώ η νίκη του Μαμντάνι στις δημαρχιακές εκλογές της Νέας Υόρκης σηματοδοτεί έναν αυξανόμενο ριζοσπαστισμό και προκλήσεις για την ατζέντα του Τραμπ, η φιλική συνάντησή του με τον Τραμπ στο Λευκό Οίκο στις 21 Νοεμβρίου στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα για το τι δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν οι Δημοκρατικοί για να σταματήσουν τον Τραμπ. Εδώ, η Εθνική Επιτροπή του Tempest σημειώνει ότι η συνθηκολόγηση των Δημοκρατικών σχετικά με το σχέδιο νόμου για τον προϋπολογισμό είναι απλώς μια ακόμη ένδειξη ότι το κόμμα δεν έχει λύσεις για τις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και οικολογικές κρίσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η εργατική τάξη σε όλο τον κόσμο. Πρέπει να οργανωθούμε για να υπερασπιστούμε τις κοινότητές μας, τα δικαιώματά μας, τις θέσεις εργασίας, τους μισθούς και τις παροχές μας ενάντια στις εντεινόμενες επιθέσεις του Τραμπ.