Δεν είναι Πρωταπριλιά. Αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να είναι, καθώς αργότερα σήμερα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοινώνει ένα ακόμη μπαράζ δασμών στις εισαγωγές στις ΗΠΑ σε αυτό που ο Τραμπ αποκαλεί «Ημέρα Απελευθέρωσης» και αυτό που η φωνή των μεγάλων επιχειρήσεων και της οικονομίας της Αμερικής, η εφημερίδα Wall Street, αποκάλεσε «τον πιο ηλίθιο εμπορικό πόλεμο στην ιστορία». Σε αυτόν τον γύρο, ο Τραμπ αυξάνει τους δασμούς στις εισαγωγές από χώρες που έχουν υψηλότερους δασμούς στις αμερικανικές εξαγωγές, δηλαδή τους λεγόμενους «αμοιβαίους δασμούς». Αυτά υποτίθεται ότι θα αντιμετωπίσουν αυτό που θεωρεί άδικους φόρους, επιδοτήσεις και ρυθμίσεις άλλων χωρών στις αμερικανικές εξαγωγές.

Elizabeth Garner Masarik

Averill Earls

Η βωβή ταινία του 1915 Η Γέννηση ενός Έθνους είναι μια από τις πιο γνωστές και αμφιλεγόμενες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ. Η επιτυχία της έκανε τον σκηνοθέτη Ντ. Γ. Γκρίφιθ διάσημο, ενώ η ταινία, ένα δείγμα ρατσιστικής προπαγάνδας, καταχωρήθηκε στα χρονικά της ιστορίας του κινηματογράφου. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή ταινία με ένα τρομακτικό μήνυμα, το οποίο υποστήριζε ότι η αναγέννηση της Αμερικής μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο ήταν δυνατή μόνο μέσω της εξουσίας της λευκής υπεροχής. Η Γέννηση ενός Έθνους εξακολουθεί να μελετάται στις σχολές κινηματογράφου λόγω της πρώιμης χρήσης από τον Γκρίφιθ δραματικών τεχνικών κάμερας και μοντάζ. Το 1992 η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου επέλεξε την ταινία για να διατηρηθεί στα Εθνικά Αρχεία επειδή κρίθηκε «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική». Γιατί όμως μια τόσο απροκάλυπτα ρατσιστική ταινία ήταν τόσο δημοφιλής και γιατί είναι ακόμη και σήμερα επίκαιρη; Αυτό ελπίζουμε να φωτίσουμε σε αυτό το επεισόδιο. Ας καταδυθούμε λοιπόν στη… Γέννηση ενός Έθνους.

Anand Gopal

Είναι εύκολο να κοιτάξει κανείς τις πολιτικές δυνάμεις σήμερα στη Μέση Ανατολή και να υποθέσει ότι το πολιτικό Ισλάμ κυριαρχούσε ανέκαθεν, αλλά αυτό δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, το Ιρακινό Κομμουνιστικό Κόμμα ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς παράγοντες της ιρακινής πολιτικής∙ στο απόγειό του, ήταν ένα διαθρησκευτικό κόμμα με δεκάδες χιλιάδες μέλη. Το ανερχόμενο Κόμμα Μπά’αθ το συνέτριψε τελικά – ενδεχομένως με τη βοήθεια της CIA.

Black Lives Matter Ηνωμένου Βασιλείου

Το Λος Άντζελες είναι μια πόλη με έντονες ανισότητες. Έτσι, κάποιοι θα μπορούσαν να πουν ότι ήταν αναμενόμενο ότι η χειρότερη περιβαλλοντική καταστροφή στην ιστορία της περιοχής θα εξελισσόταν κατά μήκος των ταξικών διαχωριστικών γραμμών. Κατά τη διάρκεια κρίσεων, για παράδειγμα, της πανδημίας του Κόβιντ-19, το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών γίνεται συχνά πιο έντονο, με τους φτωχούς, τους φυλετικοποιημένους και ποινικοποιημένους ανθρώπους να εκτίθενται στο μεγαλύτερο επίπεδο κινδύνου. Όταν αναφέρθηκε ότι πάνω από 1.100 φυλακισμένοι της Καλιφόρνιας είχαν χρησιμοποιηθεί για την καταπολέμηση των πυρκαγιών που συνεχίζονται για πάνω από τρεις εβδομάδες, αυτή η πραγματικότητα φάνηκε πιο ξεκάθαρη από ποτέ. Οι φυλακισμένοι, ορισμένοι από τους οποίους είναι ηλικίας 18-25 ετών, συνέχισαν να πολεμούν τις πολλαπλές πυρκαγιές με μισθό 5,80-10,24 δολάρια την ημέρα, με επιπλέον 1 δολάριο την ώρα να δίνεται για την ανταπόκριση σε «ενεργά επείγοντα περιστατικά». Αποτελούν συνολικά το 30-40% του συνόλου όσων δίνουν μάχη με τις πυρκαγιές.

John Kirkland

Ο Ντόναλντ Τραμπ ορκίστηκε τη Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου (Ημέρα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ), σε μια τελετή στην οποία παρευρέθηκε η ελίτ της Ουάσινγκτον, μια πλειάδα ολιγαρχών της τεχνολογίας –μεταξύ των οποίων οι Μπέζος, Ζούκερμπεργκ και Μασκ– και πρώην πρόεδροι. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Τραμπ διακήρυξε ότι «η Χρυσή Εποχή της Αμερικής αρχίζει τώρα. Από αυτή τη μέρα και μετά, η χώρα μας θα ανθίσει και θα γίνει ξανά σεβαστή σε όλο τον κόσμο». Αναφερόμενος στην απόπειρα δολοφονίας εναντίον του στην Πενσυλβάνια, ο Τραμπ δήλωσε ότι «σώθηκε από τον Θεό για να κάνει την Αμερική Μεγάλη Ξανά» και ανακήρυξε την 20ή Ιανουαρίου 2025 ως «Ημέρα Απελευθέρωσης».

Martine Orange

Με την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, μια πλουτοκρατία δισεκατομμυριούχων είναι έτοιμη να πάρει τον έλεγχο του αμερικανικού κράτους. Όλοι τους, όπως και ο Ίλον Μασκ, είναι προϊόντα του ραντιέρικου καπιταλισμού που αναδύθηκε μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Η αντιπαράθεση με τα ιδιωτικά συμφέροντα μοιάζει αναπόφευκτη. Δεν θα μπορούσε να είναι ο τελευταίος. Πόσο μάλλον να απέχει. Παρόλο που ο Τζεφ Μπέζος είχε ήδη δώσει μερικές εγγυήσεις στον Ντόναλντ Τραμπ αρνούμενος να επιτρέψει στην εφημερίδα του, την Washington Post, να πάρει θέση τις τελευταίες ημέρες της προεδρικής εκστρατείας, και παρόλο που συνεχάρη τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο «για την εξαιρετική επιστροφή του» το βράδυ κιόλας της εκλογής του, ο δισεκατομμυριούχος κατάλαβε γρήγορα ότι έπρεπε να κάνει περισσότερα. Μετά από τη Meta (ιδιοκτήτριας του Facebook) και πολλούς άλλους εκατομμυριούχους της Silicon Valley, το αφεντικό της Amazon ανακοίνωσε στις 11 Δεκεμβρίου ότι θα δωρίσει 1 εκατομμύριο δολάρια στο ταμείο που είναι υπεύθυνο για τη διοργάνωση της τελετής ορκωμοσίας του νέου προέδρου στις 20 Ιανουαρίου. [Αναδημοσίευση από: contra-xreos.gr]

Αλλά θα χρειαστεί ένα μαζικό κίνημα στους δρόμους για να κερδηθεί η υγειονομική περίθαλψη για όλους. Ο Dennis Kosuth του Tempest εξηγεί τους λόγους που προκαλούν την οργή της κοινής γνώμης για την καπιταλιστική υγειονομική περίθαλψη στις Ηνωμένες Πολιτείες, οργή που εκφράζεται με τη δημόσια συμπάθεια για τον φερόμενο δολοφόνο του Διευθύνοντος Συμβούλου της UnitedΗealthcare Μπράιαν Τόμσον. Όμως, υποστηρίζει, θα χρειαστεί ένα μαζικό κίνημα για να κερδίσουμε την υγειονομική περίθαλψη για όλους.

Michael Karadjis

Μπορεί να φαίνεται ότι υπάρχει μια προφανής αντίφαση μεταξύ των εκκλήσεων του Τραμπ να επιτραπεί στο Ισραήλ να «τελειώσει τη δουλειά» στη Γάζα και των δηλώσεών του ότι θέλει το Ισραήλ «να τελειώσει γρήγορα τον πόλεμο», τις οποίες και τις δύο έχει κάνει τον τελευταίο περίπου χρόνο. Ο ευκολότερος τρόπος για να το εξηγήσουμε είναι απλά ότι είναι ψεύτης, απλά λέει αυτό που θέλει να ακούσει το ακροατήριό του και είναι αρκετά έξυπνος ώστε να διατυπώνει αυτές τις δηλώσεις αρκετά αόριστα, ώστε να είναι ανοιχτές σε ερμηνείες. Υπό αυτή την έννοια, ο κύκλος είναι εύκολο να τετραγωνιστεί: Ο Τραμπ θέλει να επιτρέψει στο Ισραήλ να προχωρήσει ακόμη πιο σκληρά, όσο πιο σκληρά είναι ανθρωπίνως δυνατό, προκειμένου να «τελειώσει τη δουλειά» (δηλαδή τη γενοκτονία), και με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να «τελειώσει τον πόλεμο γρήγορα». «Ειρήνη μέσω της δύναμης» και όλα αυτά.

Η ήττα των Δημοκρατικών δεν αντικατοπτρίζει τις σκληρές δεξιές πολιτικές μετατοπίσεις στην εργατική τάξη ή στον πληθυσμό συνολικά. Αντίθετα, είναι πιο ακριβές να κατανοήσουμε την απόρριψη της Κάμαλα Χάρις και των Δημοκρατικών ως απόρριψη των σκληρών δεξιών μετατοπίσεων του κόμματος αυτού εν μέσω μιας βαθύτερης συρροής γενικευμένων κρίσεων. Ως το προτιμώμενο κόμμα της καπιταλιστικής άρχουσας τάξης, η Κάμαλα Χάρις και οι Δημοκρατικοί μπορούσαν να προσφέρουν μόνο αυτό που οι δισεκατομμυριούχοι και οι επιχειρηματίες που στήριζαν το κόμμα ήταν πρόθυμοι να προσφέρουν: τίποτα.

Gilbert Achcar

Η νίκη του Τραμπ στην αναμέτρηση για την προεδρία των ΗΠΑ είναι μια μεγάλη καταστροφή για τους λαούς της περιοχής, που έρχεται να προστεθεί στην τεράστια Νάκμπα που μαίνεται μετά τον «Κατακλυσμό του Αλ-Άκσα» υπό την ηγεσία της Χαμάς. Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου ήλπιζε εναγωνίως σε αυτή τη νίκη και έκανε ό,τι μπορούσε για να συμβάλει στην επίτευξή της, είτε υποκινώντας τους δεξιούς συμμάχους του στις ΗΠΑ είτε αρνούμενος να παραχωρήσει στον Τζο Μπάιντεν και στην προεδρική εκστρατεία των Δημοκρατικών την εκεχειρία στη Γάζα που ήλπιζαν, προκειμένου να τους παράσχει ένα εκλογικό πλεονέκτημα που χρειαζόταν απεγνωσμένα. Τι μας περιμένει λοιπόν τώρα που επιβεβαιώθηκε η επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο;