Brian Hioe
Οι εντάσεις φαίνεται να αυξάνονται και πάλι στο στενό της Ταϊβάν. Τις πέντε ημέρες που ακολούθησαν την Εθνική Ημέρα της Κίνας στις 1 Οκτωβρίου, την ιδρυτική γιορτή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, περίπου 150 πολεμικά αεροσκάφη αναπτύχθηκαν στη ζώνη αναγνώρισης αεράμυνας της Ταϊβάν από τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέστησαν σοβαρές απώλειες στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, όπως ακριβώς και στο Βιετνάμ. Αλλά δεν πρέπει να εκλαμβάνουμε τις επανεκτιμήσεις της στρατιωτικής στρατηγικής των ΗΠΑ μετά από ολέθριες αποτυχίες ως απομάκρυνση των ΗΠΑ από τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες τους.
Συμμαχία Σοσιαλιστών/Σοσιαλιστριών της Μέσης Ανατολής
Εμείς, η Συμμαχία Σοσιαλιστών και Σοσιαλιστριών της Μέσης Ανατολής, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στο καραβάνι των οικογενειών και μεμονομένων ατόμων μεταναστών / προσφύγων που έρχονται στα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών από την Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ και τη Γουατεμάλα, φεύγοντας από τη φτώχεια, τη βία, τις διώξεις και τα αυταρχικά καθεστώτα. Καταλαβαίνουμε τον πόνο και την οδύνη τους, τις ελπίδες και τις προσδοκίες τους.
Συντονιστική Επιτροπή του Solidarity [ΗΠΑ]
Υπάρχουν πολλά που πρέπει να πούμε για το καραβάνι των προσφύγων της Κεντρικής Αμερικής, οι οποίοι/ες εκατοντάδες μίλια από τα σύνορα των ΗΠΑ, αγωνίζονται διασχίζοντας το νότιο Μεξικό με την ελπίδα να επιτύχουν άσυλο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εδώ θα θίξουμε μόνο μερικά από τα πιο βασικά στοιχεία.
Η τελευταία ταινία του Σπάικ Λι είναι η πιο επίκαιρη και προκλητική ταινία για τον ρατσισμό και τη φασιστική απειλή στην Αμερική του Τραμπ. Το σενάριο βασίστηκε στην αληθινή ιστορία του Ρον Στάλγουορθ, πρώτου στην ιστορία μαύρου μπάτσου στο αστυνομικό τμήμα του Κολοράντο Σπρινγκς τη δεκαετία του ’70, ο οποίος κατάφερε να παρεισφρήσει με επιτυχία στην τοπική συμμορία της Κου Κλουξ Κλαν. Αυτό που προκαλεί ωστόσο περισσότερο δεν είναι η αστυνομική ιστορία, αλλά ο εύστοχος ιστορικός παραλληλισμός με το σήμερα. Η ταινία τελειώνει με σκηνές από τη δολοφονία της Χέδερ Χάιερ από τους ρατσιστές στη Σάρλοτσβιλ το 2017 και σ’αυτήν είναι αφιερωμένη.
Pierre Rousset
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ξαναγύρισαν στην επίθεση στην Ανατολική Ασία κατά τη διάρκεια της κορεατικής κρίσης. Όσον αφορά την Κίνα, έχει χάσει προσωρινά την πρωτοβουλία. Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός απέχει πολύ από το να κερδίσει το παιχνίδι, αλλά είχε σημαντικές επιτυχίες, των οποίων η έκταση επηρεάζει ολόκληρη την περιοχή - και πέρα από αυτήν, ιδίως λόγω της επιτάχυνσης του ανταγωνισμού των πυρηνικών εξοπλισμών που προκαλεί. Οι γεωπολιτικές σχέσεις εξουσίας εξελίσσονται συνεχώς σε αυτό το μέρος του κόσμου
Claudia Cinatti
Σε σημείο βρασμού έφθασαν οι εντάσεις, σαν αποτέλεσμα της εκτόξευσης πυραύλου μεσαίου βεληνεκούς στην Ιαπωνία από τη Βόρεια Κορέα και της δοκιμής βόμβας υδρογόνου στη χώρα λιγότερο από μία εβδομάδα αργότερα. Η εμπρηστική ρητορική του Trump, που υπόσχεται να φέρει «φωτιά και μανία που δεν έχει ξαναδεί ο κόσμος», έρχεται σε αντίθεση με τις λίγες ρεαλιστικές επιλογές τις οποίες έχει η Ουάσινγκτον για να περιορίσει το καθεστώς του Κιμ Γιονγκ Ουν.
Kim Young-ik
Η κατάσταση αύξησης της έντασης στην κορεατική χερσόνησο είναι απίθανο να οδηγήσει σε άμεσο πόλεμο. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι θα συμβάλει στην αστάθεια στην περιοχή, στη ρίζα της οποίας βρίσκεται η αυξανόμενη αντιπαλότητα και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Pierre Rousset
Η κορεατική κρίση έχει μετατραπεί από χρόνια σε οξεία από την στιγμή της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Μέσα σε ένα πλαίσιο γενικής αστάθειας, διαδραματίζεται σε τρία επίπεδα: τον παγκόσμιο συσχετισμό μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, τις ισχυρές εντάσεις που αναπτύσσονται σε όλη την Ανατολική Ασία, την διάλυση ή τη διατήρηση του status quo μεταξύ των δύο κορεάτικων κρατών. Σε αυτό, ας προσθέσουμε την κατάσταση στις ΗΠΑ, όπου ο Τραμπ μπαίνει στον πειρασμό να αντισταθμίσει τις αποτυχίες του στην εγχώρια πολιτική, δημιουργώντας ένα κλίμα εθνικής κινητοποίησης ενάντια σε μια εξωτερική απειλή - είτε είναι Ρωσική, Κινεζική ή Βορειοκορεάτικη. Τα διακυβεύματα της κορεατικής κρίσης είναι τόσο πολυάριθμα που οι αβεβαιότητες είναι μεγάλες και υπάρχουν πραγματικοί κίνδυνοι «ανεξέλεγκτων ολισθήσεων».
Τελικά ήταν η Βαλτιμόρη.
Από όταν οι αφροαμερικανοί κάτοικοι του Φέργκιουσον στο Μισούρι, κατέβηκαν στους δρόμους δείχνοντας ανυπακοή για βδομάδες και μήνες, το ερώτημα δεν ήταν αν θα εξαπλωνόταν η αντίσταση, αλλά πότε θα εξαπλωνόταν και πού θα επανεμφανιζόταν.
