Ervand Abrahamian Η μελέτη αυτή υποβάλλει σε έλεγχο τις μαρξιστικές και τις μη μαρξιστικές θεωρίες της επανάστασης, αξιολογώντας τη σχετική σημασία της ιδεολογικής καινοτομίας και των κοινωνιολογικών δυνάμεων στην ιρανική επανάσταση. Συγκρίνει το ρόλο των ριζοσπαστικών ιδεών με εκείνον των δυσαρεστημένων τάξεων· τον ρόλο των σύγχρονων εννοιών, πεποιθήσεων και συστημάτων αξιών με εκείνον των σύγχρονων κοινωνικοοικονομικών ομάδων· τον ρόλο των διανοουμένων –των φορέων των νέων ιδεών– με εκείνον των μεγάλων κοινωνικών συμφερόντων· και τον ρόλο των καινοτομιών στον τρόπο πνευματικής αντίληψης με εκείνον των διαταραχών στον τρόπο οικονομικής παραγωγής και διανομής.

Ashkan Rezvani-Naraghi Το 1905-1906, η πρώτη επανάσταση στη σύγχρονη ιστορία του Ιράν άλλαξε τη δομή της εξουσίας στη χώρα. Το κίνημα αυτό, γνωστό ως Συνταγματική Επανάσταση, ήταν ένας πανεθνικός πολιτικός αγώνας για την εδραίωση του κράτους δικαίου και τον περιορισμό της εξουσίας της μοναρχίας των Χαζάρων (1796-1925). Η Συνταγματική Επανάσταση είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση του Κοινοβουλίου, το οποίο δέσμευσε την εξουσία της αυλής με τους συνταγματικούς νόμους. Αν και η επανάσταση αυτή αποτελεί ένα καλά μελετημένο θέμα στις ιρανικές σπουδές, η χωροταξία της απουσιάζει από τις έρευνες αυτές. Δεν υπάρχει ανάλυση των πολιτικών δημόσιων χώρων του λαού κατά τους…

Alexa Ross Κατά τη διάρκεια της αποσταθεροποίησης της Συνταγματικής Επανάστασης του 1907, οι Ιρανοί εργάτες ξεκίνησαν μια σειρά απεργιών για να επιτύχουν μεταρρυθμίσεις, ιδίως την αναδιανομή της γης, το δικαίωμα στην απεργία και το 8ωρο.

Hall Greenland Τα διατάγματα του Μαρτίου του 1963 νομοθέτησαν τη μορφή που θα έπαιρνε η αυτοδιαχείριση σε όλες τις πρώην ευρωπαϊκές γεωργικές εκμεταλλεύσεις και επιχειρήσεις. Οι γενικές συνελεύσεις θα είχαν την απόλυτη εξουσία, συμπεριλαμβανομένης της εκλογής του εργατικού συμβουλίου. Με τη σειρά του, το συμβούλιο εξέλεγε τη διαχειριστική επιτροπή που ήταν υπεύθυνη για τα καθημερινά ζητήματα. Η κυβέρνηση θα διόριζε τον διευθύνοντα σύμβουλο σε συμφωνία με τα όργανα αυτοδιαχείρισης μιας περιοχής.

Κώστας Παλούκης Η συνδικαλιστική δράση χαρακτήριζε την πληβειακή πόλη. Περιγραφές βίαιων συγκρούσεων μεταξύ εργατών και κρατικών δυνάμεων μπορεί κανείς να διαβάσει σχεδόν σε κάθε φύλλο των αριστερών και εργατικών –ακόμα και των αστικών– εφημερίδων του μεσοπολέμου. Σε αυτές τις συγκρούσεις πρωταγωνιστούν οι αρτεργάτες τη μία φορά, οι υποδηματεργάτες την άλλη φορά, οι τροχιοδρομικοί και, φυσικά, τις περισσότερες φορές οι καπνεργάτες, ο πιο ριζοσπαστικοποιημένος και τρόπον τινά ο ηγετικός κλάδος της εργατικής τάξης του μεσοπολέμου. [Αναδημοσίευση από Marginalia]