V. D. Bonc-Brujevic Τον Μάιο του 1919 ο Λένιν συνάντησε τον Κροπότκιν στο Κρεμλίνο. Ο Λένιν θαύμαζε τον Κροπότκιν, ιδιαίτερα για το βιβλίο του Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση, αλλά η συζήτηση αποκάλυψε πως ο αναρχικός ηγέτης ενδιαφερόταν περισσότερο για τους διάφορους συνεταιρισμούς που δημιουργούνταν και είχε χάσει τη γενική εικόνα για το πού πήγαινε η επανάσταση. Μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου, στις 12 Ιουνίου 1917, ο Π.Α. Κροπότκιν επέστρεψε στη Ρωσία από την Αγγλία, στην Πετρούπολη, όπου ήθελε να ζήσει. Σύντομα, όμως, άλλαξε γνώμη και μετακόμισε στη Μόσχα.

Nestor Makhno Έφτασα στις πύλες του Κρεμλίνου αποφασισμένος να δω τον Λένιν και, αν ήταν δυνατόν, τον Σβερντλόφ και να συνομιλήσω μαζί τους. Ένας στρατιώτης καθόταν πίσω από μια πόρτα. Του έδωσα τα διαπιστευτήριά μου από το Σοβιέτ της Μόσχας. Αφού το διάβασε προσεκτικά, έβγαλε ένα πάσο, το συνέδεσε με τα διαπιστευτήριά μου και πέρασα στο εσωτερικό του Κρεμλίνου. Στο εσωτερικό ένας Λετονός τυφεκιοφόρος πηγαινοερχόταν πέρα δώθε. Τον προσπέρασα και άρχισα να προχωρώ στην κεντρική πλατεία, όταν βρέθηκα πρόσωπο με πρόσωπο με έναν άλλο φρουρό. Του ζήτησα να μου δείξει το κτίριο στο οποίο επρόκειτο να πάω. Από εκείνο το…

Lara Douds Είναι σαφές ότι το σοβιετικό πολιτικό σύστημα εξελίχθηκε κατά τρόπο ad hoc κατά τους πρώτους μήνες της ύπαρξής του και δεν διαμορφώθηκε αμέσως ως αυταρχική, μονοκομματική δικτατορία. Η ύπαρξη ενός συνασπισμού που βασιζόταν στην αναλογική εκπροσώπηση των κομμάτων που συμμετείχαν στο Συνέδριο των Σοβιέτ σήμαινε ότι η νομιμότητα της επαναστατικής κυβέρνησης προερχόταν από τα σοβιέτ και όχι από το κόμμα της πρωτοπορίας, στην πρώτη φάση της διακυβέρνησης του Λένιν. Ωστόσο, η διάσπαση της συμμαχίας Μπολσεβίκων-Αριστερών Σοσιαλιστών Επαναστατών είχε συνέπειες πέρα από το να σηματοδοτήσει τη στιγμή που το σοβιετικό πολιτικό σύστημα έγινε μονοκομματική δικτατορία.

Κυκλοφόρησε μόλις η συλλογή κειμένων «Γκέοργκ Λούκατς. Κριτικά Δοκίμια». Σε επιμέλεια των Χρήστου Κεφαλή και Νίκου Φούφα, περιλαμβάνει κείμενα Ελλήνων μελετητών για το έργο του Ούγγρου μαρξιστή φιλοσόφου και θεωρητικού της λογοτεχνίας Γκέοργκ Λούκατς. Δημοσιεύουμε το Δελτίο Τύπου και ένα απόσπασμα από τη συνεισφορά του Χρήστου Υφαντή, «Γκέοργκ Λούκατς: από την προσχώρηση στον μαρξισμό έως την ύστερη οντολογία του». Από τις Εκδόσεις Εύμαρος

Fredric Jameson Ο Γκέοργκ Βίλχελμ Φρίντριχ Χέγκελ διέκρινε τρία είδη ιστορίας: την ιστορία των συμμετεχόντων ή των σύγχρονων μαρτύρων, την ιστορία που ανακατασκευάζεται γύρω από ένα θέμα, ενδεχομένως αλλά όχι απαραίτητα αυθαίρετο, και, τέλος, την ιστορία που αντιμετωπίζεται ως η εξέλιξη της Ιδέας, ως η πραγμάτωση του Απόλυτου. Η ιστορία της γαλλικής θεωρίας που προτείνω εδώ μπορεί να γίνει αντιληπτή και από τις τρεις οπτικές γωνίες. Αν, στη θέση του χεγκελιανού Απόλυτου, τοποθετήσει κανείς την εξέλιξη του καπιταλισμού, τότε θα γίνει σταδιακά σαφές πώς η ανάδυση της γαλλικής θεωρίας στη δεκαετία του 1940 και η σταδιακή εξάντλησή της στη νεοφιλελεύθερη…