Lara Deeb

Maya Mikdashi

Tsolin Nalbantian

Nadya Sbaiti

Το σύντομο εισαγωγικό άρθρο που ακολουθεί τοποθετεί τον τελευταίο ισραηλινό πόλεμο κατά του Λιβάνου και την αντίσταση σε αυτόν στο ευρύτερο πλαίσιο της πολιτικής εξέλιξης του Λιβάνου και της σχέσης του με την Παλαιστίνη. Το άρθρο ξεκινά προσφέροντας μια ιστορική επισκόπηση της διαμόρφωσης του Λιβάνου, η οποία περιγράφει τον ρόλο των εξωτερικών και εσωτερικών δυνάμεων στη διαμόρφωση της χώρας καθ’ όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα (Μέρος Ι και Μέρος ΙΙ). Στη συνέχεια, αναλύει λεπτομερώς πώς η συστηματική ισραηλινή βία, καθώς και τα παλαιστινιακά και λιβανέζικα κινήματα αντίστασης και τα πολιτικά κόμματα, εντάσσονται σε αυτή τη διαδρομή (Μέρος ΙΙΙ). Το άρθρο ολοκληρώνεται με την εξήγηση μιας σειράς πρόσφατων κρίσεων που έχουν επιδεινώσει τις καταστροφικές επιπτώσεις των τελευταίων ισραηλινών επιθέσεων εναντίον του Λιβάνου και των συνεχιζόμενων παραβιάσεων της εκεχειρίας (Μέρος IV).

Joseph Daher

Από τις αρχές του έτους, οι διαδηλώσεις και οι απεργίες συνεχίζονται σε ολόκληρη τη Συρία. Τα αιτήματα κυμαίνονται από την επιθυμία για μεγαλύτερη πολιτική συμμετοχή και δημοκρατικά δικαιώματα, έως την καταδίκη των πράξεων και των παραβιάσεων που διαπράττονται από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής στην περιοχή της Κουνέιτρα, και το δικαίωμα στην εκπαίδευση στη Σουέιντα. Η εφημερίδα Κασιούν κατέγραψε 34 συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις σε 21 περιοχές σε διάφορες επαρχίες, πόλεις, κωμοπόλεις και πανεπιστήμια της Συρίας μεταξύ 18 και 24 Μαΐου 2026. Οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται κατά τη στιγμή της σύνταξης του παρόντος κειμένου.

Siavash Shahabi

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ δεν ξεκίνησαν τον πόλεμο για να ελέγξουν το Ορμούζ. Προσπάθησαν να καταστρέψουν τις στρατιωτικές και πυρηνικές δυνατότητες του Ιράν, να αποδιαρθρώσουν τη δομή διοίκησης και να επιβάλουν μια μεγαλύτερη πολιτική υποχώρηση. Αλλά το Ιράν, επιβιώνοντας από τις αρχικές επιθέσεις και ενεργοποιώντας το Ορμούζ, μετέφερε την ήττα και τη νίκη πέρα από το καθαρά στρατιωτικό πεδίο. Το Μνημόνιο Κατανόησης του Ιουνίου ήταν η προσωρινή αποτύπωση αυτής της αλλαγής και τα γεγονότα του Ιουλίου ήταν η δημόσια ανακοίνωσή της: όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ δηλώνει επίσημα ότι η χώρα του είναι ο φύλακας των Στενών και δέχεται το είκοσι τοις εκατό κάθε φορτίου που διέρχεται από εκεί, το ζήτημα του πολέμου δεν μπορεί πλέον να παρουσιάζεται ως η καταστροφή της πυραυλικής ισχύος ή του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Οι δύο πλευρές μάχονται τώρα ανοιχτά για ένα ζήτημα: ποιος γράφει τους κανόνες για τη διέλευση από το Ορμούζ και ποιος εισπράττει τα διόδια για αυτήν την πλωτή οδό.

Eoghan Gilmartin

Στην περίοδο πριν από την κινηματογραφική του πρεμιέρα, η ταινία Η Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν βρέθηκε στο επίκεντρο διαδικτυακών αντιπαραθέσεων, αφού ο Έλον Μασκ επιτέθηκε στο υποτιθέμενο «woke» καστ της ταινίας. Ωστόσο, πέρα από αυτό το τεχνητό θέαμα, υπάρχει μια πολύ σημαντική κριτική που πρέπει να ασκηθεί στους δημιουργούς της ταινίας: η απόφασή τους να γυρίσουν μέρος της ταινίας στην τελευταία αποικία της Αφρικής, τη Δυτική Σαχάρα. Απολαμβάνοντας γενναιόδωρες χορηγίες από το μαροκινό κράτος, προσέδωσαν νομιμότητα στο καθεστώς της παράνομης κατοχής της περιοχής.

Andy Durgan

Ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος συχνά παρουσιάζεται σαν μια πάλη μεταξύ δημοκρατίας και φασισμού. Ωστόσο, μια τέτοια προσέγγιση έρχεται σε αντίθεση με την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της Ισπανίας της δεκαετίας του 1930. Η κοινωνική, οικονομική και πολιτική πόλωση στην Ισπανία τα χρόνια που προηγήθηκαν του εμφυλίου πολέμου, σε συνδυασμό με την επακόλουθη αποτυχία μιας αστικής-ρεπουμπλικανικής δημοκρατίας (1931–36), οδήγησαν στο ξέσπασμα τόσο του πολέμου όσο και της επανάστασης.

Η απομάκρυνση του υπουργού Άμυνας Μιχαήλ Φεντόροφ πυροδότησε διαμαρτυρίες με χαρτόνια σε διάφορες πόλεις της Ουκρανίας στις 16 Ιουλίου 2026 — αναβιώνοντας τη συμβολική μορφή των κινητοποιήσεων κατά της διαφθοράς του Ιουλίου 2025. Αυτές οι κινητοποιήσεις εντάσσονται σε ένα αυξανόμενο κύμα πολιτικής συμμετοχής σχετικά με τα εσωτερικά ζητήματα του πολέμου. Το «Μαϊντάν των Χαρτονιών» του Ιουλίου 2025, που πυροδοτήθηκε από την προσπάθεια της κυβέρνησης να θέσει τις υπηρεσίες καταπολέμησης της διαφθοράς υπό τον έλεγχο της εισαγγελίας, είχε οδηγήσει τους διαδηλωτές στους δρόμους πόλεων σε ολόκληρη την Ουκρανία και είχε αναγκάσει το κοινοβούλιο να ανατρέψει την απόφαση εντός εννέα ημερών.

Το νομοσχέδιο θα επιτρέπει τις απολύσεις και τις υπερωρίες χωρίς τη συγκατάθεση των συνδικάτων, θα εξουσιοδοτεί τους εργοδότες να αποκρύπτουν πληροφορίες από τα συνδικάτα, θα επιτρέπει τη συνεχή βιντεοεπιτήρηση στον χώρο εργασίας και θα στερεί την προστασία από τους εργαζόμενους γονείς με παιδιά άνω των δεκαοκτώ μηνών. Η κυβέρνηση καθορίζει τους όρους ενός κώδικα που θα τεθεί σε ισχύ μετά τον πόλεμο, υπό συνθήκες — στρατιωτικό νόμο, αποδυναμωμένα συνδικάτα, γενικευμένες διακοπές ρεύματος— που εμποδίζουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να συμμετάσχουν στη συζήτηση.

Ως οπαδοί του ποδοσφαίρου, δεν χρειάζεται να νιώθουμε ενοχές επειδή αγαπάμε αυτό το άθλημα. Το πάθος, η αλληλεγγύη και το αίσθημα κοινότητας που επικρατούν στις κερκίδες μας ανήκουν. Πρέπει όμως να απορρίψουμε τον εθνικισμό που μας επιβάλλουν διοργανώσεις όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η ρητορική του τύπου «στηρίξτε τη χώρα σας» ή «ο σύλλογος και η πατρίδα» είναι μια επικίνδυνη παγίδα που έχει σχεδιαστεί για να διαιρεί τους εργαζόμενους με βάση εθνικά κριτήρια, ενώ η άρχουσα τάξη γεμίζει τις τσέπες της. Να χαρούμε το ποδόσφαιρο, αλλά να αναγνωρίζουμε το γήπεδο και τις κερκίδες ως χώρο πολιτικού αγώνα. Αν θέλουμε να απορρίψουμε και να ανατρέψουμε το σύγχρονο ποδόσφαιρο, πρέπει να πολεμήσουμε το σύστημα που το μετατρέπει σε εμπόρευμα.

Η τεχνητή νοημοσύνη θα φέρει ανεργία - Λεφτά υπάρχουν να τα πάρουμε - Απαισιοδοξία επικρατεί μεταξύ των Ελλήνων όσον αφορά τα προσωπικά οικονομικά τους το 2026, με περισσότερους από τους μισούς να δηλώνουν ότι δεν αισθάνονται αισιόδοξοι, ενώ 4 στους 10 νιώθουν άγχος ή αβεβαιότητα - Ενώ περικόπτουν τις κοινωνικές δαπάνες…. - Για του σιωνιστές η Παλαιστίνη δεν είναι “λειτουργικό” κράτος η Σομαλιλάνδη είναι, γιατί βασίζεται στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου!! - Οι συνέπειες των φυσικών καταστροφών σε χρήμα - Χρηματιστήρια και οι αποδόσεις

Μια πραγματική στεγαστική πολιτική πρέπει να ξεκινά από την αντίθετη αφετηρία: από  τις ανάγκες των ενοικιαστών, των χαμηλών εισοδημάτων, των φοιτητών, των αστέγων,  των εργαζομένων και της κοινωνικής πλειοψηφίας που πιέζεται από τα ενοίκια και την  ανασφάλεια.  Αυτό  σημαίνει  έλεγχο  ενοικίων,  αυστηρά  κριτήρια  κατοικησιμότητας,  περιορισμό  της  βραχυχρόνιας  μίσθωσης,  φορολόγηση  της  κερδοσκοπικής  αδράνειας,  προστασία της δημόσιας και δημοτικής γης, τοπικούς φορείς κοινωνικής μίσθωσης και  ανάπτυξη μόνιμου, μη κερδοσκοπικού στεγαστικού αποθέματος. Χωρίς αυτά, η στρατηγική δεν αλλάζει το μοντέλο κατοικίας που γεννά την κρίση. Απλώς  το  οργανώνει  καλύτερα,  το  επιδοτεί  περισσότερο  και  το  παρουσιάζει  ως  κοινωνική  πολιτική.  Η  κατοικία  πρέπει  να  πάψει  να  αντιμετωπίζεται  ως  πεδίο  επένδυσης  και  προσόδου  και  να  αναγνωριστεί  ως  κοινωνικό  δικαίωμα,  όρος  αξιοπρεπούς  ζωής  και  συλλογικής ασφάλειας.