Michael Karadjis

Μπορεί να φαίνεται ότι υπάρχει μια προφανής αντίφαση μεταξύ των εκκλήσεων του Τραμπ να επιτραπεί στο Ισραήλ να «τελειώσει τη δουλειά» στη Γάζα και των δηλώσεών του ότι θέλει το Ισραήλ «να τελειώσει γρήγορα τον πόλεμο», τις οποίες και τις δύο έχει κάνει τον τελευταίο περίπου χρόνο. Ο ευκολότερος τρόπος για να το εξηγήσουμε είναι απλά ότι είναι ψεύτης, απλά λέει αυτό που θέλει να ακούσει το ακροατήριό του και είναι αρκετά έξυπνος ώστε να διατυπώνει αυτές τις δηλώσεις αρκετά αόριστα, ώστε να είναι ανοιχτές σε ερμηνείες. Υπό αυτή την έννοια, ο κύκλος είναι εύκολο να τετραγωνιστεί: Ο Τραμπ θέλει να επιτρέψει στο Ισραήλ να προχωρήσει ακόμη πιο σκληρά, όσο πιο σκληρά είναι ανθρωπίνως δυνατό, προκειμένου να «τελειώσει τη δουλειά» (δηλαδή τη γενοκτονία), και με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να «τελειώσει τον πόλεμο γρήγορα». «Ειρήνη μέσω της δύναμης» και όλα αυτά.

Η ήττα των Δημοκρατικών δεν αντικατοπτρίζει τις σκληρές δεξιές πολιτικές μετατοπίσεις στην εργατική τάξη ή στον πληθυσμό συνολικά. Αντίθετα, είναι πιο ακριβές να κατανοήσουμε την απόρριψη της Κάμαλα Χάρις και των Δημοκρατικών ως απόρριψη των σκληρών δεξιών μετατοπίσεων του κόμματος αυτού εν μέσω μιας βαθύτερης συρροής γενικευμένων κρίσεων. Ως το προτιμώμενο κόμμα της καπιταλιστικής άρχουσας τάξης, η Κάμαλα Χάρις και οι Δημοκρατικοί μπορούσαν να προσφέρουν μόνο αυτό που οι δισεκατομμυριούχοι και οι επιχειρηματίες που στήριζαν το κόμμα ήταν πρόθυμοι να προσφέρουν: τίποτα.

Gilbert Achcar

Η νίκη του Τραμπ στην αναμέτρηση για την προεδρία των ΗΠΑ είναι μια μεγάλη καταστροφή για τους λαούς της περιοχής, που έρχεται να προστεθεί στην τεράστια Νάκμπα που μαίνεται μετά τον «Κατακλυσμό του Αλ-Άκσα» υπό την ηγεσία της Χαμάς. Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου ήλπιζε εναγωνίως σε αυτή τη νίκη και έκανε ό,τι μπορούσε για να συμβάλει στην επίτευξή της, είτε υποκινώντας τους δεξιούς συμμάχους του στις ΗΠΑ είτε αρνούμενος να παραχωρήσει στον Τζο Μπάιντεν και στην προεδρική εκστρατεία των Δημοκρατικών την εκεχειρία στη Γάζα που ήλπιζαν, προκειμένου να τους παράσχει ένα εκλογικό πλεονέκτημα που χρειαζόταν απεγνωσμένα. Τι μας περιμένει λοιπόν τώρα που επιβεβαιώθηκε η επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο;

Οι αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου έφεραν μια σαρωτική νίκη για την ακροδεξιά, όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και διεθνώς. Το αποτέλεσμα έχει προκαλέσει κύματα σοκ όχι μόνο στο κατεστημένο του Δημοκρατικού Κόμματος, αλλά και στις προοδευτικές δυνάμεις και στα κινήματα για φυλετική, ιθαγενική και έμφυλη δικαιοσύνη… Μπορούμε επίσης να τραβήξουμε μια καταληκτική γραμμή κάτω από τη συνολική προεδρική κληρονομιά του Τζο Μπάιντεν: επέτρεψε τη γενοκτονία στη Γάζα, προσκολλήθηκε στην καμπάνια επανεκλογής του η οποία είχε λήξει πολύ πριν από την ημερομηνία λήξης της και επανέφερε τον Τραμπ στην εξουσία.

Ξέρουμε ότι τα πράγματα θα χειροτερέψουν πριν βελτιωθούν.  Ξέρουμε όμως επίσης ότι μπορούμε να επιχειρηματολογήσουμε για έναν κόσμο πέρα από τον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον μιλιταρισμό, βασισμένο σε μια κοινωνία που παρέχει σε όλους και είναι βιώσιμη με το περιβάλλον. Η ανεξέλεγκτη υπερθέρμανση του πλανήτη είναι ήδη εδώ και η παγκόσμια ενίσχυση της ακροδεξιάς- τα δύο συνδέονται μεταξύ τους. Και η πολιτική δεν τελειώνει στην κάλπη - αυτό είναι άλλο ένα ψέμα στο οποίο στηρίχθηκαν οι Δημοκρατικοί. Η δύναμη προέρχεται από την οργάνωση και την αντοχή μας. Αγωνιζόμαστε για μια επαναστατική αλλαγή. Ο ρόλος μας είναι να συμμετέχουμε στη διεθνή αντεπίθεση για να αλλάξουμε τον κόσμο, να διεκδικήσουμε το μέλλον και να οικοδομήσουμε μια καλύτερη κοινωνία για όλους!

Συντακτική Επιτροπή του  Against the Current

Με τον πόλεμο και τη γενοκτονία να απλώνονται από την Παλαιστίνη μέχρι τον Λίβανο και το Ιράν, με τη Φλόριντα και τις νότιες πολιτείες να έχουν πλημμυρίσει από τις δύο μεγαλύτερες πλημμυρικές καταστροφές στην ιστορία των ΗΠΑ λόγω της κλιματικής αλλαγής και με τη γενική ανασφάλεια των ανθρώπων για το μέλλον το δικό τους και της χώρας, οι Ηνωμένες Πολιτείες οδεύουν προς τις εκλογές που αποκαλούνται «οι πιο σημαντικές εκλογές στην ιστορία της χώρας μας», οι οποίες μπορεί να λύσουν ελάχιστα ή τίποτα.

Από τις σημαντικότερες πολιτικές εξελίξεις στις προεδρικές εκλογές του 2024 είναι ότι οι αραβικές, παλαιστινιακές και μουσουλμανικές κοινότητες καταψηφίζουν το κόμμα του προέδρου Τζο Μπάιντεν και της αντιπροέδρου Κάμαλα Χάρις λόγω της υποστήριξής τους στη γενοκτονία στη Γάζα, την Παλαιστίνη και τον Λίβανο. Οι Άραβες Αμερικανοί βλέπουν τις οικογένειές τους να βομβαρδίζονται και να σφαγιάζονται. Ενώ στο πρόσφατο παρελθόν ψήφιζαν ως επί το πλείστον Δημοκρατικούς, πολλοί απορρίπτουν τα επιχειρήματα των προοδευτικών φιλελεύθερων (και ορισμένων σοσιαλιστών αριστερών) ότι η κριτική υποστήριξη στη Χάρις είναι καλύτερη από το να «αφήσουμε τον Τραμπ να κερδίσει».

Clara da Costa-Reidel

Καθώς ο αριθμός των νεκρών από τον τυφώνα Helene αυξάνεται και οι άνθρωποι ψάχνουν στα ερείπια των κατεστραμμένων πόλεών τους για επιζώντες, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δίνουν προτεραιότητα στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και στα συμφέροντα των επιχειρήσεων στο εσωτερικό. Με περισσότερους από 220 επιβεβαιωμένους νεκρούς και εκατοντάδες αγνοούμενους, ο τυφώνας Helene είναι ο φονικότερος τυφώνας στις ΗΠΑ από τότε που ο τυφώνας Katrina κατέστρεψε τη Νέα Ορλεάνη το 2005. Η περιοχή των Απαλαχίων της Βόρειας Καρολίνας επλήγη ιδιαίτερα από την καταιγίδα, παρά το γεγονός ότι ιστορικά πλήττεται λιγότερο από τυφώνες. Οι σφοδρές βροχοπτώσεις προκάλεσαν πλημμύρες ρεκόρ, καταπίνοντας ολόκληρες πόλεις, προκαλώντας διακοπή της ηλεκτροδότησης και της υδροδότησης και καταστρέφοντας δρόμους πρόσβασης.

Ως Σοσιαλιστές, πώς πρέπει να προσεγγίσουμε τις προεδρικές εκλογές του 2024; Τα δύο μεγάλα κόμματα, που είναι καπιταλιστικά ιδεολογικά μέχρι το κόκαλο, μας παρουσιάζουν μια επιλογή μεταξύ ενός νεοφιλελεύθερου μιλιταριστή υποστηρικτή των πολυεθνικών και ενός νεοφασίστα μανιακού εγκληματία. Καθώς γράφω αυτό το κείμενο (7 Ιουλίου), οι ηγέτες και οι χορηγοί των Δημοκρατικών αντιπαρατίθενται για το αν θα αντικαταστήσουν τον Μπάιντεν μετά την συγκλονιστικά κακή του εμφάνιση στο ντιμπέιτ στις 27 Ιουνίου. Αλλά ένας νεότερος, πιο δυναμικός υποψήφιος θα εξακολουθεί να είναι ένας εκπρόσωπος των νεοφιλελεύθερων και ιμπεριαλιστικών πολιτικών του Δημοκρατικού Κόμματος και των μεγάλων χορηγών του στην ελίτ της ηγεσίας των επιχειρήσεων.

Gilbert Achcar

Ο Τζο Μπάιντεν δυστυχώς δεν θα καθίσει στο εδώλιο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου – αυτό είναι σίγουρο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ωστόσο, ότι το δικαστήριο της ιστορίας, που είναι το δικαιότερο των ποινικών δικαστηρίων, θα συμπεριλάβει το όνομά του σε περίοπτη θέση στον κατάλογο των δραστών εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.