του Χρήστου Κεφαλή. Αν και ποτέ στο παρελθόν, ακόμη και στην περίοδο της πιο αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού, δεν έλειπαν οι κριτικές, αντικαπιταλιστικές φωνές στην έβδομη τέχνη, τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά την κρίση του 2007, οι φωνές αυτές αρχίζουν να πληθαίνουν. Ταινίες όπως το Κεφάλαιο του Κώστα Γαβρά, και τα τελευταία χρόνια ο Τζόκερ και τα Παράσιτα, έδωσαν ζοφερές ακτινογραφίες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και της αναπτυσσόμενης κοινωνικής δυσαρέσκειας και αμφισβήτησης σε διάφορες όψεις και πτυχές τους. Η πρόσφατη ταινία του Ράντου Ζούντε Ατυχές Πήδημα ή Παλαβό Πορνό έρχεται να προσθέσει ένα νέο ζωτικό κρίκο στη σειρά…

Το "Dying to Divorce" είναι ένα ντοκιμαντέρ συμπαραγωγής του Ηνωμένου Βασιλείου, της Νορβηγίας, της Γερμανίας και της Τουρκίας. Η ταινία ασχολείται με την έμφυλη βία στην Τουρκία και τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στις γυναίκες. Τρεις γυναίκες: İpek, Arzu, Kübra. Η Βρετανίδα σκηνοθέτης Chloe Fairweather αφηγείται τη δραματική ιστορία δύο γυναικών που κακοποιήθηκαν και υπέστησαν μόνιμη βλάβη από τους συζύγους τους, καθώς και τις εμπειρίες της δικηγόρου İpek Bozkurt, η οποία αγωνίστηκε τόσο για τα δικαιώματα των γυναικών όσο και για τα δικά της.

Frank García Hernández Πριν από 83 χρόνια, στις 26 Φεβρουαρίου 1938, ο Λετονός εικαστικός καλλιτέχνης Γκούσταβ Κλούτσις εκτελέστηκε στη Σοβιετική Ένωση. Τρεις ημέρες νωρίτερα, είχε γιορταστεί η 20ή επέτειος από την ίδρυση του Κόκκινου Στρατού, που ιδρύθηκε από τον Λέον Τρότσκι στις 23 Φεβρουαρίου 1918.

Δεν ξέρουμε αν η παραίτηση μια Υπουργού ή σύσσωμης της Κυβέρνησης είναι αρκετή για να καθαρίσει η κοινωνία από τις αποκαλύψεις κυκλωμάτων που εμπλέκουν ακόμα και προσφυγόπουλα σε σεξουαλική εκμετάλλευση. Ξέρουμε όμως περίτρανα και αναντίρρητα πως, τη στιγμή αυτή, οι ηθοποιοί είμαστε μόνοι μας και αβοήθητοι. Και για αυτό, μόνοι μας, αλληλέγγυοι και δυνατοί θα συνεχίσουμε. Για ένα καλύτερο μέλλον στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, την μεταγλώττιση, τις δραματικές σχολές, τον Πολιτισμό και την κοινωνία γενικότερα. Ώστε, κάποτε επιτέλους, να μην μένει καμία μόνη και κανένας μόνος.

Η ανέλκυση δύο αντικειμένων αρχαιολογικού ενδιαφέροντος (μίας αρχαίας λίθινης άγκυρας και ενός σιδερένιου κανονιού ιστορικών χρόνων) από τον βυθό των Αντικυθήρων στις 12/8/2020 από σκάφος Έλληνα εφοπλιστή και η μεταφορά τους σε ιδιωτική αποθήκη, ερήμην της αρμόδιας Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων, συνιστά πράξη παράνομη. Είναι τουλάχιστον ανησυχητικό, όταν εκπρόσωποι φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή χορηγοί των ενάλιων αρχαιολογικών ερευνών του ΥΠΠΟΑ, κρίνουν πως αυτοί μπορούν να αναλάβουν την διαχείριση των αρχαιοτήτων, πέρα και έξω από κάθε νόμιμη διαδικασία, υποκαθιστώντας την Αρχαιολογική Υπηρεσία, τη μόνη αρμόδια κρατική υπηρεσία για την προστασία και τη διαχείριση των αρχαιοτήτων σύμφωνα με τους νόμους και το…