Alain Supiot Ο Κάφκα είχε σπουδάσει δικηγόρος. Σε ηλικία 25 ετών, δύο χρόνια μετά την απόκτηση του πτυχίου νομικής, άρχισε να εργάζεται στο Ινστιτούτο Ασφάλισης Εργατικών Ατυχημάτων του Βασιλείου της Βοημίας, όπου αφιερώθηκε στην εφαρμογή του νόμου για την υποχρεωτική επαγγελματική ασφάλιση, που υιοθετήθηκε από την Αυστροουγγαρία το 1887 – τρία χρόνια μετά από τη Γερμανία και έντεκα χρόνια πριν από τη Γαλλία. Οι ειδικοί του Κάφκα διαφωνούν ως προς το αν η νομική του καριέρα εμπόδισε ή βοήθησε το λογοτεχνικό του έργο.

John Molyneux Ο Μιχαήλ Άγγελος βρίσκεται στην κορυφή της ανθρώπινης δόξας ή φήμης, όπως την αποκαλούμε σήμερα. Η θέση του είναι εξασφαλισμένη ανάμεσα σε εκείνη την πολύ μικρή ομάδα προσωπικοτήτων –τον Αριστοτέλη, τον Σαίξπηρ, τον Γκαίτε, τον Μότσαρτ, τον ντα Βίντσι κ.ο.κ.– που φαίνεται να δεσπόζουν πάνω στην ιστορία, όπως φαντάζεται κανείς τον Κολοσσό της Ρόδου, και των οποίων το κύρος λαμβάνει συνήθως παγκόσμιο, υπερβατικό χαρακτήρα.

Phil Butland Στις 6 Οκτωβρίου 1960, η ταινία «Σπάρτακος» έκανε πρεμιέρα στο θέατρο DeMille της Νέας Υόρκης. Το περιοδικό Time πανηγύρισε για «ένα νέο είδος ταινίας του Χόλιγουντ: ένα υπερθεαματικό έργο με πνευματική ζωντάνια και ηθική δύναμη». Ο επί σειρά ετών κριτικός κινηματογράφου των New York Times Μπόσλεϊ Κρόουθερ ήταν λιγότερο ενθουσιασμένος, απορρίπτοντας την ταινία ως «ηρωική αηδία», προσθέτοντας ότι «το μεσαίο μέρος είναι επιτηδευμένο και κουραστικό, επειδή ασχολείται με τις βαρετές διαμάχες της πολιτικής». Οι άνθρωποι που έμπαιναν στην ταινία έπρεπε να αψηφήσουν τις γραμμές περιφρούρησης που είχε οργανώσει η δεξιά Αμερικανική Λεγεώνα. Η Λεγεώνα είχε στείλει 17.000 επιστολές…

Alan Woods Αν και απέχει από τον σύγχρονο κόσμο πάνω από πεντακόσια χρόνια, το έργο του Μπος φαίνεται να μας λέει περισσότερα από ό,τι πολλά από τα πιο πρόσφατα έργα τέχνης. Είναι πιο σχετικό με τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Αυτή η τέχνη έχει μια παράξενη και συναρπαστική ομορφιά, αλλά αυτό που δεν φαίνεται να έχει είναι η λογική. Η ανθρώπινη λογική αμφισβητείται σε κάθε βήμα. Η πραγματικότητα τοποθετείται με το κεφάλι ανάποδα. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με εικόνες τόσο απίστευτες, τόσο αντίθετες με την κανονική μας αντίληψη για τον κόσμο που μας προκαλούν ζάλη. Εδώ η έκφραση του Χέγκελ μας συγκλονίζει…

John Molyneux Οι Δεσποινίδες της Αβινιόν είναι μια ελαιογραφία σε καμβά που ξεκίνησε ο Πικάσο στα τέλη του 1906 και ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 1907. Έχει ύψος οκτώ πόδια, πλάτος επτά πόδια και οκτώ ίντσες και εκτίθεται από το 1937 στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης. Ο πίνακας απεικονίζει πέντε γυμνές γυναίκες, σαφώς πόρνες σε οίκο ανοχής. Από τις τρεις γυναίκες στα αριστερά, η πρώτη απεικονίζεται πλάγια, προφανώς τραβώντας πίσω μια κουρτίνα για να αποκαλύψει τις άλλες, ενώ η δεύτερη και η τρίτη απεικονίζονται μετωπικά, κοιτάζοντας ευθεία από τον καμβά.