Να ενεργοποιηθεί το ένταλμα σύλληψης κατά του Νετανιάχου σε περίπτωση που εισέλθει στον ελληνικό εναέριο χώρο!
Δικηγόροι ζητούν την ενεργοποίηση του εντάλματος σύλληψης κατά του Νετανιάχου σε περίπτωση που εισέλθει στον ελληνικό εναέριο χώρο
Μετά την επίσκεψη και τον εναγκαλισμό του Κ. Μητσοτάκη με τον Μ. Νετανιάχου, έρχεται η επιλογή του Νετανιάχου να φύγει εκτός εδάφους του κράτους - απαρτχάιντ Ισραήλ και να ταξιδέψει σε Ευρωπαϊκό έδαφος και συγκεκριμένα στην Ουγγαρία, και τούτο κατά προφανή και προκλητική περιφρόνηση του εντάλματος σύλληψης που έχει εκδοθεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης σε βάρος του. Προκειμένου να ταξιδέψει αεροπορικώς προς την Ουγγαρία, θα διέλθει από τον εναέριο χώρο πλείστων ευρωπαϊκών κρατών, είναι δε πιθανό, και από τον εναέριο χώρο του Ελληνικού Κράτους.
Διονυσί Βινοχράντιβ (Κοινωνικό Κίνημα -Ουκρανία): «Η ειρήνη δεν είναι απλώς μια κατάπαυση του πυρός με οποιοδήποτε κόστος»
Συνέντευξη στον Δημήτρη Γκιβίση. Αναδήμοσίευση από την εφημερίδα Η ΕΠΟΧΗ.
Μιλάμε με τον Διονυσί Βινοχράντιβ από το Κοινωνικό Κίνημα, τη σημαντικότερη αντικαπιταλιστική και διεθνιστική αριστερή οργάνωση στην Ουκρανία που εδώ και χρόνια συνδυάζει την κινηματική δράση με τη θεωρητική ανάλυση, για το δικαίωμα της Ουκρανίας να ακουστεί σε έναν κόσμο που μιλάει όλο και περισσότερο τη γλώσσα της βίας και του κυνισμού, για τις προσδοκίες που έχει ο ουκρανικός λαός από τις διαπραγματεύσεις, και για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η ουκρανική Αριστερά.
Η Λεπέν καταδικάστηκε, ο αγώνας κατά της ακροδεξιάς συνεχίζεται!
Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)
Ναι, η αστική δικαιοσύνη και ο νόμος που υποτίθεται ότι εφαρμόζει επιδέχονται αυστηρή κριτική. Ναι, η δικαστικοποίηση του πολιτικού αγώνα και όλων των κοινωνικών σχέσεων είναι ένα επιβλαβές φαινόμενο. Ωστόσο, όπως και οι πολλές υποθέσεις Σαρκοζί, η υπόθεση για την οποία καταδικάστηκε η Μαρίν λε Πεν είναι παραδειγματική και τα στοιχεία συντριπτικά, ειδικά για τη διάδοχο ενός κόμματος που ισχυριζόταν ότι έχει «καθαρά χέρια και ψηλά το κεφάλι» και πριν από λίγα χρόνια ζητούσε ισόβια κάθειρξη με αποκλεισμό από την ενεργό δράση για τους καταδικασθέντες πολιτικούς. Η δικαιοσύνη πρέπει να αποδοθεί, ανεξάρτητα από το ποιος δικάζεται. Εναπόκειται στους πολιτικούς να το ξεκαθαρίσουν! Με τη λήψη μιας τέτοιας απόφασης, μακριά από το να θέσει υπό αμφισβήτηση την περίφημη «διάκριση των εξουσιών», η δικαστική εξουσία επέστρεψε στους πολιτικούς τις δικές τους αθλιότητες. Ορισμένες αρχές και μηχανισμοί της αστικής δημοκρατίας θεωρούνται δεδομένοι. Όταν αυτές εφαρμόζονται στους πιο ισχυρούς, είναι ακατάλληλο να διαμαρτύρονται.
Σχετικά με την άρνηση καθαρογραφής αθωωτικών αποφάσεων, γράφει ο Κώστας Παπαδάκης
Εδώ θα αναμετρηθούν με τη συνέπειά τους και οι θεσμικοί φορείς ...Αλλά δεν αρκούν οι καταγγελίες όταν δεν συνοδεύονται από διεκδικήσεις που προωθούν στην πράξη και κατοχυρώνουν όσο είναι δυνατό τον περιορισμό του κρατικού και δικαστικού αυταρχισμού. Αλλιώς γρήγορα θα δούν όλοι αυτοί την έλλειψη εμπιστοσύνης που δίκαια καταγράφεται από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας στη «δικαιοσύνη», μια δικαιοσύνη που και ακόμα και όταν αθωώνει δείχνει να ντρέπεται που το έκανε και ξεφεύγει από την κατασταλτική της αποστολή, να συμπεριλαμβάνει και τους ίδιους ως μέρος του προβλήματος και όχι ως μέρος της λύσης του.
Όχι στη συμφωνία Τραμπ-Πούτιν για διάλυση και λεηλασία της Ουκρανίας! Όχι στον επανεξοπλισμό της Ε.Ε. Πλήρης υποστήριξη στην Ουκρανική Αντίσταση!
European Secretariat of the International Workers League – Fourth International
Η αιφνίδια στροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην εξωτερική πολιτική καταδεικνύεται από τη στάση του απέναντι στον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, όπου έχει συμμαχήσει με τον Πούτιν για να εξαναγκάσει σε συνθηκολόγηση την ουκρανική κυβέρνηση με τον πιο χυδαίο εκβιασμό. Ο στόχος είναι να αναγκάσει την Ουκρανία να υπογράψει μια αποικιοκρατική συμφωνία...Εκτός από τη λεηλασία της Ουκρανίας, οι ενέργειες του Τραμπ αποτελούν μέρος της στρατηγικής του να προσπαθήσει να απομακρύνει τη Ρωσία από την Κίνα και να αποδυναμώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) –το μπλοκ των ευρωπαϊκών ιμπεριαλισμών– υποτάσσοντας και ταπεινώνοντάς την, προωθώντας την ακροδεξιά στο εσωτερικό της και φέρνοντας τις χώρες μέλη της αντιμέτωπες μεταξύ τους. Ταυτόχρονα, προσπαθεί να νομιμοποιήσει τις δικές της φιλοδοξίες για την προσάρτηση της διώρυγας του Παναμά, του Καναδά και της Γροιλανδίας.
Αντίσταση στον νέο μιλιταρισμό
Eleanor Morley
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έριξε την Ουκρανία στους λύκους. Αφού πραγματοποίησε μια βάναυση εισβολή επί τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια της οποίας ένα εκατομμύριο Ουκρανοί και Ρώσοι σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν ανταμείβεται τώρα με ένα μεγάλο κομμάτι του εδάφους της χώρας, ενώ ο Τραμπ απαιτεί ένα σημαντικό μερίδιο από τον πλούτο των φυσικών πόρων της για τις ΗΠΑ. Πρόκειται για αυτοκρατορική λεηλασία στο μεγαλείο της: ισχυρές χώρες κατακρεουργούν μια ασθενέστερη προς όφελός τους.
Το 18ο Παγκόσμιο Συνέδριο της 4η Διεθνούς, για την παγκόσμια κατάσταση: Με τις κρίσεις να συγκλίνουν, η πρόκληση είναι, πώς να προχωρήσουν οι "από κάτω"
Πριν από τέσσερα χρόνια, ήταν αδύνατο να προβλέψουμε πόσο γρήγορα θα επιταχυνόταν η πολυκρίση ή η σύγκλιση των καπιταλιστικών κρίσεων. Ο Ντόναλντ Τραμπ επέστρεψε ενισχυμένος στην κυβέρνηση του ηγεμονικού ιμπεριαλισμού, αυτή τη φορά με ένα υπουργικό συμβούλιο και ένα σχέδιο που είναι ανοιχτά νεοφασιστικό ή «καθαρά» μεταφασιστικό: το Project 2025 του Heritage Foundation (ένα από τα παλαιότερα και καλύτερα χρηματοδοτούμενα think tanks της αμερικανικής ακροδεξιάς), που υιοθετήθηκε από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Τραμπ. Αυτό εκπροσωπεί τους πιο ριζοσπαστικούς τομείς του αμερικανικού κεφαλαίου -σε όρους νεοφιλελεύθερου ελευθεριασμού και της περιφρόνησης των θεσμών της παλαιότερης αστικής δημοκρατίας,,,
Τουρκία: Μαζικό κίνημα ενάντια στο πραξικόπημα του Ερντογάν
Uraz Aydin
Ο Uraz Aydin απαντά στις ερωτήσεις του Inprecor σχετικά με την κινητοποίηση που αναπτύσσεται αυτή τη στιγμή στην Τουρκία μετά τη σύλληψη του δημάρχου της Ισταμπούλ, ο οποίος θεωρείται ο κύριος αντίπαλος του Ερντογάν στην κούρσα για τις επόμενες προεδρικές εκλογές.
Απέναντι στον άξονα Τραμπ-Μασκ-Πούτιν και τις νεοφιλελεύθερες αυταρχικές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις: Για μια αντικαπιταλιστική και διεθνιστική πολιτική ασφάλειας!
Η Gauche Anticapitasliste, όπως και όλες οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της αριστεράς, έχει συγκλονιστεί από τις διεθνείς αναταράξεις των τελευταίων εβδομάδων, μετά την εκλογική νίκη της ακροδεξιάς του Τραμπ στην κορυφαία ιμπεριαλιστική δύναμη του κόσμου, τις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό, η συζήτηση για θέματα ασφάλειας, στρατιωτικά και αμυντικά, έχει κυριαρχήσει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Το καθεστώς Πούτιν αποτελεί πραγματική απειλή για την Ανατολική Ευρώπη, αλλά και για τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα σε ολόκληρη την ήπειρο, μέσω των συμμαχιών του με την ακροδεξιά. Το ίδιο και οι Τραμπ, Μασκ και Βανς, όπως και οι ακροδεξιές στην Ευρώπη και αλλού, δηλώνουν τη διάθεσή τους να επιτεθούν κατά μέτωπο σε κάθε κοινωνική και προοδευτική πολιτική…
Μύθοι για την Ουκρανία - του Michael Karadjis
Μύθοι που επινοήθηκαν από τα κέντρα προπαγάνδας του Πούτιν, αλλά γίνονται ευρέως πιστευτοί όχι μόνο από την καμπιστική αριστερά αλλά και από καλοπροαίρετους/ες ακτιβιστές/ριες της ειρήνης και αντιμπεριαλιστές/ριες…Ο Michael Karadjis έγραψε μια σειρά από άρθρα, για να απαντήσει σε αυτούς τους ισχυρισμούς, που αποδεικνύουν ότι όλοι τους είναι καθαροί μύθοι. Αν και έχουν επινοηθεί από τα επιτελεία προπαγάνδας του Πούτιν, αναπαράγονται σταθερά από την καμπιστική αριστερά και δυστυχώς πολλοί από αυτούς εξακολουθούν να γίνονται πιστευτοί από μεγάλο αριθμό αριστερών, ειρηνιστών/ριων και ακτιβιστών/ριων, συμπεριλαμβανομένων πολλών που αντιτίθενται στον Πούτιν, και απλώς θέλουν να τελειώσει ο πόλεμος
Ο σουρεαλιστικός δρόμος προς τον μαρξισμό του Πιερ Ναβίλ
Ian Birchall
Στα χρόνια μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξαν κινήματα πολιτικής και πολιτιστικής εξέγερσης, τα οποία ξεκίνησαν από μια νέα γενιά αποφασισμένη να μην επαναληφθεί η φρικτή σφαγή. Η Ρωσική Επανάσταση του 1917 οδήγησε στη δημιουργία ενός διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, με τη δημιουργία μαζικών κομμουνιστικών κομμάτων στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και αλλού. Προερχόμενη από την ντανταϊστική κριτική των παραδοσιακών ιδεών της τέχνης, η σουρεαλιστική ομάδα, υπό την καθοδήγηση του Αντρέ Μπρετόν, προσέλκυσε ποιητές και ζωγράφους που υποστήριζαν μια τέχνη που πήγαζε από το ασυνείδητο. Η χρήση απροσδόκητων αντιπαραθέσεων αμφισβήτησε τις αποδεκτές συμβατικές σχέσεις. Ο Μπρετόν όρισε τον σουρεαλισμό ως «απόλυτο αντικομφορμισμό». Τα δύο κινήματα, το πολιτικό και το καλλιτεχνικό, δεν συνέπεσαν απλώς χρονικά – υπήρξε επικάλυψη προσωπικού μεταξύ τους. Ο Πιερ Ναβίλ ήταν μια σημαντική μορφή στην αλληλεπίδραση του σουρεαλισμού και του κομμουνισμού. Έγινε γνωστός αγωνιστής της γαλλικής αριστεράς επί επτά δεκαετίες.
