Η Ε.Ε. και το ΔΝΤ, αξιοποιώντας τις παλινωδίες και τις υποχωρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης, ορθώνουν νέους εκβιασμούς, διατυπώνουν νέες απαιτήσεις. Τα θέλουν όλα! Οι εγχώριοι σύμμαχοί τους (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ΜΜΕ, οικονομική ολιγαρχία) τους ανοίγουν το δρόμο και επαυξάνουν. Είναι αυτοί που όλα τα προηγούμενα χρόνια εφάρμοσαν τις βάρβαρες μνημονιακές πολιτικές και βύθισαν την κοινωνία στη φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση

Έχουν περάσει 5 χρόνια από την εξοντωτική επίθεση που εξαπέλυσαν ενάντια στην κοινωνία και το λαό, η Ε.Ε., το διεθνές τραπεζικό και τοκογλυφικό κεφάλαιο και το ΔΝΤ. Τα 5 αυτά χρόνια πολιτικής των μνημονίων, οδήγησαν την κοινωνία και το λαό σε μια πρωτοφανή καταστροφή. 

 Βρισκόμαστε μπροστά σε μια κρίσιμη ιστορική καμπή για την κοινωνία και το μέλλον της χώρας. Στις επόμενες 7 ημέρες θα κριθεί το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας για αρκετές δεκαετίες. Τα προγράμματα των «δανειστών» προεκτείνονται έως το 2056 τουλάχιστον. Σε αυτή την ιστορική στιγμή, έχοντας επίγνωση του ρόλου μας ως εργαζόμενοι και ως Δάσκαλοι, οφείλουμε να πάρουμε θέση 

Οι εκπρόσωποι των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων-Κινήσεων-Συσπειρώσεων Δημοσίου καταθέσαμε σήμερα, Τρίτη 30/6, στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ την παρακάτω πρόταση, καλώντας την ΑΔΕΔΥ να πάρει θέση με το «ΟΧΙ» σε όλα τα Μνημόνια. Οι μάσκες έπεσαν.

 

Στο δημοψήφισμα της Κυριακής 5 Ιουλίου 2015, οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και ο Ελληνικός λαός καλούνται να πουν για μια ακόμη φορά ένα μεγάλο «ΟΧΙ» σε κάθε νέα συμφωνία-μνημόνιο που θα εντείνει και θα παρατείνει την εξαθλίωση, τη φτώχια και την καταδυνάστευση των Ελλήνων.

Η κυνική αντεργατική πολιτική Ε.Ε – ΔΝΤ και κεφαλαίου επιδιώκει τη συνέχιση των μνημονίων, της κοινωνικής εξαθλίωσης και της υποταγής του λαϊκού παράγοντα.

Το «ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ» των κυρίαρχων μεταφράζεται για το λαό μας σε εξαθλίωση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, με συντάξεις των 360 ευρώ, με δουλειά μέχρι τα 67, με το 60% της νεολαίας στην ανεργία ή με μισθούς των 450 ευρώ, χωρίς κοινωνικό κράτος και εργασιακά δικαιώματα.

Κώστας Κούσιαντας

Από νωρίς το μεσημέρι είχε κυκλοφορήσει η φήμη (δεν διατυπώθηκε επίσημα) ότι η πορεία θα απαγορευόταν επειδή αυτές τις μέρες είναι το Ραμαζάνι (ιερός μήνας των μουσουλμάνων), αλλά ο κόσμος δεν μπορούσε να αποδεχτεί κάτι τέτοιο, επειδή και το περσινό gay pride έγινε τις ημέρες του Ραμαζανιού, όπως επίσης και η διαδήλωση trans pride πριν από μια εβδομάδα. Έτσι δεκάδες χιλιάδες κόσμου έμεινε για πολλές ώρες προσπαθώντας να σπάσει τον αποκλεισμό των δρόμων από την αστυνομία, συγκρούστηκε, κυνηγήθηκε και σε πολλές περιπτώσεις βρήκε καταφύγιο στα γύρω μαγαζιά, τα περισσότερα από τα οποία άνοιγαν για να του δώσουν καταφύγιο.

Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου αποτελεί κομβικό σημείο της κεντρικής πολιτικής και κοινωνικής αντιπαράθεσης. Πρέπει να αποτελέσει το λαϊκό εφαλτήριο για την αλλαγή της πορείας της χώρας και της κοινωνίας. Πρέπει να αποτελέσει τον κόμβο μιας πλατιάς λαϊκής συσπείρωσης, ενός αγωνιστικού Μετώπου και μιας νέας κοινωνικής συμμαχίας που θα οδηγήσει στην απαλλαγή από την πολιτική του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και των τραπεζιτών.

Μπροστά στις ιστορικές εξελίξεις, τις καθοριστικές αποφάσεις, τις δομικές αναμετρήσεις, καλούμε τους/τις συναδέλφους μας και τους εργαζόμενους να συσπειρωθούν για να τερματίσουν τη μνημονιακή κοινωνική λεηλασία. Να διατρανώσουμε σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πλατεία, σε κάθε πόλη μαζικά και αποφασιστικά την αντίθεσή μας στη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο και της κοινωνίας σε υποζύγιο. Με καθημερινές διαδηλώσεις και πορείες.

Την Κυριακή 5 Ιουλίου ψηφίζουμε ΟΧΙ.

ΟΧΙ: για να ανοίξει το ρήγμα, και όχι για νέα διαπραγμάτευση.

ΟΧΙ: στο δρόμο, και όχι μόνο στις κάλπες.

ΟΧΙ: σε αυτή και σε κάθε συμφωνία.

ΟΧΙ: συνολικά στην ευρωζώνη, την ΕΕ και το ΔΝΤ, και όχι απλώς στην πρότασή τους.

ΟΧΙ: στην τρόικα, αλλά και σε κάθε διαχειριστή του συστήματος.

Αυτό που χρειάζεται είναι το δυνάμωμα της επαναστατικής αριστεράς. Για να παλέψουμε μαζί και για την ανατροπή της Συμφωνίας αλλά και να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα κοινωνία χωρίς τα βάρη του χρεοκοπημένου καπιταλισμού.

Ήρθε λοιπόν η ώρα ενός πρώτου μεγάλου ΟΧΙ. Το λαϊκό όχι στο δημοψήφισμα πρέπει να έχει το χαρακτήρα όχι μόνο της απόρριψης της πρότασης της τρόικας, αλλά και της απόρριψης των μνημονίων, και της απόρριψης της πληρωμής του χρέους. Αυτό το πρώτο όχι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για τα επόμενα.

Σελίδα 162 από 166