Δημοσιεύουμε το υλικό της έκθεσης φωτογραφίας με τίτλο «Ενάντια στη Γενοκτονία της Μνήμης: Η αγροτική και αστική ζωή στην Παλαιστίνη, 1890-1948». Το υλικό της έκθεσης είναι διαθέσιμο στο σαιτ σε μορφή PDF. Η έκθεση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2024 από την Εργατική Λέσχη Καλλιθέας και την Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας στο πλαίσιο διημέρου Δράσεων αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη, στις 4 και 5 Οκτωβρίου 2024 στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας.
Δημοσιεύουμε την ελληνική μετάφραση του βιβλίου του Jonathan Neale. Το βιβλίο είναι διαθέσιμο στο σαιτ, σε μορφή pdf. Η μετάφραση του βιβλίου Fight the Fire / Πολεμήστε τη Φωτιά αποτελεί συλλογικό έργο ανθρώπων που μοιράζονται την κοινή πεποίθηση ότι ο οικολογικός αγώνας στις μέρες μας συνιστά άμεση και ζωτική αναγκαιότητα, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς... Η πραγματική του επιτυχία θα κριθεί στον βαθμό που θα γίνει κτήμα και υλική δύναμη μέσα στην πάλη της εργατικής τάξης για ένα μέλλον οικοβιώσιμο...Το βιβλίο απευθύνεται πρωτίστως στις εργατικές οργανώσεις, καθώς η εργατική τάξη είναι η μόνη συλλογική δύναμη στο πεδίο της οικονομικής πάλης και η μοναδική που μπορεί να επιβάλει αιτήματα ικανά να ανοίξουν τον δρόμο για την κοινωνική και οικολογική απελευθέρωση.
Η μελέτη του Ρ. Ροσντόλσκι για τον Φ. Ένγκελς και το θέμα των «λαών χωρίς ιστορία» Τα εθνικά ζητήματα αποτελούν το πιο περίπλοκο πρόβλημα για μια σοσιαλιστική πολιτική. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στη στάση που ο Ένγκελς και άλλοι πρωταγωνιστές του σοσιαλιστικού κινήματος είχαν γύρω από αυτό το θέμα, συγκεκριμένα στην επανάσταση του 1848 στην κεντρική και νοτιοανατολική Ευρώπη, ιδιαίτερα στις περιοχές τής τότε «Μοναρχίας των Αψβούργων», της Αυστρο-Ουγγαρίας. Παρουσιάζουμε εδώ την έρευνα του σημαντικού Ουκρανού μαρξιστή Ρομάν Ροσντόλσκι με τίτλο Για το εθνικό ζήτημα - ο Φ. Ένγκελς και το πρόβλημα των λαών «χωρίς ιστορία».
Το κείμενο (μπροσούρα) γράφτηκε το 2011, στα πλαίσια μιας συζήτησης και μιας διερεύνησης των προϋποθέσεων, για το αν μπορούσαν αυτοί οι αγώνες να αποκτήσουν την μορφή και τη δομή μιας ενιαίας απεργιακής δράσης, μέχρι την υποχώρηση της κυβέρνησης και της αστικής τάξης, δηλαδή μιας γενικής απεργίας διαρκείας. Εξετάζει το ζήτημα της γενικής απεργίας διαρκείας στην ιστορική του διάσταση, επιχειρώντας να αντλήσει διδάγματα και επιχειρήματα χρήσιμα για τη συγκυρία στην οποία γράφτηκε και τα οποία φυσικά εξακολουθούν να παραμένουν επίκαιρα...Το παγκόσμιο εργατικό κίνημα έχει χρησιμοποιήσει τη γενική απεργία σαν μέσο πάλης από τότε που έγινε υπαρκτή μαζική τάξη, στο καπιταλισμό, αρκετές φορές. Γιατί, «Η γενική απεργία δεν είναι δυνατή παρά μόνο όταν η πάλη των τάξεων υψώνεται πάνω από όλα τα ιδιαίτερα και συντεχνιακά αιτήματα, επεκτείνεται σ’ όλα τα επαγγέλματα και τις περιοχές, σβήνει τα σύνορα ανάμεσα στα συνδικάτα και τα κόμματα, στη νομιμότητα και την παρανομία, και κινητοποιεί την πλειοψηφία του προλεταριάτου, αντιτάσσοντάς τη ενεργητικά στη μπουρζουαζία και κράτος» (Λέον Τρότσκι).
Συνέντευξη του Κίγκαν Ο’Μπράιαν με τον Ελιέλ Κρουζ, συνιδρυτή του Κινήματος για την Απελευθέρωση του Φύλου. Αυτή τη στιγμή, μια τάξη δισεκατομμυριούχων χρησιμοποιεί την τρανσφοβία για να μας στρέψει τον έναν εναντίον του άλλου για να εμποδίσει τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν τα κοινά μας σημεία. Αλλά η αλήθεια είναι ότι είμαστε όλοι μαζί σε αυτό, όχι με έναν αφομοιωτικό τρόπο που αγνοεί εντελώς τις διαφορές, αλλά ότι αν πραγματικά οργανωθούμε, δημιουργήσουμε συμμαχίες και αγωνιστούμε -ανεξάρτητα από τις προσωπικές διαφορές που μπορεί να έχουν οι άνθρωποι- θα μπορούσαμε πραγματικά να κερδίσουμε πραγματικές αλλαγές που θα ωφελούσαν όλους.
Raphael Greenberg Dikla Taylor-Sheinman Αν πάρετε οποιοδήποτε κομμάτι της ιστορίας της περιοχής Ισραήλ-Παλαιστίνης, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, δεν θα βρείτε έναν ενιαίο ομοιογενή πολιτισμό σε όλο το τοπίο. Δεν υπάρχει εποχή κατά την οποία όλοι σε αυτή τη χώρα ήταν εβραίοι, μουσουλμάνοι, χριστιανοί ή οτιδήποτε άλλο. Η αρχαιολογία στην ουσία της δεν παρέχει αυτό το είδος βεβαιότητας και καθαρότητας που μπορεί να θέλουν οι εθνοκρατικοί δεξιοί υπουργοί της κυβέρνησης. Έτσι πρέπει να την εφεύρουν. Και μετά λένε ότι οι Παλαιστίνιοι βλάπτουν αυτό [την αποκλειστικά εβραϊκή κληρονομιά] και τότε θα το χρησιμοποιήσουμε ως μέσο για να αρπάξουμε περισσότερη γη. Έτσι [οι έποικοι] έχουν αυτή την πολύ εργαλειακή άποψη για το τι μπορεί να τους προσφέρει η αρχαιολογία.
