Ομάδα παρέμβασης του NPA για την Αλληλεγύη στην Ουκρανία
Η Ρωσία συνεχίζει τον πόλεμο εξάντλησης εναντίον του ουκρανικού λαού, αλλά δυσκολεύεται να σημειώσει σημαντική πρόοδο στο έδαφος. Σε απάντηση, το Κίεβο εντείνει τις επιθέσεις του εναντίον της ρωσικής στρατιωτικής υποδομής, ενώ η κοινωνία των πολιτών συνεχίζει να διατηρεί ζωντανές τις δημοκρατικές και κοινωνικές κινητοποιήσεις… Η ουκρανική κοινωνία των πολιτών, η οποία συμμετέχει ενεργά στην υπεράσπιση της χώρας, είναι δραστήρια και σε εγρήγορση (αγωνίζεται κατά της διαφθοράς και των ολιγαρχών, υπερασπίζεται τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας). Μετά τις διαδηλώσεις του Μαΐου κατά του σχεδίου του νέου Αστικού Κώδικα (ο οποίος παραβιάζει τα δικαιώματα των σεξουαλικών μειονοτήτων και επιτρέπει τη λεηλασία των κοινών αγαθών), δύο παραδείγματα αγώνων καταδεικνύουν τη διαρκή κινητοποίηση των πολιτών, παρά την κατάσταση πολέμου.
Για εμάς ήταν σημαντικό να δείξουμε ότι μεταξύ των αριστερών υπάρχει ένα σημαντικό τμήμα που θεωρεί τον πόλεμο άδικο εκ μέρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, δεν αποδέχεται τις προσαρτήσεις και θεωρεί αδιαπραγμάτευτο το δικαίωμα των Ουκρανών στην άμυνα... Στους συντρόφους του εξωτερικού στείλαμε το μήνυμα ότι στη Ρωσία υπάρχουν αριστεροί που συνειδητοποιούν ότι η ήττα είναι η καλύτερη δυνατή έκβαση· ώστε οι δυτικοί αριστεροί να μην νομίζουν ότι στη Ρωσική Ομοσπονδία όλα είναι ήρεμα και καλά· να μην νομίζουν ότι στη ρωσική αριστερά επικρατεί ομόφωνη υποστήριξη ή, τουλάχιστον, ότι δεν υπάρχει αντίσταση στη λεγόμενη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση». Και, φυσικά, αυτό είναι σημαντικό για να εξηγήσουμε την κατάσταση στους δυτικούς εργαζόμενους. [Αναδημοσίευση από Ουκρανία – Αλληλεγγύη]
Σήμερα οι κάτοικοι αγωνίζονται ενάντια στα σχέδια βίαιης έξωσης. Ένας από αυτούς, ο Αριστοτέλης Χαντζής, πραγματοποιεί απεργία πείνας διαρκείας από τις 5 Φεβρουαρίου. Από την 1η Μαΐου, τον συνοδεύει και η κάτοικος της κοινότητας Σούζαν Ντοππάν. Από την 138η ημέρα της απεργίας πείνας, ο Αριστοτέλης Χαντζής νοσηλεύεται με πολύ σοβαρά νευρολογικά συμπτώματα. Η κατάστασή του είναι κρίσιμη. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες των «Προσφυγικών» καλούν σε διεθνείς δράσεις αλληλεγγύης:
Παρά τις προκλήσεις της ακροδεξιάς και την απειλή ρωσικών επιθέσεων, σήμερα στο Κίεβο περίπου 5.000 άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους για να δηλώσουν ότι τα δικαιώματα της queer κοινότητας δεν μπορούν να αναβληθούν για «μετά τον πόλεμο». Σε ξεχωριστή πομπή βάδιζαν ΛΟΑΤΚ+ στρατιωτικοί, βετεράνοι και συγγενείς στρατιωτικών, κρατώντας πορτρέτα των πεσόντων συντρόφων τους. Μια υπενθύμιση ότι τα queer άτομα όχι μόνο απαιτούν ισότητα, αλλά και αγωνίζονται καθημερινά για αυτήν.
Μια συνέντευξη του Andriy Movchan στον Ashley Smith για τον Παγκόσμιο Στόλο Sumud προς τη Γάζα
Συναντήσαμε πολλούς συμμετέχοντες στον στόλο, των οποίων η ζωή, σε διάφορες φάσεις, είχε συνδεθεί στενά με την Ουκρανία. Μεταξύ αυτών ήταν δημοσιογράφοι που είχαν καλύψει τον πόλεμο, παραϊατρικό προσωπικό και νοσηλευτές που είχαν περιθάλψει πολίτες και στρατιώτες στην Ουκρανία, εθελοντές που είχαν παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια, καθώς και αριστεροί ακτιβιστές που, στις χώρες τους, αντιμάχονται ενεργά τη ρωσική προπαγάνδα. Ο αριθμός αυτών των ανθρώπων ήταν εντυπωσιακός. Καταγράψαμε πολλά μηνύματα προς το ουκρανικό κοινό από αυτούς τους συμμετέχοντες. Τους ζητήσαμε να προσθέσουν στο τέλος το σύνθημα «Από την Ουκρανία στην Παλαιστίνη, η κατοχή είναι έγκλημα!», και όλοι συμφώνησαν αμέσως.
Η διάκριση μεταξύ της καπιταλιστικής στρατιωτικοποίησης και του δικαιώματος των λαών που δέχονται επίθεση στην αυτοάμυνα είναι κρίσιμη σήμερα, καθώς οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις επιστρέφουν ανοιχτά σε πολέμους λεηλασίας. Η στρατιωτική παραγωγή αναζωογονείται με προφανείς στόχους: την αρπαγή πλούτου και εδαφών και την ενίσχυση της θέσης τους έναντι των ανταγωνιστών τους, εις βάρος των λαών. Σε αυτό το πλαίσιο, η Gauche Anticapitaliste υπερασπίζεται το δικαίωμα των λαών που δέχονται επίθεση να αμυνθούν ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις, ακόμη και με όπλα. Η ήττα του επιτιθέμενου είναι, εξάλλου, γενικά η προϋπόθεση για την ειρήνη. Αυτό ήταν ένα από τα διδάγματα της ήττας των ναζιστών το 1945. Ήταν επίσης το μεγάλο δίδαγμα της ήττας των ΗΠΑ στο Βιετνάμ το 1975. Η επικαιρότητα δείχνει ότι αυτό το δίδαγμα παραμένει σε ισχύ και σήμερα.
Το Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (3-6 Ιουνίου) εγκαινιάστηκε, την Τετάρτη, με την επίθεση ουκρανικών drones ενάντια σε έναν από τους μεγαλύτερους σταθμούς μεταφόρτωσης υγρών καυσίμων της Βαλτικής (Astra). Η σχετική παρακώλυση των αεροπορικών αφίξεων δεν ήταν το καλύτερο, ιδιαίτερα καθώς “φέτος συμμετέχουν κυρίως δεξιοί και ακροδεξιοί, ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ, και οι κόρες του Πούτιν”, αλλά και καθώς, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, παρίσταται και εκπρόσωπος του Τραμπ (Rodney Mims Cook Jr) σε “έναν πολιτιστικό διάλογο επικεντρωμένο σε ανθρωπιστικές δράσεις
Τα απλά γεγονότα είναι εύγλωττα: ο πόλεμος κατά του Ιράν, που ο Τραμπ αποκάλεσε συχνά απλή… «σύντομη εκδρομή», και ο οποίος έπρεπε να τελειώσει μετά από «δύο-τρεις μέρες», διαρκεί ήδη τρεις μήνες, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει πότε και πώς θα τελειώσει. Όσο για τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας, που ο Πούτιν ονόμασε απλή… «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» και ο οποίος έπρεπε να τελειώσει μετά από 4-5 ημέρες με την θριαμβευτική είσοδο του ρωσικού στρατού στο Κίεβο, διαρκεί ήδη πάνω από τέσσερα χρόνια και τα θύματά του (νεκροί και τραυματίες, στρατιωτικοί και άμαχοι) πλησιάζουν πλέον τα… δύο εκατομμύρια!
Επιτροπή «Αλληλεγγύη στην Ουκρανία» του γαλλικού NPA-A (Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα)
Τα τέσσερα χρόνια πολέμου δεν ανέστειλαν καθόλου τις κοινωνικές και πολιτικές διαμάχες. Η κοινωνία των πολιτών, που σε μεγάλο βαθμό στρατεύτηκε σε έναν αγώνα επιβίωσης ενάντια στη ρωσική επίθεση, συνεχίζει ταυτόχρονα να αγωνίζεται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της. Ο πληθυσμός καταγγέλλει τη διαφθορά που διαβρώνει τις δημόσιες υπηρεσίες, τον στρατό, καθώς και τα ανώτερα διοικητικά και πολιτικά κλιμάκια, μέχρι και την κορυφή του κράτους. Ήδη τον Ιούλιο του 2025, σημαντικές κινητοποιήσεις είχαν αναγκάσει τον Ζελένσκι να υποχωρήσει και να εγγυηθεί την ανεξαρτησία των οργανισμών καταπολέμησης της διαφθοράς. Με την ενίσχυση και δημοσιογράφων ερευνητικής δημοσιογραφίας, η λαϊκή πίεση για παραιτήσεις και ποινικές διώξεις εντείνεται. [Αναδημοσίευση από Περιοδικό Τέσσερα]
Η Μόσχα, αντί να παρουσιάζεται ως ο κεντρικός εχθρός της παγκόσμιας τάξης, αντιμετωπίζεται πλέον ως δευτερεύων αντίπαλος με τον οποίο είναι δυνατή μια συνεννόηση… Στρατηγικά έγγραφα που δημοσίευσε η κυβέρνηση Τραμπ μεταξύ Δεκεμβρίου 2025 και αρχών του 2026 επιβεβαιώνουν αυτή τη στροφή. Η Ρωσία περιγράφεται σε αυτά ως «επίμονη αλλά διαχειρίσιμη» απειλή, ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες κατηγορούνται ότι υπερβάλλουν τον κίνδυνο που αυτή ενέχει και ότι τρέφουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες όσον αφορά την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία. Ταυτόχρονα, η Ουάσιγκτον ισχυρίζεται ότι επιθυμεί να διαπραγματευτεί ένα γρήγορο τέλος του πολέμου υπό την αιγίδα της. Αυτή η στροφή ανοίγει το δρόμο για ένα σενάριο με εκτεταμένες συνέπειες: μια συμφωνία μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων — των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας — που θα γίνει εις βάρος του ουκρανικού λαού.
