Εμείς, από τους Comunistas Cuba, καταδικάζουμε αυτήν την τρομοκρατική εισβολή στα χωρικά ύδατα της Κούβας και προειδοποιούμε ότι πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη πράξη με σαφή κρυφά κίνητρα. Ζητούμε συνεχή επαγρύπνηση και, χωρίς να χάσουμε την κριτική μας στάση, ενότητα ενάντια στην κλιμακούμενη επιθετικότητα του Ντόναλντ Τραμπ κατά της Κούβας.

Taras Shevchuk

Τέσσερα χρόνια μετά τη μεγάλης κλίμακας εισβολή στις 24 Φεβρουαρίου 2022 και την κατάληψη της Ουκρανίας από τον στρατό μιας από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις του κόσμου, μπορούμε να δούμε ότι ο Πούτιν έχει υποστεί μια στρατηγική ήττα, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα του πολέμου. Ο στόχος του ήταν να κατακτήσει το Κίεβο σε «λίγες μέρες», να ανατρέψει τον Ζελένσκι και να τον αντικαταστήσει με μια κυβέρνηση πιστή στο Κρεμλίνο. Όμως, η άοπλη αντίσταση ανδρών και γυναικών, που προέρχονταν από τις εργατικές γειτονιές, αναμετρήθηκε με τα άρματα μάχης με μολότοφ. Και πλήθη συγκεντρώθηκαν μπροστά από τα οπλοστάσια, απαιτώντας τουφέκια ή ό,τι όπλα μπορούσαν να βρουν. Εκατοντάδεις προσφέρθηκαν εθελοντικά. Υπήρχαν όπλα μόνο για πολύ λίγους από αυτούς. Και οι βετεράνοι ήταν καθοριστικός παράγοντας στην οργάνωση και τον συντονισμό της αντίστασης της «Εδαφικής Άμυνας».

Εθνική Επιτροπή του Tempest

Η διοίκηση Τραμπ παίζει για άλλη μια φορά τον ρόλο του αυτοκρατορικού νταή με το Ιράν. Ο Τραμπ έχει διατάξει την ενίσχυση του ναυτικού και της αεροπορίας γύρω από τη χώρα σε κλίμακα που δεν έχει υπάρξει από την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Ο Τραμπ έχει απαιτήσει, με τον χαρακτηριστικό του πρωτογονισμό, το Ιράν να καταλήξει σε συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τον εμπλουτισμό ουρανίου και τους βαλλιστικούς πυραύλους εντός 10-15 ημερών, αλλιώς «θα συμβούν άσχημα πράγματα». Οι ΗΠΑ έχουν στείλει δώδεκα πολεμικά πλοία, συμπεριλαμβανομένων δύο αεροπλανοφόρων, στην περιοχή, με επαρκή οπλισμό για να πραγματοποιήσουν συνεχείς επιθέσεις για αρκετές εβδομάδες. Αν αυτό είναι απλώς μπλόφα με σκοπό να ενισχύσει τη θέση των ΗΠΑ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τότε, σύμφωνα με κάποιες δεξαμενές σκέψεις, θα είναι η πιο δαπανηρή μπλόφα στην ιστορία.

Δίκτυο Αλληλεγγύης προς την Ουκρανία (ΗΠΑ)

Ο επιθετικός πόλεμος της Ρωσίας έχει αποβεί εξίσου θανατηφόρος με οποιονδήποτε άλλο πόλεμο στον κόσμο τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Από την έναρξη της πλήρους εισβολής της Ρωσίας στις 24 Φεβρουαρίου 2022, οι απώλειες στο πεδίο της μάχης (νεκροί, τραυματίες, αγνοούμενοι) έφτασαν τα 1,8 εκατομμύρια μέχρι το τέλος του 2025, εκ των οποίων 1,2 εκατομμύρια Ρώσοι και 600.000 Ουκρανοί. Μόνο ο αριθμός των νεκρών στο πεδίο της μάχης εκτιμάται σε περίπου 460.000 μαχητές – 325.000 Ρώσοι και 140.000 Ουκρανοί. Εκτός από τις απώλειες στο πεδίο της μάχης, οι απώλειες αμάχων στην Ουκρανία έχουν φτάσει τις 53.000, εκ των οποίων οι 14.500 είναι νεκροί... Οι συνεχείς επιθέσεις της Ρωσίας στο μέτωπο έχουν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 1.000 ή περισσότερων Ρώσων στρατιωτών την ημέρα τα τελευταία δύο χρόνια. Με περίπου 30.000 τον μήνα, διπλάσιοι Ρώσοι στρατιώτες πεθαίνουν κάθε μήνα στην Ουκρανία σε σύγκριση με τους σχεδόν 15.000 που πέθαναν σε ολόκληρο τον 10ετή πόλεμο της Ρωσίας στο Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1980.

Phil Butland

Οι περισσότεροι θα γνωρίζουν ήδη ότι ο Βίμ Βέντερς, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής της φετινής Μπερλινάλε, δήλωσε πρόσφατα: «Πρέπει να μείνουμε μακριά από την πολιτική». Και συνέχισε: «Οι ταινίες μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά όχι με πολιτικό τρόπο». Στην ίδια συνέντευξη Τύπου, η Έβα Πουστσίνσκα, παραγωγός της ταινίας Ζώνη ενδιαφέροντος, δήλωσε: «Δεν μπορούμε να είμαστε υπεύθυνοι για την απόφαση [του κοινού] να υποστηρίξει το Ισραήλ ή την απόφαση να υποστηρίξει την Παλαιστίνη. Υπάρχουν πολλοί άλλοι πόλεμοι όπου διαπράττονται γενοκτονίες, και δεν μιλάμε για αυτούς».

Αυτή η ηθική μεταβολή στην παγκόσμια κοινή γνώμη μπορεί να είναι το σημαντικότερο επίτευγμα του Πούτιν μέχρι σήμερα. Αν επιτευχθεί αυτή η νέα συναίνεση, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ανοίξει το δρόμο για νέους, πιο καταστροφικούς πολέμους, που θα τροφοδοτηθούν από την αναδιαμόρφωση των συνόρων των μικρότερων κρατών και την επαναβεβαίωση του ελέγχου των μεγάλων δυνάμεων επί των πρώην αποικιών τους. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο κάθε γνήσιο αντιπολεμικό κίνημα σήμερα πρέπει να σταθεί σταθερά και χωρίς επιφυλάξεις στο πλευρό των θυμάτων της επιθετικότητας. Δεν πρόκειται πλέον μόνο για την υπεράσπιση του δικαιώματος της Ουκρανίας στην ανεξαρτησία· είναι ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για να σταματήσει ο κόσμος να παρασύρεται σε μια σπείρα κλιμακούμενων συγκρούσεων.

της Σίσσυς Βωβού

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2022, ο ρώσος πρόεδρος έκανε ένα διάγγελμα, λέγοντας ότι «η Ανατολική Ουκρανία είναι αρχαία ρωσική γη», και πως «η μοντέρνα Ουκρανία είναι δημιούργημα της κομμουνιστικής Ρωσίας. Ο αρχηγός των μπολσεβίκων Βλαδίμηρος Λένιν προκάλεσε βλάβη στη Ρωσία, δημιουργώντας το κράτος της Ουκρανίας. Ο Λένιν παρέδωσε το Ντόνμπας στη δικαιοδοσία της Ουκρανίας». Ακολούθησε, ύστερα από τρεις ημέρες, η εισβολή στην Ουκρανία... Τώρα κάποιοι ηγέτες μιλάνε για ειρήνη. Είναι φανερό από όλες τις συνομιλίες, ότι η ειρήνη που προετοιμάζεται θα είναι εις βάρος των δίκαιων αιτημάτων και του δίκαιου αγώνα του ουκρανικού λαού για εθνική ανεξαρτησία. Αλλά στην υπόθεση αυτή υπήρξαν πολλές εκπλήξεις, από την πρώτη μέρα. Ο Πούτιν όταν επιτέθηκε νόμιζε και πίστευε ότι σε τρεις μέρες θα βρίσκονται τα στρατεύματά του στο Κίεβο. Δεν έγινε. Ο ουκρανικός λαός αντιστάθηκε, και η διεθνής αλληλεγγύη ήταν σημαντική, αλλά όχι όση χρειαζόταν.

Από πρώτη άποψη, η Διάσκεψη του Μονάχου του 1938 δεν έχει τίποτα το κοινό με τη Διάσκεψη για την Ασφάλεια του Μονάχου του 2026. Η πρώτη είδε την θυσία της Τσεχοσλοβακίας στο βωμό της πολιτικής κατευνασμού του Χίτλερ από τις «μεγάλες δημοκρατίες» της Ευρώπης, γεγονός που επέτρεψε στον «κατευνασμένο» Χίτλερ να ξεκινήσει τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εισβάλλοντας στην Πολωνία ένα χρόνο αργότερα. Όσον αφορά τη δεύτερη του 2026, δεν απέφερε σχεδόν κανένα χειροπιαστό αποτέλεσμα, περιοριζόμενη να διαπιστώσει αυτό που ήδη γνωρίζαμε: τη βαθιά διατλαντική κρίση και το τέλος της (νεο)φιλελεύθερης διεθνούς τάξης πραγμάτων.

Ο υπουργός εμπορίου της υγείας δήλωσε ότι θα ξαναπάει στο νοσοκομείο της Νίκαιας τις επόμενες μέρες και αν εμποδιστεί θα προχωρήσει σε πειθαρχικές και ποινικές διώξεις για κάθε εργαζόμενο του ΕΣΥ που θα μπει μπροστά. Του δηλώνουμε ότι θα βρει μπροστά του όχι μόνο τους υγειονομικούς αλλά όλες/ους τις/τους εργαζόμενες/ους. Καλούμε τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις ομοσπονδίες και τα συνδικάτα, την ΑΔΕΔΥ, να πάρουν ΤΩΡΑ αποφάσεις πραγματοποίησης συγκέντρωσης στο νοσοκομείο της Νίκαιας όταν ο υπουργός αναγγείλει ότι θα το επικεφτεί ξανά. Δε θα επιτρέψουμε να απειλούνται οι εργαζόμενες/οι που αγωνίζονται ενάντια στη διάλυση των νοσοκομείων. Δε θα φιμωθεί το υγειονομικό κίνημα. Θα είμαστε όλες και όλοι εκεί. 

Σε μια περίοδο κλιμάκωσης πειθαρχικών και ποινικών διώξεων απέναντι σε εργαζόμενους και εκπαιδευτικούς, η Ανοιχτή Συνέλευση Ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις και απολύσεις διοργανώνει δημόσια εκδήλωση – συζήτηση με στόχο την ενημέρωση, την ανταλλαγή εμπειριών και τον συντονισμό της δράσης απέναντι στην επίθεση στις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Περίπου 2.500 πειθαρχικά έχουν ασκηθεί για συμμετοχή στην απεργία αποχή από τη αξιολόγηση, με τις πρώτες παραπομπές να έχουν εκδικαστεί στην Τρίπολη ενάντια στις αγωνίστριες δασκάλες. Εκπαιδευτικοί διώκονται  σε όλη τη χώρα με κάθε «πιθανή» ή «απίθανη» κατηγορία και απειλούνται ή καταδικάζονται σε βαριές ποινές (στέρηση μισθού, δυνητική αργία έως και απειλή απόλυσης).