Daniel Libreros Caicedo
Την Κυριακή 19 Ιουνίου, ο Γκουστάβο Πέτρο εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. Η Κολομβία έχει πληθυσμό 50 εκατομμυρίων ανθρώπων και δικαίωμα ψήφου λίγο πάνω από 39 εκατομμύρια. Ο Πέτρο πήρε 11.281.001 ψήφους και ο υποψήφιος του δεξιού συνασπισμού Ροντόλφο Ερνάντες 10.580.412, ανεβάζοντας το ποσοστό των ψηφοφόρων στο 58%, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην εκλογική ιστορία της χώρας… Ο Πέτρο ανακοίνωσε τους κεντρικούς στόχους της κυβέρνησής του, στόχοι που απέχουν πολύ από αυτό το λαϊκό συναίσθημα. Ο πρώτος από αυτούς, διαβεβαίωσε, είναι η «ανάπτυξη του καπιταλισμού»
Anthony Boynton
Στην Κολομβία διεξήχθη ο πρώτος γύρος των φετινών προεδρικών εκλογών και ορισμένα από τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά. Το γεγονός ότι ο Γκουστάβο Πέτρο, ο υποψήφιος του αριστερού εκλογικού συνασπισμού Pacto Historico, κέρδισε περίπου 8,5 εκατομμύρια ψήφους (40%) δεν αποτέλεσε έκπληξη, αν και η πιθανότητα ο Πέτρο να γίνει πρόεδρος αποτελεί πηγή ανησυχίας, φόβου, ακόμη και πανικού για την πολιτική ακροδεξιά της χώρας… Η δεύτερη και τελική ψηφοφορία θα διεξαχθεί μεταξύ του Πέτρο και του Ερνάντεζ στις 19 Ιουνίου.
Ben Gilvar-Parke
Στην Κολομβία, μια χώρα της οποίας οι διαδοχικές κυβερνήσεις κινούνταν από τη σκληρή δεξιά έως την κεντροδεξιά καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγχρονης ιστορίας της, ένας σοσιαλδημοκράτης και πρώην αντάρτης προηγείται στις προεδρικές εκλογές. Ο Γκουστάβο Πέτρο, ο δεύτερος επιλαχών στις προεδρικές εκλογές του 2018 στην Κολομβία, είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος ενός συνασπισμού πολιτικών κομμάτων στα αριστερά του κέντρου που ονομάζεται Pacto Historico (Ιστορικό Σύμφωνο), ο οποίος επιδιώκει να αλλάξει το status της Κολομβίας ως «κεντροδεξιάς» χώρας, για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Όταν ρώτησα έναν άλλον ακτιβιστή από τα σημεία αντίστασης ποια εναλλακτική λύση πρότειναν όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με την αδυναμία συνέχισης της απεργίας επ’ αόριστον, μου απάντησαν: «Κατά τη διάρκεια της οργάνωσης των λαϊκών συνελεύσεων αποκτήσαμε μια γνώση που δεν πρόκειται ποτέ να χάσουμε. Αυτή τη στιγμή, ούτε διαπραγματευόμαστε ούτε αναγνωρίζουμε κανέναν φορέα ως διαπραγματευόμενο για λογαριασμό μας, αλλά αν συμβεί κάτι καλό είμαστε πρόθυμοι να υποχωρήσουμε και να επιστρέψουμε μόνο αν παραβιάσουν τις συμφωνίες ή αν θελήσουν να επιμείνουν στην κανονικότητα που δεν αποδεχόμαστε πλέον». Θα γεννηθεί μια νέα πραγματικότητα ή θα βουλιάξουμε στην παλιά που είναι έτοιμη να μας παρασύρει όλους στην αυταρχική της άβυσσο;
Σε μια από τις περιοχές που συμβάλλουν περισσότερο στην παγκόσμια αύξηση του αριθμού των κρουσμάτων και των θανάτων από τον Covid-19, εν μέσω υγειονομικού χάους, ανεργίας, πείνας και κλιμακούμενων ανισοτήτων, εργαζόμενοι, φοιτητές και νέοι στην αστική περιφέρεια, αγρότες, κάτοικοι μικρών χωριών, μαύροι και ιθαγενείς έχουν ξεσηκωθεί για να υπερασπιστούν τη ζωή τους, ενάντια στα θανατηφόρα σχέδια λιτότητας των δεξιών ή κεντροδεξιών κυβερνήσεων.
Η Κολομβία, επί χρόνια μία από τις πιο συντηρητικές χώρες της Λατινικής Αμερικής, βρίσκεται σε φάση αλλαγής. Η δεύτερη γενική απεργία μέσα σε τόσα χρόνια εξελίχθηκε γρήγορα σε πανεθνική εξέγερση στις πόλεις. Η «La Resistencia» άντεξε για ένα μήνα στην άγρια καταστολή... Αμέσως μετά την έναρξη των διαδηλώσεων στις 28 Απριλίου, το προτεινόμενο πακέτο φορολογικών μεταρρυθμίσεων που είχε προκαλέσει την απεργία αποσύρθηκε, οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης πέθαναν στην επιτροπή και ο υπουργός Οικονομικών, καθώςκαι ο υπουργός Εξωτερικών αναγκάστηκαν να παραιτηθούν.
Movimiento Ecosocialista de Colombia
Η 28η Απριλίου 2021 σηματοδότησε ένα νέο στάδιο στην ιστορία των κινητοποιήσεων και της έκφρασης της κοινωνικής διαμαρτυρίας στην Κολομβία. Η πανεθνική απεργία που προκήρυξαν οι συνδικαλιστικές ομοσπονδίες κατέληξε να γίνει μια μεγάλη λαϊκή εξέγερση. Την ίδια μέρα, στις μεγάλες πόλεις πραγματοποιήθηκαν κινητοποιήσεις εργατών, εργαζομένων στον άτυπο τομέα, φοιτητών, οργανώσεων γειτονιάς, γυναικών, ιθαγενών και αφροκοινοτήτων· μια ποικιλόμορφη και πλουραλιστική κοινωνική έκφραση ενός απελπισμένου λαού που στριμώχτηκε από την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών δεκαετιών και που αφέθηκε στην τύχη του κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Αυτή η λαϊκή εξέγερση έχει μια γραμμή συνέχειας με τις αστικές κινητοποιήσεις της 21ης Νοεμβρίου 2019, αλλά αυτή τη φορά συμμετείχαν και μεσαίες πόλεις και αγροτικές περιοχές. Υπήρξαν διαδηλώσεις στους δρόμους σε 600 δήμους και ο αριθμός των διαδηλωτών έφτασε περίπου τα πέντε εκατομμύρια άτομα.
Μετά τις εντυπωσιακές εξεγέρσεις στο Εκουαδόρ και τη Χιλή το 2019, γινόμαστε μάρτυρες μιας τεράστιας εξέγερσης του κολομβιανού λαού, ο οποίος, μετά τη μερική νίκη της περασμένης Κυριακής –με την απόσυρση του φορολογικού αντιμεταρρυθμιστικού νομοσχεδίου από την κυβέρνηση– εξακολουθεί να αγωνίζεται για να ανατρέψει το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής της κυβέρνησης Ντούκε και να βάλει τέλος στον κατασταλτικό και διεφθαρμένο χαρακτήρα του καθεστώτος.
Η Κολομβία έζησε μια μεγάλη ημέρα αγώνα και κινητοποίησης αυτή την Πέμπτη 21Ν, και αυτό έγινε μέσα στην έξαρση των διαδικασιών της ταξικής πάλης που βιώνει η ήπειρος. Από αυτή τη συντριπτικά μαζική απάντηση στη νεοφιλελεύθερη και κατασταλτική κυβέρνηση του Ντούκε δεν υπάρχει επιστροφή για τον κολομβιανό λαό, ακολουθώντας το παράδειγμα της Χιλής, ο δρόμος του προχωρά προς τα εμπρός... Yπάρχει η θέληση να συνεχίσουμε να εκφράζουμε τη δυσαρέσκεια εναντίον των μέτρων της σημερινής κυβέρνησης, καθώς φαίνεται ότι μια μέρα απεργίας δεν αρκεί για να ηρεμήσει τα πνεύματα και αναμένεται να υπάρχει συνέχεια τις επόμενες ημέρες.
