Στα Προσφυγικά έφτασε το ίδιο κύμα κερδοσκοπίας που από το 2017 και μετά περικυκλώνει τις πόλεις μας. Αυτό που σήμερα απειλεί τους 400 ανθρώπους της κοινότητας των Προσφυγικών είναι το ίδιο που εδώ και χρόνια εκτοπίζει, πιο αθόρυβα, χιλιάδες ανθρώπους από τα σπίτια τους. Το βλέπουμε καθημερινά μέσα από τις υποθέσεις που φτάνουν στο σωματείο μας. Όσο αυξάνονται οι τιμές γης, τόσο αυξάνονται όχι μόνο τα ενοίκια αλλά και η επιθετικότητα των πρακτικών των κερδοσκόπων, ανάμεσά τους και των εκμισθωτών: παράλογες αυξήσεις στο τέλος της μίσθωσης, καταχρηστικοί όροι, απειλές έξωσης, αδιαφορία για επισκευές και κακοσυντηρημένα σπίτια που νοικιάζονται σε εξωφρενικές τιμές.

Η συλλογική απόφαση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών για την απεργία πείνας μέχρι θανάτου και η απόφαση των δύο συντρόφων μας να είναι οι πρώτοι που θα την πραγματώσουν, αναδεικνύει αυτό που το ελληνικό κράτος, οι κυβερνήσεις του και οι μηχανισμοί καταστολής του εδώ και χρόνια προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεριζώσουν από τη μνήμη των κινημάτων, των αγωνιστών/τριών και συνολικά της κοινωνίας: τον αγώνα έξω από τα όριά του, τον αγώνα μέχρι τέλους, με συνείδηση του κόστους και ακλόνητη πίστη στη νίκη του Δίκιου. Καλούμε σε στήριξη της συγκέντρωσης στο Μοναστηράκι, την Πέμπτη 28/05, στις 19:00. 

Λένιν: “Ο χειρότερος εσωτερικός εχθρός μας είναι ο γραφειοκράτης, κομμουνιστής που κάθεται σε υπεύθυνο (και μετά και σε ανεύθυνο) σοβιετικό πόστο…. Απ’ αυτόν τον εχθρό πρέπει να καθαρίσουμε τις γραμμές μας και με την βοήθεια όλων των συνειδητών εργατών και αγροτών θα τον βάλουμε στο χέρι…. Όσο γι αυτό καμία ταλάντευση δεν μπορεί να υπάρξει.” (Άπαντα τ 45 σελ 15 εκδ Σύγχρονη Εποχή). Ας δούμε πόσο μακριά από την ιστορική αλήθεια είναι το ΚΚΕ και τα μέλη του!

Τα απλά γεγονότα είναι εύγλωττα: ο πόλεμος κατά του Ιράν, που ο Τραμπ αποκάλεσε συχνά απλή… «σύντομη εκδρομή», και ο οποίος έπρεπε να τελειώσει μετά από «δύο-τρεις μέρες», διαρκεί ήδη τρεις μήνες, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει πότε και πώς θα τελειώσει. Όσο για τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας, που ο Πούτιν ονόμασε απλή… «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» και ο οποίος έπρεπε να τελειώσει μετά από 4-5 ημέρες με την θριαμβευτική είσοδο του ρωσικού στρατού στο Κίεβο, διαρκεί ήδη πάνω από τέσσερα χρόνια και τα θύματά του (νεκροί και τραυματίες, στρατιωτικοί και άμαχοι) πλησιάζουν πλέον τα… δύο εκατομμύρια!

Ενάντια σε όλους εκείνους που, πάντα με δύο μέτρα και σταθμά, θεωρούν αυτονόητη την αποφυλάκιση πραξικοπηματιών ή εγκληματιών κατά της εργατικής τάξης, που κλείνουν τα μάτια στα εγκλήματα του κράτους - δολοφόνου του Ισραήλ και στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών ενώ από την άλλη φρίττουν στην προοπτική της τήρησης ακόμα και των ίδιων των δικών τους νόμων, ζητάμε το αυτονόητο:  Όχι στην φαλκίδευση των δικαιωμάτων του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου. Όχι Στη σκοταδιστική συγχορδία που κανοναρχεί η κυβέρνηση με την Αμερικάνικη Πρεσβεία.

 Έχουν ήδη περάσει μέρες από τότε που οι 19 αγωνιστές/ριες του διεθνούς στόλου για τη Γάζα επέστρεψαν στην Ελλάδα. Μέσα από τις εικόνες των ΜΜΕ, μέσα από τις συνεντεύξεις τους και από την επίσημη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν, έχουν πιστοποιηθεί και γνωστοποιηθεί στο ευρύ κοινό οι βασανισμοί που υπέστησαν από τον ισραηλινό στρατό κατά την τριήμερη κράτησή τους, πρώτα στην πλωτή φυλακή κι έπειτα στο κέντρο κράτησης της ισραηλινής πόλης Ashdod.

Τις στιγμές φρίκης που έζησαν μετά την αναχαίτιση του Global Sumud Flotilla περιέγραψαν μέλη της ελληνικής αποστολής, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν το μεσημέρι του Σαββάτου, μετά την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες μίλησαν για τις συνθήκες κράτησης, τη βία, τους εξευτελισμούς, τα βασανιστήρια, αλλά και για σεξουαλικές παρενοχλήσεις και λεκτική κακοποίηση που υπέστησαν από τις ισραηλινές αρχές, ενώ στάθηκαν και στα πολιτικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τη στάση της ελληνικής και της κυπριακής κυβέρνησης. Ταυτόχρονα, υπογράμμισαν από την αρχή, πως όσα πέρασαν τα μέλη της αποστολής δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που αντιμετωπίζει ο λαός της Παλαιστίνης...

После / Posle

Στις αρχές Μαΐου, το καθεστώς του Πούτιν φαινόταν να αντιμετωπίζει μια «τέλεια καταιγίδα»: αδιέξοδο στο πεδίο της μάχης, οικονομική στασιμότητα και μια εμφανώς ανεπαρκή αντίδραση του κράτους σε κρίσεις που κυμαίνονταν από τις πλημμύρες στο Νταγκεστάν έως την επιδημία αφθώδους πυρετού στη Σιβηρία. Ταυτόχρονα, το Κρεμλίνο ενέτεινε τις διακοπές λειτουργίας του διαδικτύου κινητής τηλεφωνίας και επέκτεινε τις προσπάθειες των υπηρεσιών ασφαλείας για την ενίσχυση του ελέγχου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Sarah Selami

Η εκεχειρία που ισχύει επί του παρόντος παραμένει εύθραυστη και η έκβασή της αβέβαιη. Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών. Ήδη, οι συνέπειες αυτού του πολέμου –μιας από τις πιο καθοριστικές καπιταλιστικές συγκρούσεις του 21ου αιώνα– βαρύνουν σοβαρά τη ζωή των λαών, και κυρίως των εργαζομένων, στο Ιράν, στο Λίβανο, σε ολόκληρο τον Κόλπο και πολύ πέρα από αυτόν. Δεν πρόκειται απλώς για μια περιφερειακή στρατιωτική σύγκρουση, αλλά για μια μακροχρόνια σύγκρουση, της οποίας οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις θα γίνονται αισθητές για πολλά χρόνια.

Benjamin Bürbaumer

Όσον αφορά τον πόλεμο που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν, στον οποίο εμπλέκεται η πρώτη παγκόσμια δύναμη, κάθε ανάλυση απαιτεί πρώτα μια εξέταση της αμερικανικής κατάστασης. Η τελευταία χαρακτηρίζεται από μια διπλή κρίσιμη αντίφαση που επιτρέπει να κατανοήσουμε τον πολλαπλασιασμό των επιθετικών ενεργειών που αποφασίζονται στην Ουάσιγκτον. Φυσικά, μια πλήρης ανάλυση του πολέμου κατά του Ιράν και της επακόλουθης περιφερειακής έκρηξης δεν μπορεί να αγνοήσει ούτε τη θέση του Ισραήλ ως πολλαπλασιαστή της αμερικανικής δύναμης ούτε τους δικούς του πολιτικούς στόχους αυτού του κράτους. Ο στόχος του παρόντος κειμένου είναι ωστόσο πιο περιορισμένος: στοχεύει να αναδείξει τη βασική δυναμική που οδήγησε σε αυτή τη νέα ιμπεριαλιστική επιθετικότητα.