Η Ρωσία θα πραγματοποιήσει προεδρικές εκλογές τον Μάρτιο του 2024. Στις φιλελεύθερες δημοκρατίες, θα έλεγε κανείς πιθανώς ότι υπάρχει ένας προφανής επικρατέστερος υποψήφιος, δηλαδή ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Ωστόσο, αυτές οι εκλογές είναι προσχηματικές: δεν θα υπάρξουν υποψήφιοι που θα διεκδικούν τη νίκη τους, ούτε πολιτικές δυνάμεις που θα ασκούν σοβαρή κριτική στον σημερινό πρόεδρο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, στον ρωσικό δημόσιο διάλογο, οι εκλογές αναφέρονται κατά καιρούς ως "εκλογικές διαδικασίες". Ο όρος αυτός τονίζει πόσο εντελώς στερούνται ανταγωνισμού. Ωστόσο, θα προτιμούσα να τις χαρακτηρίσω ως δημοψήφισμα μέτρησης της εμπιστοσύνης στον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Πριν από δύο εβδομάδες, εκτιμούσαμε, με βάση τα τότε διαθέσιμα στοιχεία, ότι οι κατοχικές δυνάμεις του Ισραήλ θα σταματούσαν την εντατική εκστρατεία των βαρέων βομβαρδισμών τους στις αρχές του νέου έτους και θα περνούσαν σε έναν "πόλεμο χαμηλής έντασης", στόχος του οποίου θα ήταν να σφίξει τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους του εδάφους της Λωρίδας της Γάζας που έχει περιέλθει υπό την κυριαρχία του, να εξαλείψει κάθε εναπομείνασα αντίσταση στο εσωτερικό της και να καταστρέψει το δίκτυο σηράγγων που παραμένει κάτω από το έδαφός της. Τη Δευτέρα, ο επίσημος εκπρόσωπος του στρατού κατοχής ανακοίνωσε την απόσυρση πέντε ταξιαρχιών από τη Γάζα…

Πριν 11 χρόνια, εργαζόμουν σε ένα σύντομο πρόγραμμα ως διαπολιτισμική μεσολαβήτρια στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα. Η ομάδα μας αποτελούνταν από τρεις γυναίκες μετανάστριες από διαφορετικές εθνότητες. Σε συνεργασία με το ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό γινόταν σημαντική προσπάθεια για να υπερβούμε την απελπιστική κατάσταση που επικρατούσε γενικά, και ιδιαίτερα με τους μετανάστες, στα νοσοκομεία εκείνη την περίοδο, με τον αποκλεισμό όλων των ανασφάλιστων από τη δωρεάν δημόσια υγεία. Ήταν η περίοδος του πεντάευρου εισιτηρίου στα νοσοκομεία.

Mike Gonzalez

Ο Χοσέ Κάρλος Μαριάτεγκι γεννήθηκε σε μια κοινωνία σε κρίση, ένα Περού βαθιά διαιρεμένο μεταξύ ενός παράκτιου τομέα όπου ήταν συγκεντρωμένο το μεγαλύτερο μέρος της καπιταλιστικής τάξης του Περού, μιας αναδυόμενης εξορυκτικής βιομηχανίας στην κεντρική κοιλάδα μεταξύ Λίμα και Ουανκαβέλικα και μιας ορεινής περιοχής την οποία ο Μαριάτεγκι περιέγραψε ως «ημι-φεουδαρχική».

José Carlos Mariátegui

Φασισμός και Μουσολίνι είναι δύο λέξεις ομοούσιες και αλληλέγγυες. Ο Μουσολίνι είναι ο αρχηγός, ο ηγέτης, ο μέγιστος duce του Φασισμού. Ο φασισμός είναι η εξέδρα, το βήμα και το όχημα του Μουσολίνι. Για να εξηγήσουμε ένα μέρος αυτού του επεισοδίου της ευρωπαϊκής κρίσης, προχωράμε γρήγορα στην ιστορία των fasci και του αρχηγού τους.

Είναι κατά συνέπεια αναγκαίο, αγαπητοί σύντροφοι του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ, να απορρίψετε το μίνιμουμ πρόγραμμα της πάλαι ποτέ αειμνήστου σοσιαλδημοκρατίας και να υιοθετήσετε το μεταβατικό Λενινιστικό πρόγραμμα για να δικαιωθεί η άποψή σας όπως αυτή υτην εξέφρασε ο Γ.Γ στην συνέντευξή του στην εφημερίδα ”Πρώτο θέμα” ότι: “Η εναλλακτική κυβερνητική πολιτική θα γίνει με τον λαό πρωταγωνιστή για τη δική του κυβέρνηση και εξουσία”

Η ηγεσία των παρατάξεων της Παλαιστινιακής αντίστασης πραγματοποίησε μια συμβουλευτική συνάντηση στη Βηρυτό, στην οποία συζήτησαν τις εξελίξεις της Μάχης της Πλημμύρας του Αλ-Άκσα υπό το φως της συνεχιζόμενης σιωνιστικής επίθεσης εναντίον της γης, του λαού μας και των ιερών μας, ειδικά στη Λωρίδα της Γάζας, την Παλαιστινιακή Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ, και κατέληξε στα ακόλουθα αποτελέσματα:

Mostafa Omar

Η καταπίεση των Παλαιστινίων είναι σταθερά ενσωματωμένη στο υποστηριζόμενο από τις ΗΠΑ σύστημα κρατών στη Μέση Ανατολή. Ως εκ τούτου, η απελευθέρωση των Παλαιστινίων εξαρτάται από την κατάργηση αυτού του συστήματος κρατών και τη δημιουργία ενός δημοκρατικού, κοσμικού κράτους σε όλη την ιστορική Παλαιστίνη, όπου Εβραίοι και Άραβες θα μπορούν να ζουν ισότιμα. Η μόνη δύναμη που μπορεί να επιτύχει αυτό το έργο είναι η εργατική τάξη της περιοχής. Αυτό το σημείο δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την κεντρική σημασία του παλαιστινιακού αγώνα και της θυσίας. Τονίζει μόνο ότι για να απελευθερωθούν τελικά οι Παλαιστίνιοι, οι Άραβες εργάτες πρέπει να αποτινάξουν και αυτοί τις αλυσίδες τους.

Human Rights Watch

Το Υπουργείο Εσωτερικών της Ινδίας έλεγε: «Ο νόμος δεν λειτουργεί χωριστά από την κοινωνία. Αντανακλά μόνο την αντίληψη της κοινωνίας. [...] Όταν το άρθρο 377 εισήχθη στο νόμο ως αξιόποινη πράξη, ανταποκρίθηκε στις αξίες και τα ήθη της εποχής στην ινδική κοινωνία... Δεν υπάρχει ανοχή στην πρακτική [της] ομοφυλοφιλίας/του λεσβιασμού στην ινδική κοινωνία». Αυτό ήταν απόλυτη αμνησία. Το άρθρο 377, κατά την προέλευσή του, δεν ανταποκρινόταν καθόλου στην ινδική κοινωνία ή στις «αξίες ή τα ήθη» της. Οι Βρετανοί αποικιοκράτες κυβερνήτες το επέβαλαν στην Ινδία αντιδημοκρατικά.

Franck Gaudichaud

Αυτές οι νέες εθνικές εκλογές διεξάγονται τέσσερα χρόνια μετά τη μεγάλη κοινωνική εξέγερση του 2019 και δύο χρόνια μετά την εκλογή του νεαρού προέδρου της προοδευτικής αριστεράς (ενός συνασπισμού που περιλαμβάνει το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Frente Amplio), Γκαμπριέλ Μπόριτς. Για άλλη μια φορά, οι περισσότεροι από 15 εκατομμύρια ψηφοφόροι τάχθηκαν σαφώς κατά της συνταγματικής πρότασης: Το 55,8% τάχθηκε εναντίον της.