Michael Pröbsting

Η κοινωνική ανισότητα στην Κίνα αυξήθηκε δραματικά και το εισόδημα και ο πλούτος συγκεντρώθηκαν στα χέρια της άρχουσας τάξης και του ανώτερου μεσαίου στρώματος. Πριν από την έναρξη της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας το 1978, το μερίδιο του εθνικού εισοδήματος που πήγαινε στο ανώτερο 10 τοις εκατό του πληθυσμού ήταν 27 τοις εκατό, ίσο με το μερίδιο που πήγαινε στο κατώτερο 50 τοις εκατό. Αυτό άλλαξε μαζικά τις επόμενες δεκαετίες και μέχρι το 2015, το μερίδιο του εισοδήματος του κατώτερου μισού ήταν λίγο κάτω από το 15 τοις εκατό, ενώ το μερίδιο του ανώτερου δεκατημορίου είχε αυξηθεί στο 41 τοις εκατό. Το μερίδιο της ελίτ στον εθνικό πλούτο αυξήθηκε ακόμη περισσότερο. Το ανώτερο 10 τοις εκατό κατέχει το 67,8 τοις εκατό και το ανώτερο 1 τοις εκατό κατέχει το 30,5 τοις εκατό!

Έχουμε ανάγκη να αντιπαραθέσουμε την αλληλεγγύη στον ωφελιμισμό, τη συλλογικότητα στον ατομισμό, τη συνεργασία στον ανταγωνισμό, την ανιδιοτελή επιστημονική εργασία στον καριερισμό, τη δημοκρατική διαχείριση στο δεσποτισμό. Έχουμε ανάγκη τις νέες συλλογικότητες. Όταν  ο νεοφιλελευθερισμός έχει ως στρατηγική επιλογή να διαλύσει ακόμα και τα συνδικάτα η δική μας δουλειά πρέπει να είναι η συγκρότηση νέων συλλογικοτήτων και νέων κινηματικών δομών και δικτύων, τυπικών και άτυπων, θεσμικών ή μη, εντός ή εκτός των συνδικάτων. Στις ιστορικές εποχές συγκροτούνται ιστορικά ρεύματα. Να γίνουμε μέρος του νέου ιστορικού ρεύματος που έχουμε ανάγκη.

Η απαγωγή του Μαχμούντ Χαλίλ - του Παλαιστίνιου μεταπτυχιακού φοιτητή και κατόχου πράσινης κάρτας που συνελήφθη στις 8 Μαρτίου στην κατοικία του στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια - έρχεται τώρα να προστεθεί σε άλλες συλλήψεις και απειλές απέλασης που έχουν πάρει μεγάλη δημοσιότητα, καθώς και σε δεκάδες ή και εκατοντάδες μη δημοσιοποιημένες περιπτώσεις. Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο υπερηφανεύεται ανοιχτά για αυτό. Αυτές οι συλλήψεις και οι εξαφανίσεις αναδεικνύουν το καθεστώς τρόμου που αντιμετωπίζουν οι κάτοχοι φοιτητικής βίζας και ακόμη και πράσινης κάρτας. Συνδέουν τις πολλαπλές αλληλένδετες πτυχές της επείγουσας κατάστασης συναγερμού έκτακτης ανάγκης για τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες…

Ian Angus

Ο Μαρξ και ο Ένγκελς δεν προσπάθησαν να εντάξουν με τη βία τις αγροτικές κοινότητες σε ένα προκαθορισμένο ιστορικό μοντέλο. Όπως γράφει ο Τέοντορ Σάνιν, ο Μαρξ «αρνήθηκε να συμπεράνει την κοινωνική πραγματικότητα από τα ίδια του τα βιβλία». Αυτός και ο Ένγκελς δεν είχαν μια «ιστορικο-φιλοσοφική θεωρία», που να ορίζει μια συγκεκριμένη πορεία που πρέπει να ακολουθήσει η ιστορία – στην πραγματικότητα, το έργο τους διατρέχει η ιδέα ότι η ιστορία μπορεί να πάρει και έχει πάρει διάφορους δρόμους. Δεκαετίες νωρίτερα, στη Γερμανική Ιδεολογία, είχαν απορρίψει ρητά τις θεωρίες στις οποίες «η μεταγενέστερη ιστορία γίνεται στόχος της προγενέστερης ιστορίας» ως «θεωρητική στρέβλωση».

Καρλ Μαρξ

Γεγονότα εντυπωσιακά ανάλογα, που συνέβησαν όμως σε διαφορετικά ιστορικά περιβάλλοντα, οδήγησαν σε εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα. Μελετώντας κάθε μια από αυτές τις εξελίξεις ξεχωριστά και στη συνέχεια συγκρίνοντας τις, θα ανακαλύψει κανείς εύκολα το κλειδί του φαινομένου, αλλά δεν θα φτάσει ποτέ σε αυτό χρησιμοποιώντας την παντοδύναμη φόρμουλα μιας γενικής ιστορικο-φιλοσοφικής θεωρίας, της οποίας η υπέρτατη αρετή συνίσταται στο ότι είναι υπερ-ιστορική.

Μεγάλη «απρέπεια» χαρακτήρισε τον σκοτωμό αμάχων ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ για την Ουκρανία, σχολιάζοντας το διπλό πυραυλικό χτύπημα του ρωσικού στρατού, το πρωί της Κυριακής των Βαΐων στο κέντρο του Σούμι. Η πρώτη ρωσική διάψευση από τον εκπρόσωπο Τύπου, ότι «ο στρατός μας χτυπάει μόνο στρατιωτικούς στόχους», γρήγορα διαψεύστηκε από το ρώσικο υπουργείο Άμυνας, που παραδέχτηκε ότι «οι ένοπλες δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας χτύπησαν με δύο επιχειρησιακούς-τακτικούς πυραύλους την πόλη Σούμι, πλήττοντας επιτελική σύσκεψη του ουκρανικού στρατού» –εκτιμώντας πως «σκοτώθηκαν περισσότεροι από 60 στρατιώτες». Ο τελικός απολογισμός της εισαγγελίας της πόλης είναι 35 νεκροί (2 παιδιά) και 117 τραυματίες (15 παιδιά) –στρατιώτες δεν αναφέρονται.

Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου για το «βιολογικό φύλο» είναι λανθασμένη και επικίνδυνη, υποστηρίζει η Paris Wilder.

Στις 16 Απριλίου 2025, το Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου αποφάνθηκε ότι οι λέξεις «γυναίκα» και «φύλο» στο Νόμο περί Ισότητας του 2010 (Equality Act) αναφέρονται στο φύλο που αποδίδεται κατά τη γέννηση, σε μια υπόθεση για την οποία πίεσε και χρηματοδότησε το βρετανικό Gender Critical Movement.  Στην ουσία, η δικαστική απόφαση έκρινε ότι το να είσαι γυναίκα συνεπάγεται την ύπαρξη χρωμοσώματος ΧΧ, μεγάλων γαμετών και την ικανότητα παραγωγής παιδιών.

Natascha Elena Uhlmann

Δέκα πανεθνικά συνδικάτα και δεκάδες τοπικά σωματεία που εκπροσωπούν περισσότερα από 3 εκατομμύρια μέλη εξέδωσαν κοινή δήλωση με την οποία ζητούν την απελευθέρωση των μεταναστών εργαζομένων που άρπαξαν πρόσφατα οι υπηρεσίες μετανάστευσης και Τελωνειακής Ασφάλειας. Στη δήλωση αναφέρονται τα ονόματα του συνδικαλιστικού ηγέτη των εργατών γης Αλφρέντο «Λέλο» Χουάρεζ, ο οποίος συνελήφθη σε μια απροκάλυπτη, όπως φαίνεται, πράξη αντιποίνων για την οργάνωσή του και του μέλους του SEIU Local 925 Λιούλιν Ντίξον, τεχνικού εργαστηρίου του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, η οποία συνελήφθη καθώς επέστρεφε στο σπίτι της από επίσκεψη στην οικογένειά της…

César Calero

Η υποψήφια της αντιπολίτευσης για την προεδρεία Λουίζα Γκονζάλες, η οποία αναμενόταν να κερδίσει μετά τη συμφωνία της με το κίνημα των ιθαγενών, κάνει λόγο για νοθεία και αρνείται να αναγνωρίσει τη νίκη του ακροδεξιού ηγέτη. Καταβεβλημένο από πρωτοφανή βία λόγω της διακίνησης ναρκωτικών, το Εκουαδόρ ακολουθεί τον δρόμο προς τον αυταρχισμό του Ελ Σαλβαδόρ του Ναγίμπ Μπουκέλε μετά την «άνετη εκλογική νίκη» του Ντανιέλ Νομπόα, του νεαρού ακροδεξιού προέδρου που γεννήθηκε στο Μαϊάμι και στρατιωτικοποίησε τη χώρα με το πρόσχημα της διεξαγωγής «εσωτερικού πολέμου» κατά του οργανωμένου εγκλήματος. Η υποψήφια για την προεδρεία Λουίζα Γκονζάλες, η οποία βρισκόταν κοντά στη νίκη στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, ισχυρίστηκε ότι υπήρξε νοθεία και ζήτησε επανακαταμέτρηση των ψήφων.

Zoe Holman

Μέχρι τη στιγμή που μια ισραηλινή ρουκέτα σκότωσε τα αδέρφια Χάιθαμ, είκοσι εννέα ετών, και Μπασάρ, είκοσι ενός ετών, σε μια σκηνή έξω από το σπίτι τους στο Αλ-Μαουάσι, στη νότια Γάζα –μια περιοχή που είχε χαρακτηριστεί ως «ασφαλής ζώνη» εκείνη την εποχή– τον περασμένο Δεκέμβριο, είχαν περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής τους στην Ευρώπη. Μεταξύ του 2018 και του 2023, οι δυο τους είχαν περάσει από περισσότερες από πέντε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προτού τους οδηγήσουν τελικά τα ταξίδια τους πίσω στην αφετηρία τους λίγους μήνες πριν από την έναρξη της γενοκτονίας το 2023. Επέστρεψαν σε έναν τόπο όπου είχαν ήδη γίνει μάρτυρες τεσσάρων πολέμων στη διάρκεια της ζωής τους, αλλά τον οποίο οι Ευρωπαίοι διοικητικοί και πολιτικοί φορείς έκριναν «ασφαλή» για επιστροφή.