Δημοσιεύουμε εδώ την πολιτική διακήρυξη του Έθνους των Κάρα Κάρα με την οποία μπήκαν στις κινητοποιήσεις κατά του Έβο Μοράλες στις 7 του Νοέμβρη, τρεις ημέρες πριν την πτώση του. Οι Κάρα Κάρα είναι ένας ιθαγενικός λαός που κατά την διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού του 2019 έδωσε έναν πολύ σημαντικό αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση Μοράλες προκειμένου να διατηρήσει την ανεξαρτησία και την κυριαρχία του πάνω στα εδάφη που παραδοσιακά ζει εδώ και αιώνες. Τον περασμένο Φεβρουάριο οι κρατικές υπηρεσίες μαζί με την αστυνομία και αγρότες που δεν ανήκουν στο έθνος των Κάρα Κάρα, αλλά διεκδικούν τίτλους ιδιοκτησίας σε βάρος της κοινοτικής γης που συλλογικά κατέχουν και καλλιεργούν αυτοί, εισέβαλαν στην περιοχή των Κάρα Κάρα και επιτέθηκαν στους κατοίκους.

του Léon Crémieux. Γαλλία: γενική απεργία κατά της γενικής επίθεσης. Η απεργία διαρκείας που ξεκίνησε στις 5 Δεκεμβρίου, συνεχίζεται στην SNCF (σιδηρόδρομοι) και στην RATP (αστικές συγκοινωνίες στο Παρίσι) μπλοκάροντας τις σιδηροδρομικές συγκοινωνίες της χώρας και τις αστικές συγκοινωνίες στην περιοχή του Παρισιού, με στόχο να διαρκέσει έως την απόσυρση του σχεδίου αποδιάρθρωσης του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Τα μνημεία δεν πάνε περίπατο! Θα είμαστε όλοι και όλες:

-Την Τρίτη 17/12/2019 στη γωνία Εγνατία και Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη με κεριά, τύμπανα και πανό

-Την Τετάρτη 18/12/2019 στο ΥΠΠΟΑ στη Μπουμπουλίνας, στη συνεδρίαση του ΚΑΣ (η ώρα θα εξαρτηθεί από το αν και πότε θα μπει η συνεδρίαση). 

Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που ανακινείται πάλι το θέμα της απόσπασης των αρχαιοτήτων του Μετρό; Follow the money, η πιο σύντομη και επαρκής απάντηση. Το Μετρό Θεσσαλονίκης έχει κάνει ρεκόρ καθυστερήσεων και υπερκοστολογήσεων –που καταλήγουν, βέβαια, στην τσέπη του εκάστοτε εργολάβου

Για δεκατρία χρόνια η Βολιβία βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της λατινοαμερικάνικης επαναστατικότητας: η κυβέρνηση του Έβο υπήρξε μια εμπειρία μετασχηματισμού με ένα συλλογικό, λαϊκό και επαναστατικό πολιτικό υποκείμενο. Γιατί πολλοί από εκείνους που στήριξαν τα πρώτα χρόνια την «Διαδικασίας Αλλαγής» συμμετείχαν στις διαμαρτυρίες; Από την αποσύνθεση της ηγεμονίας του MAS στο πραξικόπημα, ο Νταμιάν Ανδράδα γράφει από τη Σάντα Κρουζ για τα φώτα και τις σκιές της κυβέρνησης, αναρωτιέται για τις εντάσεις στο πλαίσιο των χειραφετητικών σχεδίων και λέει: «η πολύχρωμη κοινωνία που περιέγραψε ο Ρενέ Ζαβαλέτα (René Zavaleta) είναι ζωντανή».

Μετά από σχεδόν δεκατέσσερα χρόνια στην εξουσία, η κυβέρνηση του Έβο Μοράλες κατέρρευσε σε λιγότερο από ένα μήνα λόγω γενικευμένων ισχυρισμών για απάτη και επιθυμία για παραμονή στην εξουσία. Πρώην ηγέτης των αγροτών, αυτή τη φορά ο Μοράλες δεν κατάφερε, μπροστά στην άνοδο μιας ρατσιστικής και οπορτουνιστικής δεξιάς, να προσφύγει στην υποστήριξη των λαϊκών οργανώσεων της Βολιβίας, οι οποίες είναι αποδυναμωμένες από τον μακροχρόνιο πολιτικό έλεγχο και την καταστολή που υπέστησαν από το κυβερνών κόμμα. Ανάμεσα στις προσπάθειες για παλινόρθωση από τη μία και εδραίωση του πραξικοπήματος από την άλλη, ο λαός της Βολιβίας προετοιμάζεται, ακόμα μια φορά, να αντισταθεί.

Βασικές αφετηρίες για την οπτική με την οποία προσεγγίζεται το ζήτημα αυτό από μεριάς του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, αποτελούν:

• η υπεράσπιση των συμφερόντων των λαών σε Ελλάδα, Τουρκία και στη Μεσόγειο γενικότερα, σε μια προοπτική διεθνιστικής συνεργασίας. Οι λαοί μπορούν από κοινού να αποφασίσουν αν και ποιους πόρους θα εκμεταλλευτούν, τη σκοπιμότητα και τους όρους της πιθανής εκμετάλλευσης.

• η μάχη ενάντια στην κλιμάκωση των πολεμικών δαπανών και στη γενικότερη πολεμική ετοιμότητα και προετοιμασία, η αποτροπή των πολεμικών τυχοδιωκτισμών και του πολέμου στην περιοχή, ο αγώνας ενάντια στους τυχοδιωκτικούς σχεδιασμούς των μεγάλων και μικρών (υπερτοπικών και τοπικών) ιμπεριαλισμών και των επιμέρους αστικών τάξεων.

• η προστασία του περιβάλλοντος μέσω της αντίστασης στην οικοπεδοποίηση των θαλασσών και την παράδοσή τους στα Πολυεθνικά Μονοπώλια Εξόρυξης.

• η αποτροπή της εφιαλτικής προοπτικής ενός νέου γύρου αιώνων οικονομίας του πετρελαίου και των ορυκτών καυσίμων, όταν ήδη βιώνονται οι αρνητικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.

Νίκος Λούντος. Όσο και να θέλουν να κρυφτούν, οι εξελίξεις αποκαλύπτουν μια αλήθεια που από την πλευρά της αντικαπιταλιστικής αριστεράς προειδοποιούσαμε από την αρχή. Οι μοιρασιές των ΑΟΖ στη Μεσόγειο είναι γέφυρα με την οποία φτάνουν μέχρι την Κύπρο και την Ελλάδα οι ανταγωνισμοί, οι πόλεμοι και ο θάνατος από τη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη.

Θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που υπαγορεύει η συνείδησή μας και η ιατρική δεοντολογία. Θα συνεχίσουμε να περιθάλπουμε τους ασθενείς ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής, θρησκείας. Δεν πρόκειται να απαρνηθούμε τον ρόλο μας. Είμαστε γιατροί. Θα συνεχίσουμε να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στους ξεριζωμένους από τις πατρίδες τους από τη φτώχεια, τους πολέμους, την προσφυγιά, σε όλους όσους έχουν ανάγκη είτε έχουν ΑΜΚΑ και ΚΥΠΑ, είτε όχι.

Silvia Rivera Cusicanqui

Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει τώρα στη Βολιβία είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε τη διαδικασία της εντεινόμενης διαίρεσης και της υποβάθμισης που, κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων του Έβο Μοράλες, υπέστησαν τα κοινωνικά κινήματα –που υπήρξαν η αρχική στήριξη του προέδρου– από μια Αριστερά που επέτρεπε μία μόνο δυνατότητα και δεν επέτρεψε την αυτονομία.

Raúl Zibechi

Η εξέγερση του βολιβιανού λαού και των οργανώσεών του ήταν αυτό που τελικά προκάλεσε την πτώση της κυβέρνησης. Τα σημαντικότερα κινήματα απαίτησαν την παραίτηση πριν να το κάνουν οι ένοπλες δυνάμεις και η αστυνομία. Ο ΟΑΚ (Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών) στήριξε την κυβέρνηση μέχρι το τέλος. Η κρίσιμη κατάσταση που αντιμετωπίζει η Βολιβία δεν ξεκίνησε με την εκλογική απάτη αλλά με τη συστηματική επίθεση της κυβέρνησης του Έβο Μοράλες και του Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα ενάντια στα λαϊκά κινήματα που τους οδήγησαν στο Προεδρικό Μέγαρο, σε βαθμό που όταν χρειάστηκαν να τους υπερασπιστούν, ήταν αδρανοποιημένα και αποθαρρυμένα.