Joseph Daher

Η περιφερειακή και διεθνής επαναστατική στρατηγική είναι η εναλλακτική λύση στην εξάρτηση από τον λεγόμενο Άξονα Αντίστασης του Ιράν. Αυτός έχει αποτύχει. Τώρα πρέπει να οικοδομήσουμε έναν γνήσιο άξονα αντίστασης από τα κάτω: τις λαϊκές τάξεις στην Παλαιστίνη και την περιοχή που θα υποστηρίζονται από την αντιιμπεριαλιστική αλληλεγγύη σε όλα τα κράτη των μεγάλων δυνάμεων που έχουν τις ρίζες τους στους λαϊκούς αγώνες των εργαζομένων ενάντια στις άρχουσες τάξεις τους. Μόνο μέσα από μια τέτοια στρατηγική μπορούμε να οικοδομήσουμε την αντίρροπη δύναμη που θα απελευθερώσει την Παλαιστίνη, την περιοχή και τον κόσμο μας από τα νύχια του ιμπεριαλισμού και του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος που βρίσκεται πίσω του.

Won Youngsu

Η Βόρεια Κορέα είναι ένα αίνιγμα με κάθε έννοια της λέξης, αλλά η απόφαση του ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν να στείλει στρατεύματα για να πολεμήσουν στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας σόκαρε πολλούς στη Νότια Κορέα και διεθνώς. Πολλοί αναρωτιούνται γιατί ο Κιμ επέλεξε να οδηγήσει τη Βόρεια Κορέα σε αυτόν τον καταστροφικό και αδιέξοδο δρόμο; Η απάντηση βρίσκεται στις διάφορες δυναμικές που διαδραματίζονται στην επιρρεπή σε κρίσεις βορειοανατολική Ασία. Τον Ιούνιο, ο Κιμ υπέγραψε μια συνολική συνθήκη στρατηγικής συνεργασίας με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, η οποία στη συνέχεια εγκρίθηκε από τη Ρωσική Δούμα στις 24 Οκτωβρίου και τη Γερουσία της Βόρειας Κορέας στις 6 Νοεμβρίου. Όμως η ανάπτυξη στρατευμάτων προηγήθηκε της επικύρωσής της: 1.500 στρατιώτες στάλθηκαν στις 8 Οκτωβρίου, ενώ ένα ανάλογου μεγέθους απόσπασμα στάλθηκε μια εβδομάδα αργότερα.

Nikolai Andropov

Μετά το ξέσπασμα του πολέμου πλήρους κλίμακας με την Ουκρανία, η Ρωσία μετατράπηκε σταδιακά σε κανονική δικτατορία. Μπορούμε να παρατηρήσουμε αυτόν τον πολιτικό μετασχηματισμό στο πεδίο της προπαγάνδας, όπου οι ομιλίες επιφανών κρατικών αξιωματούχων και προπαγανδιστών έχουν όλο και περισσότερο υιοθετήσει τον απροκάλυπτο μιλιταρισμό και τον αυτοκρατορικό εθνικισμό. Αυτές οι πολιτικές αλλαγές έχουν εκτεταμένες συνέπειες για τα έργα πολιτιστικής και ιστορικής κληρονομιάς, την αρχιτεκτονική ανάπτυξη και τον αστικό σχεδιασμό. Τα κατεχόμενα εδάφη διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο εδώ, καθώς έχουν γίνει εφαλτήριο για την υλοποίηση μεγάλων κατασκευαστικών έργων και την προώθηση διοικητικών καριέρας.

Γιατί η πίεση στα ΛΟΑΤ+ άτομα στη Ρωσία αυξήθηκε σε τρομακτικές διαστάσεις μετά την ολοκληρωτική εισβολή στην Ουκρανία; Πώς οι άνθρωποι αντιστέκονται στην καταστολή; Η φεμινίστρια και LGBT+ ακτιβίστρια Liliya Vezhevatova μιλά για τη δύσκολη θέση της κοινότητας στο πλαίσιο του αυξανόμενου αυταρχισμού. Η καταπίεση των ΛΟΑΤ+ ατόμων αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής στη Ρωσία για την εγκαθίδρυση του απόλυτου ελέγχου της κοινωνίας, την καταστολή των διαφωνιών και την εδραίωση της εξουσίας μέσω της προώθησης μιας ιδεολογίας «παραδοσιακών αξιών». Ως σύμβολο θυματοποίησης για την κοινωνία και ως βολικός εχθρός για την κρατική προπαγάνδα, η ΛΟΑΤ+ κοινότητα έχει βρεθεί στο επίκεντρο αυτής της διαδικασίας.

Η λεγόμενη προπαγάνδα «χωρίς παιδιά» (Childfree: ο όρος αναφέρεται στην επιλογή να μην κάνεις παιδιά), είναι πλέον παράνομη στη Ρωσία. Στις 17 Οκτωβρίου 2024, η Κρατική Δούμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας επικύρωσε την προτεινόμενη νομοθεσία για την απαγόρευση της «προπαγάνδας χωρίς παιδιά» ομόφωνα, με 388 ψήφους υπέρ του νομοσχεδίου, καμία κατά και καμία αποχή. Ο νέος νόμος προβλέπει αυστηρές κυρώσεις (που κυμαίνονται από περίπου 5.000 έως σχεδόν 50.000 ευρώ)….Γιατί οι ρωσικές αρχές περιορίζουν σταδιακά τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών; Ποια μέτρα λαμβάνονται στο πλαίσιο του πολέμου στην Ουκρανία; Η ακτιβίστρια Άννα Σαλαμόβα γράφει για την αναπαραγωγική πίεση που ασκείται στις Ρωσίδες.

Από τις πρώτες συζητήσεις στη Δύση για την ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων στην Πολωνία και τη Ρουμανία, το Κρεμλίνο επέμενε ότι οι Αμερικανοί θα τοποθετούσαν εκεί αναπόφευκτα πυραύλους Tomahawk. Οι πύραυλοι αυτοί, υποστήριζαν, θα μπορούσαν να εκτοξευθούν από τις ίδιες εγκαταστάσεις με άλλα πυραυλικά συστήματα, με στόχο τη Ρωσία. Την παραμονή της εισβολής στην Ουκρανία, οι Αμερικανοί προσέφεραν στη Ρωσία την ευκαιρία να επιθεωρήσει τις βάσεις τους στην Πολωνία και τη Ρουμανία (με αντάλλαγμα την επιθεώρηση της ρωσικής βάσης στο Καλίνινγκραντ) για να εξακριβώσουν ότι δεν υπήρχαν Tomahawk. Αντ' αυτού, η στρατηγική απόφαση του Κρεμλίνου ήταν να ξεκινήσει τον πόλεμο.

Όπως και οι σύντροφοί του, ο Ilya Budraitskis έχει υποστεί διώξεις από το καθεστώς Πούτιν. Μέλος του Ρωσικού Σοσιαλιστικού Κινήματος (RSM), αντιτίθεται στον πόλεμο στην Ουκρανία και στον Βλαντιμίρ Πούτιν. Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, μίλησε στο «esquerda.net» για την τεχνική της πολιτικής δίωξης και το ιδεολογικό μοντέλο που υιοθετεί η ρωσική κυβέρνηση για να νομιμοποιήσει τον ιμπεριαλισμό και την εισβολή της στην Ουκρανία. Η εισβολή στην Ουκρανία οδήγησε σε έναν πόλεμο, ο οποίος, δύο χρόνια αργότερα, συνεχίζεται χωρίς ορατό τέλος.

Pierre Rousset

Με μια πρώτη ματιά, οι πορείες της Ρωσίας και της Κίνας κατά τη διάρκεια του εικοστού και του εικοστού πρώτου αιώνα φαίνονται πολύ παρόμοιες: από την επανάσταση στην επανένταξη στην καπιταλιστική παγκόσμια αγορά με τον κίνδυνο να γίνουν (και πάλι) κυριαρχούμενες χώρες, ενώ ακολούθησε μια ανάκαμψη που οδήγησε στην επιβεβαίωση δύο νέων ιμπεριαλισμών. Με μια πιο προσεκτική εξέταση, οι τροχιές αυτές αποδεικνύονται επίσης αναπόφευκτα ιδιαίτερες σε περισσότερες από μια πτυχές.

Αναδημοσίευση από το https://www.aftoleksi.gr/. Όλα τα ρεύματα της Αριστεράς στην Ινδία και σε παγκόσμιο επίπεδο υποστηρίζουν εδώ και πολύ καιρό έναν πολυπολικό κόσμο σε αντίθεση με τον μονοπολικό που κυριαρχείται από τις ιμπεριαλιστικές ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, όμως, η πολυπολικότητα έχει γίνει ο θεμέλιος λίθος της κοινής γλώσσας των παγκόσμιων φασισμών και αυταρχισμών. Είναι μια κραυγή συσπείρωσης για τους δεσπότες, που χρησιμεύει ώστε να ντύσουν τον πόλεμό τους κατά της δημοκρατίας ως πόλεμο κατά του ιμπεριαλισμού. Η χρήση της πολυπολικότητας για τη συγκάλυψη και τη νομιμοποίηση του δεσποτισμού διευκολύνεται αφάνταστα όταν η παγκόσμια Αριστερά παρουσιάζει την πολυπολικότητα ως ευπρόσδεκτη έκφραση ενός αντιιμπεριαλιστικού εκδημοκρατισμού των διεθνών σχέσεων.

Wen Liu

Brian Hioe

Ενώ η Ουκρανία και η γεωπολιτική της Ανατολικής Ευρώπης ήταν μακριά από τη συνείδηση των Ταϊβανέζων πριν από τη ρωσική εισβολή, ο πόλεμος έχει έκτοτε ενεργοποιήσει μια ζωντανή συζήτηση σχετικά με τους αυτοκρατορικούς ανταγωνισμούς μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας-Κίνας και την ετοιμότητα για πόλεμο στην Ταϊβάν. Αμέσως μετά τις επιθέσεις της 24ης Φεβρουαρίου 2022, η Ταϊβάν ήταν trending στο Twitter, καθώς όλα τα μάτια ήταν στραμμένα στο πώς θα αντιδρούσαν η Κίνα και οι ΗΠΑ στη γεωπολιτική σύγκρουση για την Ουκρανία. Τα ερωτήματα ήταν αν η Κίνα θα ευθυγραμμιζόταν με τη Ρωσία ενάντια σε όλες τις δυτικές επικρίσεις και πώς οι ΗΠΑ θα προσάρμοζαν τις στρατιωτικές και διπλωματικές στρατηγικές τους στην Ασία και τον Ειρηνικό καθώς η σύγκρουση εξελισσόταν στην Ευρώπη.