Το αυτονόητο δικαίωμα ενός λαού να έχει την πατρίδα του, μάλλον δεν βρήκε σύμφωνο το Διευθυντή Π.Ε Δ’ Αθήνας και άλλους «καλοθελητές», ο οποίος επικοινώνησε με τον Διευθυντή του Σχολείου και τη δασκάλα για να απαιτήσει να απομακρυνθεί η εργασία των μαθητών. Μάλιστα δεν αρκέστηκε στο τηλέφωνο, παρά πήγε αυτοπροσώπως στο Σχολείο, για να βεβαιωθεί ότι η εργασία είχε απομακρυνθεί και να φωτογραφίσει (!) το κάγκελο για να ενημερώσει το υπουργείο Παιδείας και τον Αναπληρωτή Περιφερειακό Διευθυντή Αττικής!

Την ίδια στιγμή που τα σύννεφα του πολέμου πλησιάζουν ολοένα και πιο απειλητικά στην γειτονιά μας, ένα χρόνο μετά την έναρξη του γενοκτονικού πολέμου εναντίον του λαού της Παλαιστίνης, με τον κίνδυνο γενικότερης ανάφλεξης στην Μ. Ανατολή, βλέπουμε την κυβέρνηση της ΝΔ αποφασισμένη να ανταπεξέλθει στις νέες αυτές γεωστρατηγικές «προσκλήσεις», όπου σε συνδυασμό με την όξυνση του κοινωνικού ζητήματος (ακρίβεια, δυσκολία στην εύρεση κατοικίας κλπ), οδηγούν στην περαιτέρω αυταρχική θωράκιση του συστήματος στερώντας βασικά κεκτημένα δικαιώματα όπως η ελευθερία έκφρασης, το δικαίωμα στην ίση μεταχείριση αν είσαι μετανάστης/τρια, ο συνδικαλισμός, η απεργία, οι διαδηλώσεις.

Ο Μίχαελ Κάρερ (Michael Karrer) παίρνει συνέντευξη από την Ατενέα Χιμένεθ (Atenea Jiménez) και τον Σιμόν Ροντρίγκεζ (Simón Rodríguez).

Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε αρχικά στα γερμανικά από τo Analyse und Kritik. Αυτή είναι μια διευρυμένη έκδοση μεταφρασμένη από το Venezuelanvoices.org.

«Πρώτα απ' όλα, να δείξουμε αλληλεγγύη στους χιλιάδες ανθρώπους που είναι σήμερα πολιτικοί κρατούμενοι στη Βενεζουέλα, απλώς και μόνο επειδή υπερασπίστηκαν τα δημοκρατικά τους δικαιώματα. Και να καταγγείλουμε την καταστολή, την εκλογική απάτη του δικτάτορα Μαδούρο, να είμαστε ξεκάθαροι ότι αυτό που υπάρχει στη Βενεζουέλα δεν είναι μια αριστερή κυβέρνηση. Είναι πολύ απλό να το κάνουμε αυτό, δεδομένου ότι γενικά οι αριστεροί στον κόσμο δεν υποστηρίζουν ότι στη χώρα τους πρέπει να υπάρχει κατώτατος μισθός 4 δολαρίων το μήνα ή ότι τα άτομα της LGBT κοινότητας πρέπει να ποινικοποιούνται. Ούτε υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση πρέπει να έχει έναν υπερσυντηρητικό, θρησκευτικό λόγο, ούτε υποστηρίζουν ότι η κοινωνία πρέπει να στρατιωτικοποιηθεί ή ότι πρέπει να εισβάλει σε γειτονικές χώρες, όπως υποστηρίζει ο Μαδούρο εναντίον της Γουιάνας.»

Οι ασαφείς προοπτικές για τη νίκη της Ουκρανίας οφείλονται στο γεγονός ότι η μόνη αξιόπιστη στρατηγική για την αντιμετώπιση του επιτιθέμενου - η κινητοποίηση όλων των διαθέσιμων οικονομικών πόρων για τη στήριξη της πρώτης γραμμής και των κρίσιμων υποδομών - ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα της ολιγαρχίας. Η επικρατούσα κυριαρχία της ελεύθερης αγοράς έχει διαστρεβλώσει την πολεμική οικονομία της Ουκρανίας σε καρικατούρα, επιδεινώνοντας την επικίνδυνη πολυτέλεια εν μέσω εκτεταμένης φτώχειας. Μια από τις βασικές αποφάσεις της Συνδιάσκεψης του «Κοινωνικού Κινήματος» (Sotsialnyi Rukh), που πραγματοποιήθηκε στο Κίεβο στις 5-6 Οκτωβρίου 2024, ήταν η υιοθέτηση ενός ψηφίσματος με τίτλο «Ο δρόμος προς τη νίκη και τα καθήκοντα της ουκρανικής Αριστεράς».

Ashley Smith

Ο παγκόσμιος καπιταλισμός έχει δημιουργήσει πολλαπλές διασταυρούμενες κρίσεις που εντείνουν τις συγκρούσεις μεταξύ και εντός των κρατών. Αυτές οι κρίσεις είναι η παγκόσμια οικονομική ύφεση, η όξυνση του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας και της Ρωσίας, η κλιματική αλλαγή, η άνευ προηγουμένου παγκόσμια μετανάστευση και οι πανδημίες, από τις οποίες ο COVID-19 είναι μόνο το πιο πρόσφατο παράδειγμα. Αυτές οι κρίσεις έχουν υπονομεύσει το πολιτικό κατεστημένο, έχουν προκαλέσει πολιτική πόλωση στις περισσότερες χώρες του κόσμου, ανοίγοντας την πόρτα στη Δεξιά και την Αριστερά, και πυροδοτώντας κύματα εκρηκτικών αλλά παροδικών αγώνων από τα κάτω... Όλα αυτά αποτελούν πρόκληση και ευκαιρία για μια διεθνή Αριστερά και ένα εργατικό κίνημα που εξακολουθούν να υποφέρουν από τις συνέπειες πολλών δεκαετιών ήττας και υποχώρησης. Είναι επίσης ένα άνοιγμα για μια νέα ακροδεξιά που προσφέρει αυταρχικές λύσεις που υπόσχονται να αποκαταστήσουν την κοινωνική τάξη με αποδιοπομπαίους τράγους τους καταπιεσμένους στο εσωτερικό και με το να υποδαυλίζουν αντιδραστικές μορφές εθνικισμού ενάντια στους εχθρούς στο εξωτερικό.

Michael Karadjis

Μπορούμε να σκεφτούμε πολιτικά για τη Χεζμπολλάχ ό,τι θέλουμε – αλλά αυτή τη στιγμή αντιστέκεται στη νέα εισβολή του Ισραήλ στο νότιο Λίβανο στη δική της χώρα, ενώ η ισραηλινή κρατική τρομοκρατία έχει σκοτώσει εκατοντάδες Λιβανέζους πολίτες, περίπου 2.000 Λιβανέζοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινές επιθέσεις τον τελευταίο χρόνο, το 60% από αυτούς τις τελευταίες δύο εβδομάδες, και σε αυτούς περιλαμβάνονται 127 παιδιά, και, για την ακρίβεια, μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου, το Ισραήλ είχε ήδη σκοτώσει 96 Σύριους πρόσφυγες (συμπεριλαμβανομένων 36 παιδιών), οι οποίοι βρίσκονται στο Λίβανο μόνο και μόνο για να γλιτώσουν από τις θηριωδίες του καθεστώτος Άσαντ, το οποίο βοηθήθηκε από τη Χεζμπολλάχ! Πάνω από 100.000 πρόσφυγες έχουν καταφύγει στη Συρία, τόσο Λιβανέζοι όσο και Σύριοι πρόσφυγες – και το συριακό καθεστώς έχει ήδη αρχίσει συλλήψεις. Χριστιανικές και σουνιτικές πόλεις στο νότο έχουν βομβαρδιστεί μαζί με τον σιιτικό άμαχο πληθυσμό· κυρίως σουνιτικές περιοχές της Βηρυτού καταστρέφονται μαζί με τις σιιτικές περιοχές που αποτελούν τη βάση της Χεζμπολλάχ. Το Ισραήλ ήθελε να αποκεφαλίσει την ηγεσία της Χεζμπολλάχ, για να αποκαταστήσει την «αποτρεπτική» του δύναμη, αλλά διεξάγει επίσης πόλεμο κατά του Λιβάνου και του λιβανέζικου λαού.

Μετά από μια έντονη εκστρατεία που περιλάμβανε μεγάλη οργάνωση, πειθαρχία, προσπάθεια και πολιτική, το πρώτο στάδιο της διαδικασίας των δημοτικών εκλογών του 2024 ολοκληρώθηκε την Κυριακή 6 Οκτωβρίου. Για να δώσουμε μια ιδέα της γενικής πολιτικής κατάστασης και των στόχων μας για τις εκλογές, ας επισημάνουμε μερικά γενικά χαρακτηριστικά, όπως εκφράστηκαν στον πρώτο γύρο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι τρέχουσες τάσεις θα παγιωθούν μόνο στον δεύτερο γύρο, αν και είναι ήδη εμφανείς στον πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων που εκφράζεται τόσο στα πλειοψηφικά ψηφοδέλτια για την ανάδειξη των δημάρχων των μεγάλων αστικών κέντρων όσο και στις αναλογικές εκλογές για την ανάδειξη των τοπικών συμβούλων

«Αντιγόνη στη Χάγη. Η κατάθεση της Λιάνας Κανέλλη στη Δίκη του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς»: με αυτό τον τίτλο κυκλοφόρησε μια αξιοπρόσεκτη –αν μη τι άλλο, για την απροσμέτρητη αθλιότητά της– έκδοση από τις Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, το επίσημο εκδοτικό του ΚΚΕ. Το βιβλίο περιλαμβάνει την κατάθεση της Λιάνας Κανέλλη το 2004 στη δίκη του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα πολέμου στη Γιουγκοσλαβία. Προλογίζεται από τον Αριστείδη Λαμπρούλη, δημοτικό σύμβουλο στη Λάρισα με την παράταξη του ΚΚΕ.

Σε αυτόν τον δεύτερο γύρο, όλο το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον δεύτερο γύρο των εκλογών στο Σάο Πάολο, όπου ο νυν δήμαρχος, Ρικάρντο Νούνιες του MDB, ο οποίος έχει την υποστήριξη του Μπολσονάρο, αναμετράται με τον Γκιλιέρμε Μπούλος του PSOL, που υποστηρίζεται από τον Λούλα. Από την αρχή, ο Νούνιες έχει το πάνω χέρι και, θεωρητικά, οι ψήφοι του Μαρσάλ θα έπρεπε να πάνε όλες σε αυτόν. Όμως μια επαναληπτική εκλογή είναι πάντα μια νέα εκλογή και οι επιλογές των ψηφοφόρων ακολουθούν μια διαφορετική λογική.

Από τις σημαντικότερες πολιτικές εξελίξεις στις προεδρικές εκλογές του 2024 είναι ότι οι αραβικές, παλαιστινιακές και μουσουλμανικές κοινότητες καταψηφίζουν το κόμμα του προέδρου Τζο Μπάιντεν και της αντιπροέδρου Κάμαλα Χάρις λόγω της υποστήριξής τους στη γενοκτονία στη Γάζα, την Παλαιστίνη και τον Λίβανο. Οι Άραβες Αμερικανοί βλέπουν τις οικογένειές τους να βομβαρδίζονται και να σφαγιάζονται. Ενώ στο πρόσφατο παρελθόν ψήφιζαν ως επί το πλείστον Δημοκρατικούς, πολλοί απορρίπτουν τα επιχειρήματα των προοδευτικών φιλελεύθερων (και ορισμένων σοσιαλιστών αριστερών) ότι η κριτική υποστήριξη στη Χάρις είναι καλύτερη από το να «αφήσουμε τον Τραμπ να κερδίσει».