Posle Editorial Collective
Οι «ειρηνευτικές συνομιλίες» που διεξάγονται τώρα μεταξύ Πούτιν και Τραμπ δεν θα φέρουν τίποτα άλλο παρά νέους πολέμους στον κόσμο. Ο ιμπεριαλισμός δεν σταματά ποτέ στα μισά του δρόμου - το μόνο που κάνει είναι να εκλαμβάνει την απόκτηση επιθυμητών εδαφών ως πρόσκληση για περαιτέρω επιθετικότητα. Η μοίρα των βασανισμένων Ουκρανών σήμερα μπορεί σύντομα να γίνει η εικόνα του μέλλοντος για την ανθρωπότητα, όμως η ανθρωπότητα έχει πάντα την ευκαιρία να πει «Αρκετά!» σε αυτή την ιμπεριαλιστική τρέλα.
Ρώσοι Σοσιαλιστές για μια Ειρήνη Χωρίς Προσαρτήσεις
Πριν από τρία χρόνια ξεκίνησε η ευρείας κλίμακας διεξαγωγή του πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, ο οποίος είναι σε εξέλιξη από το 2014. Τα πρώτα οκτώ χρόνια ήταν ένας κρυφός υβριδικός πόλεμος. Τα τελευταία τρία χρόνια, είναι μια απόλυτη κρεατομηχανή. Η Ουκρανία δέχτηκε ένα άδικο πλήγμα από τον γείτονά της... Επί τρία χρόνια, ο ηρωικός Ουκρανικός λαός αντιστάθηκε στην εισβολή της Ρωσίας με ανεπαρκή διεθνή αλληλεγγύη και ελάχιστη βοήθεια από τις δυτικές χώρες. Τώρα, με τη συμπλήρωση του τρίτου έτους του πολέμου, ο δεξιός αντικομουνιστής πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προωθεί την ιδέα της ειρήνης εις βάρος της Ουκρανίας.
Στην τρίτη επέτειο της πλήρους εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες υπό την κυβέρνηση Τραμπ προωθούν τώρα τις διαπραγματεύσεις για μια «ειρηνική» διευθέτηση. Το Δίκτυο Αλληλεγγύης στην Ουκρανία-ΗΠΑ (USN) αντιτίθεται σε κάθε προσπάθεια επιβολής ενός διακανονισμού που δεν είναι αποδεκτός από τον ουκρανικό λαό. Οποιοσδήποτε έχει έστω και λίγη ανθρωπιά θέλει να τελειώσει αυτός ο πόλεμος το συντομότερο δυνατό, αλλά είναι ηθικά απαράδεκτο για τους ξένους να απαιτούν από την Ουκρανία να παραδοθεί. Το USN συνεχίζει να υποστηρίζει το δικαίωμα του Ουκρανικού λαού στην αυτοδιάθεση και στο να αποφασίσει ο ίδιος ποιοι είναι οι αποδεκτοί όροι για μια ειρηνευτική συμφωνία.
Οι ιστορίες ότι ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι είναι ένας μετρίως επιτυχημένος κωμικός, ότι δεν έχει καμία υποστήριξη στο εσωτερικό της χώρας, ότι ο χρόνος τελειώνει, ότι η Ουκρανία υπάρχει μόνο χάρη στην αμερικανική βοήθεια, και το πιο σημαντικό - ότι η Ουκρανία δεν έπρεπε ποτέ να ξεκινήσει τον πόλεμο (συγκρίνετε με το αφήγημα της ρωσικής προπαγάνδας «η Ρωσία δεν ξεκινάει πολέμους»), ότι θα έπρεπε να είχαμε διαπραγματευτεί από την αρχή αντί να πολεμήσουμε, και ότι η Ουκρανία φταίει για όλα - τα άκουσα όλα αυτά πολύ πριν τα εκφράσει ο Ντόναλντ Τραμπ. Αυτά ήταν πράγματα που μου είπαν Ρώσοι ανακριτές και τοπικοί τους συνεργάτες φρουροί όταν ήμουν αιχμάλωτος των Ρώσων…
Του Oleg Vernik, Επικεφαλής της Ανεξάρτητης Συνδικαλιστικής Ένωσης της Ουκρανίας,
«Zakhist Pratsi-Ουκρανική Σοσιαλιστική Ένωση»
Στις 12 Φεβρουαρίου 2025, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, δημοσίευσε στο Truth Social τον διάλογό του με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Δήλωσε ότι είχε μια «μακρά και παραγωγική τηλεφωνική συνομιλία με τον Πούτιν» και εξέφρασε την επιθυμία του να συνεχιστεί το κοινό έργο των ΗΠΑ και της Ρωσίας, καθώς «ωφελεί και τις δύο χώρες». Έτσι, οι δύο χώρες συμφώνησαν να ξεκινήσουν χωριστά και πίσω από την πλάτη της Ουκρανίας ενδοϊμπεριαλιστικές διαπραγματεύσεις.
Στις 24 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται τρία χρόνια από τη μεγάλης κλίμακας εισβολή και κατοχή της Ουκρανικής επικράτειας. Ήταν τρία χρόνια συνεχών βομβαρδισμών, καταστροφής πολλών πόλεων, βασανιστηρίων και συνοπτικών εκτελέσεων Ουκρανών μαχητών που αιχμαλωτίστηκαν και φυλακίστηκαν από τα ρωσικά στρατεύματα. Δεκάδες χιλιάδες άμαχοι έχασαν τη ζωή τους και σχεδόν 100.000 παιδιά απήχθησαν και μεταφέρθηκαν με τη βία στη Ρωσία για «επανεκπαίδευση»… Αυτή η καταστροφή παραπέμπει σε εκείνη που εκτυλίσσεται επίσης στη σιωνιστική γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα. Οι λαοί του κόσμου δεν πρέπει να ξεχάσουν αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και να απαιτήσουν την τιμωρία εγκληματιών πολέμου όπως ο Πούτιν και ο Νετανιάχου!
Καθώς πλησιάζει η τρίτη επέτειος της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, ο Oleg Shein, Ρώσος ιστορικός και πρώην βουλευτής της ρωσικής Κρατικής Δούμας, αξιολογεί τον αντίκτυπο στη ρωσική πολιτική τόσο τώρα όσο και για το μέλλον της...
Εντάχθηκα στην αριστερή πολιτική ζωή το 1989. Ήταν μια εποχή βαθιάς κρίσης στη Σοβιετική Ένωση και η αρχή μιας επώδυνης διαδικασίας νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων. Στην οικογένειά μου δεν υπήρχαν μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος, αλλά η οικογένειά μου είχε σοσιαλιστικές απόψεις και άρχισα να διαβάζω μαρξιστική λογοτεχνία από νωρίς. Είδα ότι μετά από μια σύντομη περίοδο δημοκρατίας, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, θα εγκαθιδρυόταν μια δικτατορία στη χώρα μας.
Fred Leplat, Liz Lawrence
Τα σχέδια του Τραμπ να επιτρέψει στον Πούτιν να προσαρτήσει περίπου το 20% της Ουκρανίας δεν θα αποτελέσουν τη βάση για μια μακροπρόθεσμη διευθέτηση του πολέμου. Μπορεί να θέσουν τη βάση για περαιτέρω εισβολή και προσάρτηση. Εκτός από την απαίτηση της απόσυρσης των ρωσικών δυνάμεων από την Ουκρανία, πρέπει να εγείρουμε αιτήματα για την επιστροφή όλων των Ουκρανών αιχμαλώτων πολέμου και των Ουκρανών πολιτών που έχουν μεταφερθεί βίαια σε ρωσικό έδαφος. Πρέπει να αντιταχθούμε σε ειρηνευτικές συνομιλίες που διεξάγονται χωρίς την παρουσία Ουκρανών ή σε οποιαδήποτε επιβολή διευθέτησης ενάντια στη θέληση του ουκρανικού λαού.
Won Youngsu
Η Βόρεια Κορέα είναι ένα αίνιγμα με κάθε έννοια της λέξης, αλλά η απόφαση του ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν να στείλει στρατεύματα για να πολεμήσουν στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας σόκαρε πολλούς στη Νότια Κορέα και διεθνώς. Πολλοί αναρωτιούνται γιατί ο Κιμ επέλεξε να οδηγήσει τη Βόρεια Κορέα σε αυτόν τον καταστροφικό και αδιέξοδο δρόμο; Η απάντηση βρίσκεται στις διάφορες δυναμικές που διαδραματίζονται στην επιρρεπή σε κρίσεις βορειοανατολική Ασία. Τον Ιούνιο, ο Κιμ υπέγραψε μια συνολική συνθήκη στρατηγικής συνεργασίας με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, η οποία στη συνέχεια εγκρίθηκε από τη Ρωσική Δούμα στις 24 Οκτωβρίου και τη Γερουσία της Βόρειας Κορέας στις 6 Νοεμβρίου. Όμως η ανάπτυξη στρατευμάτων προηγήθηκε της επικύρωσής της: 1.500 στρατιώτες στάλθηκαν στις 8 Οκτωβρίου, ενώ ένα ανάλογου μεγέθους απόσπασμα στάλθηκε μια εβδομάδα αργότερα.
Leila Al-Shami
Υπήρξε τόσο μεγάλη αλληλεγγύη και υποστήριξη από τους Σύριους προς τους Ουκρανούς, και το αντίστροφο, που ήταν ωραίο να το βλέπεις. Νομίζω ότι ταυτιζόμαστε πολύ με τους αγώνες του άλλου για διάφορους λόγους. Έχουμε και οι δύο έναν κοινό εχθρό, το ρωσικό κράτος, έχουμε και οι δύο περάσει από λαϊκές εξεγέρσεις, πριν εισέλθουμε σε κατάσταση σύγκρουσης και έχουμε και οι δύο αντιμετωπίσει κάποιες από τις καμπιστικές πολιτικές για τις οποίες μιλάμε – όπου απαξιώνονται οι αγώνες μας και υποστηρίζονται οι εχθροί μας. Αυτό, και το συλλογικό μας τραύμα, μας έφερε κοντά... Οι Σύριοι πανηγυρίζουν όταν βλέπουν Ρώσους στρατηγούς, οι οποίοι προηγουμένως συμμετείχαν σε εγκλήματα πολέμου στη Συρία, να σκοτώνονται στην Ουκρανία – είναι μια μικρή γεύση δικαιοσύνης για εμάς. Ελπίζουμε ότι η Ουκρανία θα είναι μια μέρα ελεύθερη από τον ρωσικό ιμπεριαλισμό, όπως ελπίζουμε ότι και η Συρία θα είναι ελεύθερη.
