Εκτεταμένες και μαζικές διαδηλώσεις πραγματοποιούνται σε ολόκληρη τη Συρία για να καταγγελθεί η απόφαση της ισραηλινής Κνεσέτ να εγκρίνει τον νόμο σύμφωνα με τον οποίο, τα ισραηλινά δικαστήρια θα μπορούν να επιβάλουν θανατικές ποινές μόνο για Παλαιστίνιους/ες φυλακισμένους/ες.
elaliberta.gr
Στον Φάκελο που παρουσιάζουμε: «Εξεγέρσεις και επαναστάσεις στο Ιράν: 1906-2026», έχουμε συγκεντρώσει πολλές δεκάδες άρθρα που φωτίζουν αυτή την περίοδο και αναδεικνύουν τις κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης στο Ιράν: από την Συνταγματική Επανάσταση του 1906 και μέχρι την Επανάσταση του 1979· από τα κινήματα των εθνοτήτων του Ιράν για εθνικά δικαιώματα και μέχρι το μαζικό κίνημα για την εθνικοποίηση του ιρανικού πετρελαίου του 1950-53· από τα φοιτητικά κινήματα που έπαιζαν πάντα καθοριστικό ρόλο σε κάθε περίοδο και μέχρι τους αγώνες της εργατικής τάξης, οι οποίοι αποτελούσαν κάθε φορά την πιο ριζοσπαστική πτυχή και τη ραχοκοκαλιά των λαϊκών κινητοποιήσεων· από τα παραδοσιακά αγροτικά κινήματα μέχρι τους σύγχρονους αγώνες για την προστασία των περιβαλλοντικών πόρων· και φυσικά, το πάντοτε παρόν και μαζικό γυναικείο κίνημα του Ιράν με την εκρηκτική του δυναμική, καθώς και το ΛΟΑΤΚΙ κίνημα και το κίνημα κατά της έμφυλης βίας. Και φυσικά, πολλά άρθρα για τις εξεγέρσεις ενάντια στο κληρικοστρατιωτικό καθεστώς, οι οποίες ξεσπούν σχεδόν ανά δύο χρόνια την τελευταία δεκαπενταετία.
Το κείμενο (μπροσούρα) γράφτηκε το 2011, στα πλαίσια μιας συζήτησης και μιας διερεύνησης των προϋποθέσεων, για το αν μπορούσαν αυτοί οι αγώνες να αποκτήσουν την μορφή και τη δομή μιας ενιαίας απεργιακής δράσης, μέχρι την υποχώρηση της κυβέρνησης και της αστικής τάξης, δηλαδή μιας γενικής απεργίας διαρκείας. Εξετάζει το ζήτημα της γενικής απεργίας διαρκείας στην ιστορική του διάσταση, επιχειρώντας να αντλήσει διδάγματα και επιχειρήματα χρήσιμα για τη συγκυρία στην οποία γράφτηκε και τα οποία φυσικά εξακολουθούν να παραμένουν επίκαιρα...Το παγκόσμιο εργατικό κίνημα έχει χρησιμοποιήσει τη γενική απεργία σαν μέσο πάλης από τότε που έγινε υπαρκτή μαζική τάξη, στο καπιταλισμό, αρκετές φορές. Γιατί, «Η γενική απεργία δεν είναι δυνατή παρά μόνο όταν η πάλη των τάξεων υψώνεται πάνω από όλα τα ιδιαίτερα και συντεχνιακά αιτήματα, επεκτείνεται σ’ όλα τα επαγγέλματα και τις περιοχές, σβήνει τα σύνορα ανάμεσα στα συνδικάτα και τα κόμματα, στη νομιμότητα και την παρανομία, και κινητοποιεί την πλειοψηφία του προλεταριάτου, αντιτάσσοντάς τη ενεργητικά στη μπουρζουαζία και κράτος» (Λέον Τρότσκι).
Η πολιτική κηδεία του Αντρέα θα γίνει την Πέμπτη στις 9 Οκτώβρη στις 10.30 πμ στο κοιμητήριο Π. Φαλήρου…Το κόκκινο νήμα των γραπτών και της σκέψης του, ήταν πάντα, η ανησυχία για το πώς οι παραδόσεις του επαναστατικού μαρξισμού μπορούν να αξιοποιηθούν στον αγώνα για το σοσιαλισμό στην εποχή μας και στην οικοδόμηση σύγχρονων επαναστατικών κομμάτων.Η απώλειά του μας αφήνει φτωχότερους. Θερμά συλλυπητήρια στη συντρόφισσά του στη ζωή Μαίρη, τον γιό του Μανώλη και όλους τους οικείους του.
«Ενάντια στη Γενοκτονία της Μνήμης: Η αγροτική και αστική ζωή στην Παλαιστίνη, 1890-1948» Δημοσιεύουμε ολόκληρη την έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Ενάντια στη Γενοκτονία της Μνήμης: Η αγροτική και αστική ζωή στην Παλαιστίνη, 1890-1948». Η έκθεση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2024 από την Εργατική Λέσχη Καλλιθέας και την Παλαιστινιακή παροικία Ελλάδας στο πλαίσιο διημέρου Δράσεων αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη, στις 4 και 5 Οκτωβρίου 2024 στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας. Παρουσιάστηκε επίσης στη Νέα Σμύρνη, στον Πολυχώρο του "Γαλαξία", στα πλάισια εβδομάδας Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη που διοργάνωσε η ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΑΝΑΠΟΔΑ, στις 2-9 Φεβρουαρίου 2025.
Η μετάφραση του βιβλίου Fight the Fire / Πολεμήστε τη Φωτιά αποτελεί συλλογικό έργο ανθρώπων που μοιράζονται την κοινή πεποίθηση ότι ο οικολογικός αγώνας στις μέρες μας συνιστά άμεση και ζωτική αναγκαιότητα, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς... Η πραγματική του επιτυχία θα κριθεί στον βαθμό που θα γίνει κτήμα και υλική δύναμη μέσα στην πάλη της εργατικής τάξης για ένα μέλλον οικοβιώσιμο...Το βιβλίο απευθύνεται πρωτίστως στις εργατικές οργανώσεις, καθώς η εργατική τάξη είναι η μόνη συλλογική δύναμη στο πεδίο της οικονομικής πάλης και η μοναδική που μπορεί να επιβάλει αιτήματα ικανά να ανοίξουν τον δρόμο για την κοινωνική και οικολογική απελευθέρωση. Ενθαρρύνουμε την ελεύθερη αναδημοσίευση του κειμένου του βιβλίου, την ελεύθερη αναπαραγωγή του, καθώς και την κριτική του.
Συμπληρωθήκαν φέτος, στις 21 του Γενάρη του 2924, εκατό χρόνια από τον θάνατο του Βλαντίμιρ. Θα περίμενε κανείς ότι η επέτειος αυτή θα έδινε την ευκαιρία να υπάρξουν σημαντικά ιστορικά αφιερώματα, θεωρητικές συζητήσεις, και πολιτικές αξιολογήσεις για το έργο αυτού του μεγάλου επαναστάτη του εργατικού κινήματος και ενός από τους σημαντικότερους μαρξιστές θεωρητικούς του 20ου αιώνα. Τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Αναμφίβολα υπήρξαν μια σειρά από εκδηλώσεις που οργανώθηκαν από μαρξιστικά πολιτικά ρεύματα και ακαδημαϊκούς κύκλους, καμία από αυτές όμως δεν χαρακτηριζόταν από την προσπάθεια αποτίμησης του έργου του Λένιν στο φως των σύγχρονων εμπειριών που καθορίζονται από την σταλινική αντεπανάσταση του 1928-1933 και την κατάρρευση των σταλινικών δικτατοριών της ΕΣΣΔ και της Ανατολικής Ευρώπης το 1989-1991.
Κώστας Κούσιαντας
Παντελής Αυθίνος
Η σφαγή που διαπράττει το αποικιοκρατικό κράτος του Ισραήλ εναντίον του παλαιστινιακού λαού, με την αμέριστη στρατιωτική και πολιτική υποστήριξη τους ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού, είναι από πολλές απόψεις το ιστορικό ισοδύναμο της σφαγής που διαπράττει το ρωσικό δικτατορικό καθεστώς εναντίον του ουκρανικού λαού. Το μέγεθος της σφαγής αμάχων, ο αφανισμός ολόκληρων κατοικημένων περιοχών, ο βομβαρδισμός νοσοκομείων, σχολείων και υποδομών, η συστηματική εθνοκάθαρση κατακτημένων περιοχών…, όλα αυτά επαναλαμβάνονται κατοπτρικά στην Παλαιστίνη και στην Ουκρανία, στη Μπούτσα και στη Γάζα, στην Μαριούπολη και στο Χαν Γιουνίς.
Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών της 21ης Μαΐου, μας εισάγει σε μια νέα κατάσταση. Η νίκη της ΝΔ με ποσοστό 40,79 % η οποία κέρδισε περίπου 200.000 ψήφους παραπάνω από τις βουλευτικές του 2019, σε συνάρτηση με την συντριπτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος κατέρρευσε στο 20,07% χάνοντας πάνω από 600.000 ψήφους σε σχέση με τις βουλευτικές του 2019, διαμορφώνουν ένα ριζικά νέο τοπίο. Για να κατανοήσουμε τι συνέβη, είναι απαραίτητο να δούμε συνδυαστικά αυτά τα δύο φαινόμενα, τα οποία, οπωσδήποτε αποτέλεσαν μια δυσάρεστη έκπληξη και δημιούργησαν σοκ στον κόσμο της αριστεράς.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ο μοναδικός πολιτικός φορέας που προβάλει σταθερά ένα πρόγραμμα διεκδικήσεων στο σήμερα, άμεσα συνδεδεμένο με τον ορίζοντα της ανατροπής του καπιταλισμού και της σοσιαλιστικής επανάστασης και έχει επί πλέον αναγνωσιμότητα στον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία, στις μεταναστευτικές κοινότητες καθώς και στον ΛΟΑΤ+ κόσμο. Τα αιτήματα για σύνορα ανοικτά για τη προσφυγιά καθώς και ο αποφασιστικός αγώνας ενάντια στην ομοφοβία και την τρανσφοβία, είναι θέσεις που μας διαφοροποιούν από άλλα αριστερά κόμματα με αναφορά ή μη σε έναν κάποιο κομουνισμό. Η φυσιογνωμία αυτή έχει σφυρηλατηθεί μέσα από τους σκληρούς αγώνες στους οποίους συμμετείχαν τα μέλη της
